- Newsroom
Θετική στάση έναντι της συμφωνίας Ελλάδας-Αρμενίας για την πρόληψη της κλοπής, της παράνομης ανασκαφής και της παράνομης εισαγωγής, εξαγωγής και μεταβίβασης της κυριότητας πολιτιστικών αγαθών και την απόδοσή τους στη χώρα προέλευσής τους» κράτησε η Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, με τη ΝΔ να τάσσεται «υπέρ» στη σχετική ψηφοφορία και τους εκπροσώπους της αντιπολίτευσης να θεωρούν μεν ότι η συμφωνία κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, να εκφράζουν «επιφύλαξη» δε, για τη συζήτηση της κύρωσης της συμφωνίας στην αυριανή συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής.
Στο πλαίσιο της σημερινής συνεδρίασης της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των πέντε νεκρών εργατριών του εργοστασίου «Βιολάντα», με πρωτοβουλία της βουλευτού Τρικάλων του ΣΥΡΙΖΑ, Μαρ. Κοντοτόλη.
Λ. Μενδώνη: Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην ΕΕ, που διαθέτει «Κόκκινη Λίστα»
Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην ΕΕ, που πλέον διαθέτει «Κόκκινη Λίστα» είπε η παριστάμενη υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, με αφορμή την επεξεργασία της ως άνω συμφωνίας από την Επιτροπή Μορφωτικών. Όπως είπε, η λεγόμενη «red list» είναι μια κατηγοριοποίηση των ευαίσθητων πολιτιστικών αγαθών, που έχει ως κύριο στόχο την ευαισθητοποίηση και τη γνώση αστυνομικών και τελωνειακών αρχών και όλων των υπηρεσιών, συναρμόδιων υπηρεσιών, που εμπλέκονται στην αγορά αρχαιοτήτων και έργων τέχνης. Οι «red lists», πρόσθεσε, είναι εργαλεία τα οποία έχει δημιουργήσει το διεθνές ICOM ακριβώς για να προστατεύει τις χώρες από την παράνομη διακίνηση των πολιτιστικών αγαθών. «Η Ελλάδα είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα, και είναι λίγες οι χώρες που έχουν καταφέρει να φτιάξουν τη red list» είπε η κ. Μενδώνη.
Ερωτηθείσα από μέλη της επιτροπής για τις κινήσεις επαναπατρισμού ελληνικών αρχαιοτήτων από το εξωτερικό, η κ. Μενδώνη είπε ότι αυτοί έχουν γίνει σχεδόν καθημερινό φαινόμενο τα τελευταία χρόνια, και ότι «αυτή τη στιγμή διεκδικούμε και έχουμε ήδη επαναπατρίσει από 17 χώρες τα τελευταία χρόνια». Στο εάν η Ελλάδα διεκδικεί και άλλες αρχαιότητες πέραν των γλυπτών του Παρθενώνα, η κ. Μενδώνη είπε ότι «για να μπορέσεις να διεκδικήσεις σήμερα και να έχεις πιθανότητες επαναπατρισμού πρέπει να εφαρμόζεις τις διεθνείς και τις ευρωπαϊκές συμβάσεις και τη νομοθεσία, οι οποίες προϋποθέτουν ένα πλήθος αποδεικτικών στοιχείων, λεπτομερείς πληροφορίες για τον χρόνο, τον τρόπο και τις ειδικές συνθήκες κατά τις οποίες έλαβε χώρα η συγκεκριμένη παράνομη διακίνηση. Διαφορετικά δεν μπορείς να τα διεκδικήσεις. Το να λέμε και να πετάμε κορώνες γιατί δεν διεκδικούμε τη “Νίκη της Σαμοθράκης” ή την “Αφροδίτη της Μήλου”, προφανώς δηλώνει άγνοια των ευρύτερων συνθηκών, κυρίως, όμως, αποδυναμώνει απολύτως το εθνικό αίτημα της διεκδίκησης των “Γλυπτών του Παρθενώνα”. Το ότι η Ελλάδα διεκδικεί προ των διεθνών συμβάσεων μόνο τα “Γλυπτά του Παρθενώνα” είναι η εθνική στρατηγική η οποία έχει καθιερωθεί από το 1982 και εξής, όταν η Μελίνα Μερκούρη έθεσε το αίτημα της επιστροφής των “Γλυπτών του Παρθενώνα” στην Αθήνα, στην περίφημη Συνδιάσκεψη της UNESCO στο Μεξικό. [. . .] Όταν διεκδικείς από το εξωτερικό αρχαιότητες, δεν βαράς τουφεκιές στον αέρα. Πρέπει να έχεις όλες τις αποδείξεις οι οποίες θα σε οδηγήσουν σε έναν επιτυχή επαναπατρισμό, διαφορετικά χάνεις το κύρος σου, η πολιτιστική σου διπλωματία σημαίνει ότι δεν λειτουργεί σωστά. Διεκδικούμε αποφασιστικά αυτά τα οποία πρέπει να διεκδικήσουμε γιατί έχουμε τα τεκμήρια».
Ως παράδειγμα έφερε την υπόθεση Σάιμς: «Προχθές επαναπατρίστηκαν πέντε ακόμη σημαντικότατες αρχαιότητες, με την πιο σημαντική τη “Στήλη της Μουνιχίας” από τη Συλλογή Σάιμς. Γιατί γίνεται αυτό τώρα; Ακριβώς γιατί έχουμε επενδύσει συστηματικά σε μία ευρύτερη στρατηγική και ξέρουμε τι ζητάμε. Γιατί ολοκληρώθηκε πριν από δύο χρόνια, επίσης, μια άλλη διεκδίκηση δεκαετιών από το υπουργείο Πολιτισμού, η επιστροφή των τριών πολύ σημαντικών αρχαιοτήτων από το Μουσείο Carlos της Ατλάντα; Όλα αυτά είναι τυχαία; Προφανώς δεν είναι τυχαία. Όλα αυτά λοιπόν γίνονται διότι ακριβώς υπάρχει μια στρατηγική, η οποία έχει γίνει απολύτως αποδεκτή πλέον, σε διεθνές επίπεδο και αυτό δεν το λέμε εμείς. Αυτό το βλέπουμε στα διεθνή φόρα και βλέπουμε γιατί, χώρες όπως η Αρμενία -η οποία πέρα από τους στενότατους ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς που μας συνδέει- ζήτησε από την Ελλάδα να έρθει, να συμβάλει, να βοηθήσει και να υπηρετήσει και τη δική της στρατηγική και τη δική της πολιτική για τη διεκδίκηση των πολιτιστικών αγαθών».
