Γράφει ο Αστέρης Πελτέκης
Καλλιτεχνικός διευθυντής ΚΘΒΕ
Όταν ανέλαβα την Καλλιτεχνική Διεύθυνση του ΚΘΒΕ, είχα συνείδηση ότι δεν αναλάμβανα απλώς τη διοίκηση ενός μεγάλου θεατρικού οργανισμού. Αναλάμβανα την ευθύνη ενός δημόσιου θεσμού με ιστορία, μνήμη, ανθρώπους, προσδοκίες και ισχυρή παρουσία στη ζωή της Θεσσαλονίκης, της Βόρειας Ελλάδας αλλά και της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων.
Ο στόχος μου από την πρώτη στιγμή ήταν να ανοίξουμε νέους δρόμους. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει άρνηση της παράδοσης. Αντιθέτως, ο στόχος ήταν μέσω ακριβώς της συμπόρευσης και της ουσιαστικής διαλεκτικής με την παράδοση και το παρελθόν να εξερευνήσουμε και γιατί όχι να διανοίξουμε τους δρόμους του μέλλοντος.
Ένας οργανισμός τιμά την ιστορία του όταν δεν εγκλωβίζεται μεν σε αυτήν, αντλεί όμως από το παρελθόν του τη δύναμη ώστε να μπορεί να μετακινείται, να εξελίσσεται, να πειραματίζεται, να ανανεώνεται και να αντεπεξέρχεται στα ερωτήματα της εποχής του.
Η εξωστρέφεια τέθηκε ως μία από τις βασικές προτεραιότητες. Στόχος, το ΚΘΒΕ, να βγει πέρα από τα στενά όρια των σκηνών του, να συναντήσει άλλους θεσμούς, άλλες πόλεις, άλλες χώρες και διαφορετικές καλλιτεχνικές παραδόσεις. Οι διεθνείς συνεργασίες, οι ανταλλαγές, οι συμπαραγωγές και η παρουσία μας σε φεστιβάλ δεν αποτελούν κινήσεις εντυπωσιασμού. Είναι εργαλεία ουσιαστικής καλλιτεχνικής εξέλιξης. Κάθε συνάντηση με έναν διαφορετικό πολιτισμό μας υπενθυμίζει να κοιτάξουμε ξανά τα «του οίκου» μας, να επανεξετάσουμε τις βεβαιότητές μας και να διευρύνουμε τη θεατρική μας γλώσσα.
Κεντρική θέση σε αυτή τη στρατηγική έχει το άνοιγμα προς τα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Η Θεσσαλονίκη δεν βρίσκεται απλώς γεωγραφικά στο κέντρο της ευρύτερης Βαλκανικής και της περιοχής της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Φέρει μέσα της τις μνήμες, τις αντιφάσεις, τις συνθέσεις και τις πολιτιστικές διαδρομές τους. Μπορεί, επομένως, να λειτουργήσει ως φυσικός τόπος συνάντησης των θεάτρων και των καλλιτεχνών ολόκληρης της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και όχι μόνο.
Η επιδίωξή μας είναι να δημιουργήσουμε σταθερές σχέσεις και όχι περιστασιακές επαφές.
Η εξωστρέφεια, όμως, δεν έχει νόημα χωρίς την εσωτερική διεύρυνση του ίδιου του θεσμού. Γι’ αυτό η συμπερίληψη δεν αντιμετωπίστηκε ως μία ακόμη θεματική ή ως μια δράση επικοινωνιακού χαρακτήρα, αλλά ως βασική αρχή της δημόσιας αποστολής μας.
Η αναζήτηση νέων κοινών δεν σημαίνει ότι προσαρμόζουμε το θέατρο και τη κάθε μορφή τέχνης σε αγαθό «εύκολης» κατανάλωσης. Δεν επιδιώκουμε τη δημιουργία ενός «πνευματικού ταχυφαγείου». Σημαίνει ότι καταργούμε τα αόρατα εμπόδια που οδηγούν πολλούς ανθρώπους να αισθάνονται ότι το θέατρο δεν τους αφορά.
Σε αυτή την πορεία εντάσσεται και η «Εντροπία», ο κεντρικός θεματικός άξονας της καλλιτεχνικής αναζήτησης της δεύτερης τριετίας μου στο τιμόνι του ΚΘΒΕ, που μου έκανε την τιμή να μου εμπιστευτεί η ηγεσία του ΥΠΠΟ, η υπουργός μας κ. Λίνα Μενδώνη και ο υφυπουργός μας κ. Ιάσωνας Φωτήλας.
Η κοινωνική εντροπία, δεν δηλώνει απλώς το χάος ή την αποσύνθεση. Αποτελεί τη στιγμή κατά την οποία η υφιστάμενη κοινωνική «τάξη» διαρρηγνύεται από μια κοινωνική θερμοδυναμική, ανοίγοντας τον δρόμο για τη γέννηση μιας νέας τάξης πραγμάτων. Μέσα από τις δράσεις μας επιδιώκουμε να εξετάσουμε αυτή τη μετάβαση από το παλιό στο νέο και τη δυνατότητα μίας αέναης αναγέννησης.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 23.08.2026
