Γράφει
Μάρνη Χατζηεμμανουήλ
«Συνελήφθη εκ νέου στο Ιράν η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης 2023 Ναργκίς Μοχαμαντί, που είχε προσωρινά αποφυλακιστεί για ιατρικούς λόγους. Οι ιρανικές δυνάμεις ασφαλείας την προσήγαγαν βιαίως ενώ συμμετείχε σε τελετή μνήμης δικηγόρου-ακτιβιστή» έγραφαν στις 12 Δεκεμβρίου του 2025 οι εφημερίδες και τα ενημερωτικά site.
Από τότε μέχρι τώρα η 54χρονη ακτιβίστρια που αγωνίζεται «κατά της καταπίεσης των γυναικών στο Ιράν και υπέρ της προώθησης των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και της ελευθερίας για όλους» συνεχίζει να αντιμετωπίζει απάνθρωπες συμπεριφορές παραμένοντας στις φυλακές Evin, όπου κρατούνται και άλλες πολιτικές ακτιβίστριες. Σήμερα είναι αντιμέτωπες με την πλήρη κατάρρευση της διοίκησης και την διακοπή παροχής τροφής λόγω των εχθροπραξιών.
Η Μοχαμαντί έχει συλληφθεί 13 φορές από το ιρανικό καθεστώς και έχει καταδικαστεί πέντε φορές, σε συνολικά 31 χρόνια κάθειρξη και 154 μαστιγώματα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2026, καταδικάστηκε από ιρανικό δικαστήριο σε επιπλέον 7,5 χρόνια κάθειρξη (6 χρόνια για «συνάθροιση και συνωμοσία» και 1,5 χρόνο για «προπαγάνδα»).
«Γράφω αυτό το μήνυμα πίσω από τους ψηλούς, κρύους τοίχους μιας φυλακής. Είμαι μια γυναίκα από την Μέση Ανατολή, από μια περιοχή που αν και έχει κληρονομήσει ένα πλούσιο πολιτισμό, βρίσκεται αυτή την στιγμή παγιδευμένη ανάμεσα στον πόλεμο, στις φλόγες της τρομοκρατίας και στον θρησκευτικό δογματισμό…» έγραφε στο κείμενο που έβγαλε κρυφά από τις φυλακές και διάβασαν τα παιδιά της στα Γαλλικά κατά την ημέρα της απονομής του βραβείου που έγινε στο Δημαρχείο του Όσλο μπροστά από μια άδεια καρέκλα με τη φωτογραφία της.
Και σε άλλο σημείο : «Η αντίσταση είναι ζωντανή και ο αγώνας συνεχίζεται. Η μη βίαιη αντίσταση είναι η πιο δύσκολη οδός, αλλά είναι αυτή που εγγυάται την δημοκρατίας. Το κίνημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» είναι ένας θεμελιώδης μετασχηματισμούς που στοχεύσει στην ανατροπή της τυραννίας».
Η σύνδεση της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας με το Ιράν φέρνει για άλλη μία φορά στην επιφάνεια τις γυναίκες που βρίσκονται στο επίκεντρο τόσο της εσωτερικής αντίστασης όσο και των επιπτώσεων των στρατιωτικών συγκρούσεων. Η 8η Μαρτίου έχει ιστορική σημασία για το Ιράν, καθώς αυτή την μέρα το 1979 χιλιάδες γυναίκες διαδήλωσαν κατά της υποχρεωτικής μαντήλας.
Το κίνημα που ξεκίνησε με τον θάνατο της Mahsa Amini το 2022 εξελίχθηκε σε μια ευρύτερη επανάσταση κατά του καθεστώτος, με το σύνθημα «Γυναίκα, Ζωή, Ελευθερία» να δυναμώνει όλο και περισσότερο. Η 22χρονη Μάχσα Αμίνι φέρεται να ξυλοκοπήθηκε θανάσιμα από την λεγόμενη «Αστυνομία Ηθών» (Γαστ-Ε-Ερσάντ) του Ιράν, επειδή φορούσε την χιτζάμπ με λάθος τρόπο ενώ η αστυνομία για τον θάνατό της ισχυρίστηκε ότι υπέστη καρδιακή προσβολή. Το «Jin, Jiyan, Azadî» γίνεται πλέον το κεντρικό σύνθημα των μαζικών διαδηλώσεων στο Ιράν, που εκφράζει την αντίσταση των γυναικών κατά της υποχρεωτικής ενδυμασίας (χιτζάμπ) και της κρατικής βίας, διεκδικώντας θεμελιώδη δικαιώματα, κοινωνική ισότητα και την ανατροπή του ισλαμικού καθεστώτος.
Η τωρινή στρατιωτική κλιμάκωση στην περιοχή έχει ήδη δείξει με τον πιο αποτρόπαιο τρόπο τις τραγικές συνέπειες για τον γυναικείο πληθυσμό με την πολύνεκρη επίθεση σε δημοτικό σχολείο θηλέων στην πόλη Μινάμπ με 165 νεκρές μαθήτριες, διδακτικό προσωπικό και δεκάδες τραυματίες. Το πλήγμα της 1ης Μαρτίου που αποκάλυψε το σκληρό πρόσωπο ενός πολέμου που έχει ξεπεράσει κάθε κόκκινη γραμμή δεν ισοπέδωσε μόνο το σχολικό κτίριο αλλά ‘ξερίζωσε’ και την καρδιά μιας ολόκληρης κοινότητας 165 κορίτσια που ονειρεύονταν το μέλλον έγιναν θυσία στον βωμό μιας αμείλικτης σύγκρουσης. Οι αίθουσες του σχολείου, το καταφύγιο της αθωότητάς τους, μετατράπηκαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε τάφο από τσιμέντο και σκόνη.
Η Μινάμπ δεν θρηνεί απλώς τα θύματά της, τις κόρες της, θρηνεί το αύριο που της έκλεψαν.
Η βραβευμένη με Νόμπελ Ειρήνης και σύμβολο του αγώνα για την εκπαίδευση των κοριτσιών Πακιστανή ακτιβίστρια Μαλάλα Γιουσαφζάι μιλώντας για την επίθεση στο δημοτικό σχολείο θηλέων με τις δεκάδες νεκρές μαθήτριες δήλωσε «συντετριμμένη και αποτροπιασμένη» και χαρακτήρισε τη δολοφονία παιδιών ως «ασύλληπτη πράξη» ενώ κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να μην παραμείνει σιωπηλή μπροστά σε μια τέτοια θηριωδία.
