Γράφει
Μιχάλης Αλεξανδρίδης
Τα όσα συνέβησαν στη ΔΕΘ, με τις ομιλίες και τις συνεντεύξεις των πολιτικών αρχηγών, δεν μας έκαναν σοφότερους, καθώς δεν προέκυψαν σημαντικές διαφοροποιήσεις στις εξαγγελίες, στις επιλογές και στις στρατηγικές των κομμάτων που παρουσιάστηκαν. Ωστόσο, βοήθησαν να μπει μια τάξη αναφορικά με τους προβληματισμούς που είχαν αναπτυχθεί το προηγούμενο διάστημα, ξεκαθαρίζοντας κάποιες αβεβαιότητες και περιορίζοντας τα ενδεχόμενα που μένουν πλέον αναπάντητα.
Προσπαθώ να ταξινομήσω τα συμπεράσματα που αποκόμισα:
- Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, δεν παρουσίασε κάποιο νέο όραμα για την επόμενη τετραετία, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να διεκδικήσει περισσότερο χώρο. Αρκέστηκε στο δίπολο: πετύχαμε πολλά, εγγυώμαι την σταθερότητα που χρειάζεται η χώρα. Έτσι, επικέντρωσε στις εξαγγελίες του για το πώς θα αξιοποιηθεί ο δημοσιονομικός χώρος (2 και κάτι δισ.) που δημιουργήθηκε χάριν της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησής του. Σε ποιους δηλαδή θα δώσει και πόσα. Γνωρίζοντας επίσης ότι οι της αντιπολίτευσης θα τάξουν πολλά περισσότερα, μίλησε για υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Κατά τα άλλα υποσχέθηκε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να περιοριστεί η ακρίβεια κι επιτέθηκε κυρίως σε Ανδρουλάκη, Τσίπρα, ενώ ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να μπει σε μετεκλογική συνομιλία με τον Αντώνη Σαμαρά, ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο το σενάριο που διακινούνταν πως ο πρώην πρωθυπουργός είναι διατεθειμένος να στηρίξει τον σχηματισμό κυβέρνησης νέας Δημοκρατίας, χωρίς όμως πρωθυπουργό τον ίδιο.
- Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφιέρωσε το μεγαλύτερο τμήμα του χρόνου του, στο να παρουσιάσει ένα διαφορετικό δρόμο για τη χώρα, που κατά τη γνώμη του συνιστά αφενός αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου που θα οδηγήσει σε αύξηση του παραγόμενου πλούτου, και αφετέρου μια δικαιότερη κοινωνία με θεσμική λειτουργία, προστασία των αδυνάτων, περιφερειακή ανάπτυξη. Επιτέθηκε με σφοδρότητα στην κυβέρνηση και προσωπικά στον πρωθυπουργό κατηγορώντας τον για τα φαινόμενα διαφθοράς, για εναγκαλισμό με τα συμφέροντα, για την ακρίβεια, για την παρεμπόδιση της λειτουργίας των θεσμών (δικαιοσύνη, ανεξάρτητες αρχές). Δεν άφησε έξω από την σκόπευσή του ούτε τον Αλέξη Τσίπρα μιλώντας για απουσία προγραμματικής πρότασης και στείρα παροχολογία, ενώ κατηγόρησε αμφότερους για τα προσωποπαγή κόμματά τους.
- Ο Αλέξης Τσίπρας προσπάθησε να κινηθεί ακροβατώντας στο τεντωμένο σχοινί ανάμεσα σε αυτό που πρέσβευε ο ίδιος στο παρελθόν (αριστερό προφίλ) και στο νέο στίγμα του ως σύγχρονος ευρωπαίος σοσιαλδημοκράτης, κάνοντας σαφές άνοιγμα στα πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να τον ακολουθήσουν άνευ όρων και προϋποθέσεων. Κατήγγειλε με σφοδρότητα την κυβερνητική πολιτική και το σύστημα Μητσοτάκη και μίλησε για αναδιανομή εισοδημάτων και φορολόγηση των πολύ πλούσιων.
Υποστηρίζω λοιπόν, ότι έγιναν και από τους τρεις, κάποια βήματα αποσαφήνισης της στρατηγικής τους ενόψει των εκλογών του 2027, αλλά έμειναν αρκετές ασάφειες και κενά σημεία στο λόγο τους. Αυτά τα κενά σημεία είναι που προσπάθησαν να «γεμίσουν» οι δημοσιογράφοι, κάνοντας τις ημέρες που ακολούθησαν πιεστικές ερωτήσεις σε στελέχη των τριών κομμάτων, για να έχουμε κάποια φάουλ τα οποία ανέβασαν το πολιτικό θερμόμετρο στα ύψη (Το θα κάνει ντου ο Ερντογάν αν χάσει η ΝΔ, το επίδομα ανεργίας δύο μηνών, η φορολόγηση των κοσμημάτων και των ρευστών που βρίσκονται στις θυρίδες, η πιθανότητα συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ) ήταν τα κορυφαία θέματα που απασχόλησαν, μέχρι την ώρα που ξεκίνησαν να παρουσιάζονται τα ευρήματα των πρώτων δημοσκοπήσεων του φθινοπώρου.
Τι μας περιμένει…
* Δημοσιεύτηκε στη "ΜτΚ" στις 20.09.2026
