Όταν ο Ουμπέρτο Έκο έγραφε την διάσημη πια φράση του «δεν υπάρχουν ειδήσεις τον Αύγουστο», δεν εννοούσε ότι δεν υπάρχουν πραγματικές ειδήσεις. Εννοούσε ότι τον Αύγουστο οι δημοσιογράφοι πάνε διακοπές και επομένως μειώνεται ο όγκος άχρηστων και ανούσιων πληροφοριών και ρεπορτάζ. Οπότε, η ενημέρωση επικεντρώνεται στην ουσία και περνά από την ποσότητα στην ποιότητα.
Σύμφωνα με τον σημειολόγο Έκο, λοιπόν, τον Αύγουστο, η ενημέρωση γίνεται πιο συγκεκριμένη, πιο συνοπτική, πιο ουσιαστική και πιο περιεκτική. Περιορίζεται δηλαδή στο γεγονός, τα αίτια και την εξέλιξή του, χωρίς πολλές και ενίοτε υπερβολικές φωνές.
Με επίκεντρο τα γεγονότα, με αληθινές ειδήσεις και χωρίς αγωνιώδη αναζήτηση άλλων ανούσιων θεμάτων, στο πλαίσιο της προπαγανδιστικής εναλλακτικής ενημέρωσης, που συχνά οδηγεί σε κατασκευή ειδήσεων. Και χωρίς ο αναγνώστης να χρειάζεται να ψάχνει τις πραγματικές ειδήσεις ανάμεσα σε διάφορες ανοησίες. Δανείζομαι τα παραπάνω από ένα άρθρο του 2021 της Σοφίας Βούλτεψη που κάνει κριτική στους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Εμείς τι ζούμε τώρα;
Στην Βουλή εξελίχθηκε μια περίεργη συζήτηση περί συνταγματικής αναθεώρησης. Το μόνο που μου έμεινε είναι η ανάγκη να διερευνηθεί αν η λειτουργία πελατειακών δικτύων και μεροληπτικών αποφάσεων διατηρείται! Ασφαλώς μια λειτουργούσα Δημοκρατία πρέπει να απαλλαγεί από δίκτυα και μεροληψία και να έχει καθαρές, διαυγείς και αμερόληπτες διαδικασίες. Η δική μου κριτική στην κυβέρνηση –και σε όλα τα κόμματα, είναι ότι δεν το εξασφάλισαν!
Βήματα έγιναν και γίνονται. Για παράδειγμα, το taxis, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, το κτηματολόγιο, το εθνικό δημοτολόγιο και όλες οι δικτυακές υπηρεσίες. Πηγαίνουμε μπροστά! Όπως λέω πολλές φορές όταν κάναμε στο ΑΠΘ την ηλεκτρονική δήλωση μαθημάτων οι παρατάξεις και οι υπάλληλοι που έχασαν τα πελατειακά τους δίκτυα φώναζαν. Αλλά ευτυχώς έγινε!
Τώρα κόμματα που θέλουν την αυταρχική διακυβέρνηση του χαμένου παράδεισου, διαφωνούν. Αλλά πρέπει τα άλλα που τουλάχιστον καταλαβαίνουν, να συμβάλλουν. Και τι να κάνουν; Αντί να αναλίσκονται σε καταγγελίες και φωνές που μπορεί να αρέσουν για λίγο, αλλά χάνονται ευτυχώς γρήγορα, να προτείνουν μέτρα και διαδικασίες για την εδραίωση αμερόληπτης διοίκησης και συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις.
Η περίοδος του COVID μας έκανε κακό αλλά τουλάχιστον μας έδωσε την δυνατότητα να συνηθίσουμε τα ηλεκτρονικά μέσα. Όσο περνούν σε δικτυακές εφαρμογές αποφάσεις και διαδικασίες τόσο πιο αμερόληπτες γίνονται. Φυσικά η πολιτική λειτουργία είναι να καθοριστούν οι διαδικασίες!
Πχ επιτέλους να έχουμε ηλεκτρονική ψήφο! Να έχουμε ουσιαστικές διαβουλεύσεις. Κατά τα άλλα πρέπει να επανασχεδιαστεί το διακυβερνητικό σύστημα μας που δυστυχώς παραμένει υπερσυγκεντρωτικό. Φυσικά όχι να γίνουν άλλοι 100 Δήμοι μπας και ψηφίσουν αυτούς που τους προτείνουν. Και ας μας πουν: η Νέα Υόρκη έχει 21 μέλη στο Δημοτικό Συμβούλιο και η Καλαμαριά 35… Τι λένε;
Τέλος ελπίζω να λυθεί το θέμα με τα στενά. Δυστυχώς, όλοι θρηνούμε για την δυστυχία που ζούμε.
Καλό μήνα λοιπόν και με το καλό!
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 02.08.2026
