«Υποδοχή, πάσα, καρφί»: Η Κατερίνα Μαυρογεώργη σκηνοθετεί το εθνικό μας φιάσκο

Τι συμβαίνει όταν η χαμένη έκτη Καρυάτιδα επιστρέφει επιτέλους στην πατρίδα; Οι κάμερες στήνονται, οι πολιτικοί λόγοι ξαναγράφονται, οι μηχανισμοί δουλεύουν υπερωρίες και η εθνική συγκίνηση συναντά την απόλυτη πολιτική παράνοια. Η «Καρυάτιδα!», η απολαυστική και αμείλικτη κωμωδία του Γιώργου Καπουτζίδη που ξεσήκωσε το κοινό για δύο συνεχόμενες χρονιές (πρώτα στο Εθνικό Θέατρο (Σκηνή και στη συνέχεια στο Θέατρο ΚΑΠΠΑ) ετοίμασε βαλίτσες και ταξιδεύει αυτό το καλοκαίρι σε ολόκληρη τη χώρα, κάνοντας στάση στις 13 Αυγούστου στο Ανοιχτό Θέατρο Νέων Μουδανιών.

Πρόκειται για μια πικρή σάτιρα εθνικής αυτογνωσίας, ένα φαρσοκωμικό πορτρέτο μιας Ελλάδας που ξέρει να μετατρέπει το μεγαλείο σε φιάσκο και το φιάσκο σε ξεκαρδιστικό θέαμα. Με αφορμή τη θερινή περιοδεία, η σκηνοθέτρια της παράστασης, Κατερίνα Μαυρογεώργη, μιλά στη «ΜτΚ» για τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο αβίαστο γέλιο και την πικρή αλήθεια του έργου.

Τα φουσκωμένα εγώ και το αληθινό τίμημα

Στο επίκεντρο της ιστορίας είναι η επιστροφή του σπουδαίου αγάλματος, που γίνεται το πεδίο όπου συγκρούονται μικρά και μεγάλα συμφέροντα. Όπως επισημαίνει η Κατερίνα Μαυρογεώργη το κείμενο του Γιώργου Καπουτζίδη δεν διστάζει να κοιτάξει βαθιά στις παθογένειές μας. «Το έργο μιλάει για την πολιτιστική μας κληρονομιά, για τον τρόπο που διαχειριζόμαστε τα μεγάλα εθνικά γεγονότα, αλλά και για πολλά ακόμα. Μιλάει για το πώς ένα φουσκωμένο ανθρώπινο ‘εγώ’ μπορεί να κατρακυλήσει στην επιδίωξη ενός και μόνο πράγματος, του προσωπικού συμφέροντος. Στην Καρυάτιδα πολλά διαφορετικά προσωπικά συμφέροντα μπλέκονται μαζί με εθνικά ζητήματα και στη μέση στέκεται το πολυτιμότερο ίσως άγαλμα για τη χώρα, που όμως κανείς δεν του δίνει αληθινή σημασία και φροντίδα», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η διπλή φύση της παράστασης, που ταλαντεύεται ανάμεσα στην κωμωδία και την πικρία, αποτέλεσε και τον βασικό οδηγό στη σκηνοθετική της προσέγγιση. «Εφόσον το έργο αυτό έτσι γράφτηκε, με αυτή τη διπλή ιδιότητα, την ακολουθήσαμε στις πρόβες με τους ηθοποιούς μέχρι τέλους. Καταλάβαμε στην πράξη ότι δεν χρειάζεται να λειανθεί ούτε να μαλακώσει καμία από τις δύο πλευρές, ούτε η κωμική ούτε η πικρή. Ότι όσο πιο ξεκάθαρα αποδίδεται η πρώτη, τόσο πιο αβίαστα προκύπτει η δεύτερη».

Η αθλητική προσέγγιση και η θερμή υποδοχή

Ο θεατρικός λόγος του Γιώργου Καπουτζίδη ξεχωρίζει για τον καταιγιστικό του ρυθμό και τις κοφτερές ατάκες, στοιχεία που απαίτησαν από τη σκηνοθεσία μια ιδιαίτερη ετοιμότητα και σωματική ενέργεια από τον θίασο. «Οι διάλογοι του Γιώργου μοιάζουν με μουσικές παρτιτούρες ή, όπως πολύ συχνά μου αρέσει να του λέω, με σετ στο βόλεϊ: Υποδοχή, πάσα, καρφί. Οπότε ακολούθησα κι εγώ μια κάπως αθλητική προσέγγιση. Οι ηθοποιοί υπηρετούν πιστά τον ρυθμό και τη μουσικότητα του κειμένου, ενώ η σωματικότητά τους είναι επίσης πολύ έντονη. Οι φιγούρες τους διασχίζουν κι ορίζουν τον χώρο γύρω τους συνεχώς και η συνολική ενέργεια ανεβαίνει πολύ ψηλά».

Αυτή η εκρηκτική ενέργεια μεταφέρεται τώρα εκτός των αθηναϊκών τειχών, με το κοινό της περιφέρειας να υποδέχεται την παράσταση με ενθουσιασμό. «Νομίζω ότι αυτή η ιστορία καθεαυτή λειτουργεί εξίσου και στην πόλη και στην περιφέρεια. Ίσως, στις πιο μικρές πόλεις υπάρχει μια ακόμα μεγαλύτερη χαρά υποδοχής της παράστασης που δημιουργεί αυτομάτως ένα πιο γιορτινό κλίμα. Η πρεμιέρα μας, για παράδειγμα, στο Θέατρο Δάσους στη Θεσσαλονίκη ήταν πολύ συγκινητική...», εξομολογείται η Κατερίνα Μαυρογεώργη.

Μια χαραμάδα ελπίδας

Πέρα όμως από τις αλλεπάλληλες αφορμές για γέλιο και τη στηλίτευση των κακώς κειμένων, τι είναι αυτό που μένει όταν σβήσουν τα φώτα της σκηνής; Η σκηνοθέτρια συμπυκνώνει την ουσία της παράστασης σε μια αίσθηση ανακούφισης και ψυχικής ανάτασης.

«Το γέλιο είναι και γιατρικό. Είναι και δυναμωτικό. Τους φαντάζομαι, λοιπόν, να φεύγουν από το θέατρο λίγο πιο ανάλαφροι. Περπατώντας και μιλώντας μεταξύ τους, με μια μικρή ελπίδα μέσα τους». Και σε μια εποχή που το εθνικό μας δράμα συχνά απέχει ελάχιστα από την κωμωδία, αυτό το «γιατρικό» μοιάζει πιο απαραίτητο από ποτέ.

INFO

Ημερομηνία & Ώρα: Πέμπτη 13 Αυγούστου, 21:30

Χώρος: Ανοιχτό Θέατρο Νέων Μουδανιών, Χαλκιδική

Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ασημίνα Αναστασοπούλου, Στέλιος Ιακωβίδης, Στέλιος Ξανθουδάκης, Αγορίτσα Οικονόμου, Δρόσος Σκώτης, Σταμάτης Φακορέλης, Μαρία Φιλίνη

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 09.08.2026