Γράφει η Πέννυ Δαλαμπούρα
Μέλος Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, δερματολόγος
Επτά χρόνια μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης και επτά χρόνια μετά τις μεγάλες προεκλογικές δεσμεύσεις του 2019, η κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να επικαλείται δικαιολογίες.
Οι πολίτες θυμούνται τις υποσχέσεις για λιγότερους φόρους, καλύτερους μισθούς, στήριξη των συνταξιούχων, μείωση του ΕΝΦΙΑ και μια οικονομία που θα λειτουργεί υπέρ της μεσαίας τάξης. Αντί αυτών, βιώνουν μια καθημερινότητα όπου η ακρίβεια εξανεμίζει το εισόδημά τους, η στεγαστική κρίση εντείνεται και η ανασφάλεια κυριαρχεί.
Η συζήτηση για την επαναφορά της 13ης σύνταξης εγκαταλείφθηκε, ενώ οι όποιες αυξήσεις εξανεμίστηκαν από το κύμα ανατιμήσεων. Οι φορολογικές ελαφρύνσεις που εξαγγέλθηκαν δεν στάθηκαν αρκετές για να αντισταθμίσουν τη διαρκή αύξηση του κόστους ζωής. Η απόσταση ανάμεσα στις κυβερνητικές εξαγγελίες και στην πραγματικότητα είναι πλέον εμφανής σε κάθε ελληνικό νοικοκυριό.
Στο μέτωπο της ακρίβειας, η κυβέρνηση απέτυχε να συγκρουστεί με τις στρεβλώσεις της αγοράς. Αντί για αποφασιστικούς ελέγχους και πραγματική σύγκρουση με τα ολιγοπωλιακά συμφέροντα, επέλεξε επικοινωνιακές ασκήσεις. Το νέο παρατηρητήριο τιμών «posokanei» παρουσιάστηκε ως σημαντικό εργαλείο, όμως οι πολίτες δεν κρίνουν τις πολιτικές από τις ιστοσελίδες, αλλά από το ταμείο του σούπερ μάρκετ.
Όσο οι τιμές παραμένουν στα ύψη, καμία ψηφιακή πλατφόρμα δεν μπορεί να καλύψει την απουσία ουσιαστικών παρεμβάσεων.
Το μεγαλύτερο όμως, πολιτικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: γιατί η κυβέρνηση δεν συγκρούστηκε ποτέ με τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα; Γιατί δεν έσπασε τις ολιγοπωλιακές πρακτικές που επιβαρύνουν τους καταναλωτές και γιατί, κάθε φορά που ανακύπτουν σοβαρά ζητήματα διαφάνειας, επιλέγει την επικοινωνιακή αντιπαράθεση αντί της λογοδοσίας;
Οι πρόσφατες καταγγελίες του Μάριου Σαλμά για τον Άδωνι Γεωργιάδη, ανέδειξαν σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο λειτουργίας της αγοράς και τη σχέση της πολιτικής εξουσίας με ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα. Αντί η κυβέρνηση και ο κ. Γεωργιάδης να απαντήσουν πολιτικά στην ουσία αυτών των προβληματισμών, επέλεξαν για ακόμη μία φορά τη σύγκρουση σε προσωπικό επίπεδο και την επικοινωνιακή διαχείριση.
Την ίδια στιγμή, η εικόνα μιας κυβέρνησης που βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπη με σοβαρές υποθέσεις που ερευνώνται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και που συχνά επιλέγει τη σύγκρουση με θεσμούς αντί να διευκολύνει τη διαλεύκανσή τους, δημιουργεί εύλογους προβληματισμούς για την ποιότητα της διακυβέρνησης και τη λειτουργία του κράτους δικαίου.
Η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε μια κρίσιμη πολιτική καμπή. Ο κύκλος της αλαζονείας, των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων, της επικοινωνιακής διαχείρισης και της απροθυμίας σύγκρουσης με τα κατεστημένα συμφέροντα πρέπει να κλείσει.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει και μπορεί να εκφράσει την αξιόπιστη προοδευτική εναλλακτική. Με συγκεκριμένο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, την ενίσχυση των εισοδημάτων, τη θωράκιση των ανεξάρτητων θεσμών, τη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών, μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε μια νέα πορεία.
Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άλλη μια αλλαγή διαχειριστή της εξουσίας. Χρειάζεται αλλαγή πολιτικής αντίληψης. Χρειάζεται μια κυβέρνηση που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, θα συγκρούεται πραγματικά με κάθε μορφή αδιαφάνειας και θα αποδεικνύει καθημερινά ότι η πολιτική μπορεί να λειτουργεί προς όφελος των πολλών και όχι των λίγων. Αυτή είναι η μεγάλη ευθύνη της δημοκρατικής παράταξης. Και αυτή είναι η αλλαγή σελίδας που έχει ανάγκη σήμερα η χώρα.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 09.08.2026
