Μιχάλης Αλεξανδρίδης

Μιχάλης Αλεξανδρίδης

Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Γονείς του οι δάσκαλοι Παύλος κι Εριέττα- Ερμοφίλη. Δημοτικό στην Κατερίνη, εξατάξιο γυμνάσιο Α' Κατερίνης, Θ' και Πρώτο Θεσσαλονίκης από το οποίο αποφοίτησε.

Αν και σπούδασε Φυσική στο ΑΠΘ, τον κέρδισε η δημοσιογραφία, που έγινε το επάγγελμα του.

Ξεκίνησε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» του δημοσιογραφικού συγκροτήματος Ι. Βελλίδη.

Εργάστηκε έκτοτε σε διάφορες εφημερίδες, στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση, γραφεία Τύπου, διαφήμιση, ευρωπαϊκά προγράμματα.

Υπήρξε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ3 από το 93 έως το 2001.

Σήμερα είναι διευθυντής στην εφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ της Κυριακής» και στο σάιτ emakedonia.gr και παράλληλα Πρόεδρος του ΔΣ της ΔΕΠΘΕ (δημοτικής εταιρείας πληροφόρησης Θεσσαλονίκης), στην οποία ανήκουν το ενημερωτικό FM100, η TV 100 και το έντεχνο FM 100,6

Έχει διατελέσει:

  • Πρόεδρος της ΦΕΑΠΘ (φοιτητική ένωση ΑΠΘ) 1982-1984
  • Μέλος του ΔΣ της ΕΣΗΕΜΘ 1989-1993
  • Δημοτικός Σύμβουλος του δήμου Θεσσαλονίκης 1986-1994

Έχει δύο παιδιά, τον Παύλο (γενν. 1988) και την Εριέττα (γενν. 2004).

Παρακολουθώντας μία άχρηστη συζήτηση. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη

Τα μοναδικά «καλά» που μου άφησε ήταν η κίνηση του Νίκου Ανδρουλάκη να εκφράσει τη διάθεσή του να αναβληθεί η συνεδρίαση και η δήλωση του νέου υφυπουργού Μακάριου Λαζαρίδη πως αναγνωρίζει πως η πρόσληψή του στο παρελθόν δεν ήταν σύννομη

Πώς την πάτησαν με τη δικογραφία του ΟΠΕΚΕΠΕ 2;

Μπορεί να πιστέψει κανείς ότι ένας υπουργός αφού θα έχει ανασταλεί η βουλευτική του ιδιότητα, δεν θα ακούει και δεν θα εισακούει τα αιτήματα των ψηφοφόρων του, αν και θα γνωρίζει πως στις επόμενες εκλογές θα πρέπει να επανεκλεγεί; Τι τρέλα είναι αυτή;

Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός, θα έκανα εκλογές. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη

Θα έπαιρνα την απόφασή μου αυτή γνωρίζοντας ότι χωρίς νωπή λαϊκή εντολή, θα καλούμουν να απολογούμαι καθημερινά για τον έναν ή τον άλλον που είπαν αυτό ή εκείνο σε κάποιον του ΟΠΕΚΕΠΕ

Τι τρέχει πια με τους νέους και τη βία;

Η βία στους νέους έχει ξεφύγει. Μπορεί να πρωτοεκδηλώθηκε το φαινόμενο στα γήπεδα, αλλά πλέον η βία βρίσκεται παντού όπου ζουν νέοι άνθρωποι. Στα σχολεία, στις γειτονιές, στους δρόμους, στα σπίτια, στα κέντρα διασκέδασης. Παντού

Αντώνης Κούρτης. Ο πρώτος μου διευθυντής. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη

Η ηγετική φυσιογνωμία του, η διορατικότητα του και η εμπιστοσύνη που επέδειξε προς τους νεαρούς, συνέβαλε αποφασιστικά στο να γίνω εγώ και όλοι οι άλλοι της γενιάς μου αυτό που γίναμε

Και πάλι μπροστά σε αναπόφευκτο διχασμό της πόλης. Του Μιχάλη Αλεξανδρίδη

Η ιστορία ξεκίνησε από τον Περιφερειακό (κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ‘80), πέρασε από υποθαλάσσια, επέκταση αεροδιαδρόμου, δημιουργία ΧΥΤΑ, ιδιωτικοποίηση Αεροδρομίου και Λιμανιού, Μετρό, εξέλιξη ΟΑΣΘ και φτάσαμε τώρα στην εποχή της ΔΕΘ

Η ζωή δεν αγαπάει τα κενά

Ας πρόσεχαν όσοι νόμισαν πως τα κενά… ξεχνιούνται και η ζωή συνεχίζεται χωρίς πειστικές απαντήσεις στα γιατί που την κηλίδωσαν

Loader
ESPA