Πως αντιμετωπίζεται η βουβωνοκήλη - πότε προτιμούμε λαπαροσκοπική και πότε ανοικτή μέθοδο χειρουργικής επέμβασης

- Newsroom

Τι είναι η βουβωνοκήλη;

Η βουβωνοκήλη είναι η πιο συχνή μορφή κήλης των κοιλιακών τοιχωμάτων. Εμφανίζεται κυρίως σε άνδρες στην περιοχή που ονομάζεται βουβωνική χώρα, δηλαδή ανάμεσα στο τριχωτό της γεννητικής περιοχής (του εφηβαίου) και την έσω επιφάνεια του μηρού. Μπορεί να εμφανιστεί δεξιά, αριστερά ή και στις δύο πλευρές (αμφοτερόπλευρη βουβωνοκήλη). Το κυριότερο αίτιο που ευθύνεται για τη δημιουργία της κήλης είναι η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση (χρόνια δυσκοιλιότητα, απότομη άρση μεγάλου βάρους, παχυσαρκία κλπ) η οποία ωθεί τα όργανα που βρίσκονται μέσα στην κοιλιά (κυρίως λιπώδης ιστός και εντερικές έλικες) να βρουν «διέξοδο» προς τα έξω, μέσα από σχετικά «ευένδοτες» περιοχές, όπως είναι η βουβωνική περιοχή. Καθώς μεγαλώνει το χάσμα στα κοιλιακά τοιχώματα, η βουβωνοκήλη μπορεί να είναι πολύ μικρή (αρχόμενη βουβωνοκήλη) έως και πολύ μεγάλη σε μέγεθος (οσχεοβουβωνοκήλη ή οσχεοκήλη).

Λαπαροσκοπική χειρουργική βουβωνοκήλης

Η επέμβαση για την αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης πραγματοποιείται πλέον στις περισσότερες των περιπτώσεων λαπαροσκοπικά. Ο χειρουργός μέσω τριών οπών θα φτάσει στην περιοχή στης κήλης, όπου χρησιμοποιώντας ένα ειδικό πλέγμα θα κλείσει το κενό του κοιλιακού τοιχώματος απ’ όπου προβάλλει η κήλη.

Η λαπαροσκοπική επέμβαση βουβωνοκήλης διενεργείται υπό τοπική αναισθησία και διακρίνεται στην επέμβαση TAPP και την επέμβαση TEP. Η επέμβαση TEP είναι ουσιαστικά εξέλιξη της επέμβασης TAPP.

• Λαπαροσκοπική επέμβαση TAPP: Ο χειρουργός εισέρχεται μέσω της κοιλιακής κοιλότητας και φτάνει στην περιοχή της βουβωνοκήλης.
• Λαπαροσκοπική ενδοσκοπική εξωπεριτοναϊκή επέμβαση TEP: ο χειρουργός εισέρχεται κατευθείαν στο κοιλιακό τοίχωμα. Η επέμβαση TEP (Total Extra peritoneal Patch Plastic) εκμεταλλεύεται και μεγιστοποιεί τα οφέλη της TAP (Trans Abdominal Patch Plastic). Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της τεχνικής είναι πως αφήνει ανέπαφη την κοιλιακή κοιλότητα, καθώς ο χειρουργός εισέρχεται κατευθείαν ανάμεσα στους μύες και το περιτόναιο. Η μέθοδος αυτή είναι ακόμα πιο ανώδυνη και αναίμακτη για τον ασθενή.

Πλεονεκτήματα λαπαροσκοπικής αποκατάστασης βουβωνοκήλης έναντι ανοιχτής

Η λαπαροσκόπηση προσφέρει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με την ανοιχτή επέμβαση, όπως:

• Μικρότερο τραύμα άρα και λιγότερος πόνος
• Ταχύτερη ανάρρωση
• Μικρότερη νοσηλεία
• Γρηγορότερη επάνοδος στις καθημερινές δραστηριότητες (7-10 μέρες μετά την επέμβαση). Σε ανοιχτή επέμβαση απαγορεύεται η γυμναστική και η άρση βάρους για διάστημα τουλάχιστον 4-6 εβδομάδων.
• Λιγότερες επιπλοκές. Σε περίπτωση ανοιχτής επέμβασης είναι μεγαλύτερο το ποσοστό εμφάνισης χρόνιων νευρογενών πόνων. Με τη λαπαροσκόπηση το ποσοστό αυτό μειώνεται θεαματικά καθώς οι οπές γίνονται σε περιοχή με λιγότερα νεύρα.
• Πολύ καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα 
• Χαμηλά ποσοστά υποτροπής. Πάντως ομοίως και η ανοικτή αποκατάσταση της βουβωνοκήλης, έχει πολύ μικρά ποσοστά υποτροπής, εφόσον ο ασθενής απευθυνθεί σε έμπειρο χειρουργό.
• Σε περίπτωση αμφοτερόπλευρης βουβωνοκήλης η αποκατάσταση γίνεται και για τις δύο πλευρές μέσω των τριών οπών, αντί για δυο μεγάλες και ξεχωριστές τομές της ανοικτής αντιμετώπισης. Άρα υπάρχει πολύ λιγότερος πόνος, ταχύτερη ανάρρωση και πολύ καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα.

Πότε είναι προτιμότερη η ανοικτή αποκατάσταση της βουβωνοκήλης έναντι της λαπαροσκοπικής;

Υπάρχουν, ωστόσο, περιπτώσεις όπου η ανοικτή αποκατάσταση της βουβωνοκήλης φαίνεται να υπερτερεί έναντι της λαπαροσκοπικής και προτιμάται στην αντιμετώπιση της νόσου.

• Σε περιπτώσεις πολύ μεγάλης κήλης, με τεράστιο χάσμα, που κατέρχεται μέχρι τα γεννητικά όργανα (οσχεοβουβωνοκήλη ή οσχεοκήλη)
• Σε περιπτώσεις που η κήλη περιέχει κάποιο κοιλιακό όργανο (π.χ. έντερο) και δεν ανατάσσεται εύκολα στην κοιλιά (μη ανατασσόμενη βουβωνοκήλη)
• Σε περιπτώσεις παλαιότερου χειρουργείου για βουβωνοκήλη το οποίο έγινε λαπαροσκοπικά και η κήλη έχει επανεμφανιστεί (υποτροπή κήλης), τότε η αποκατάσταση είναι προτιμότερο να γίνει με την ανοικτή μέθοδο
• Σε περιπτώσεις παλαιών χειρουργείων στην κοιλιά ή στο κοιλιακό τοίχωμα, όπου υπάρχει ο κίνδυνος παρουσίας είτε πολλαπλών συμφύσεων μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα που δυσχεραίνει σημαντικά τη λαπαροσκόπηση (κυρίως τη μέθοδο TAPP) είτε παλαιών πλεγμάτων του κοιλιακού τοιχώματος (που δυσχεραίνουν κυρίως τη μέθοδο ΤΕΡ).

Νεόφυτος Ι. Ευαγγέλου
Γενικός Χειρουργός –MD, MSc
www.evangeloudoctors.gr