Γράφει
Νίκος Ηλιάδης
Ανήμερα του Αγίου Δημητρίου ο Μιχάλης Μπεκίρης ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από τη θέση του διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού στη Βουλή, μετά την αποκάλυψη ότι δεν υπήρχε ΦΕΚ διορισμού του σε αυτή τη θέση.
Ο κ. Μπεκίρης είχε συγχρόνως και την υψηλή εποπτεία της λειτουργίας του Γραφείου Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, ευθύνη η οποία του ανατέθηκε λίγους μήνες μετά τις εκλογές του 2023.
Το συγκεκριμένο Γραφείο είχε και δύο συντονιστές: τον οικονομολόγο Γιάννη Παπαγεωργίου ο οποίος είχε και τον τίτλο του υποδιευθυντή και τη δημοσιογράφο Έλενα Σώκου. Και οι δύο είναι πλέον υποψήφιοι βουλευτές. Ο κ. Παπαγεωργίου στην Α' Θεσσαλονίκης και η κυρία Σώκου στον ακριτικό Έβρο. Έπειτα από αυτές τις εξελίξεις είναι λογικό το Γραφείο Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη να περιέλθει σε πλήρη αδράνεια.
Κατά την πρώτη κυβερνητική θητεία του Κυριάκου Μητσοτάκη διευθύντρια στο εν λόγω Γραφείο είχε διοριστεί η Μαρία Αντωνίου η οποία είχε διατελέσει βουλευτής Καστοριάς.
Η θητεία της στο Γραφείο Πρωθυπουργού αποδείχθηκε ιδιαιτέρως επωφελής για την ίδια αφού κατάφερε να επιστρέψει στη Βουλή, στις εκλογές του 2023. Μάλιστα, η αξιοποίηση της θέσης της, ως διευθύντριας του Γραφείου Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη είχε προκαλέσει ενόχληση σε αρκετούς γαλάζιους βουλευτές και πολιτευτές οι οποίοι της καταλόγιζαν ότι έτρεχε περισσότερο για τον εαυτό της, παρά για τις υποθέσεις του Γραφείου.
Το Γραφείο Πρωθυπουργού ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2016 από τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος είχε ορίσει διευθύντρια αυτής της άτυπης κυβερνητικής δομής την Κατερίνα Νοτοπούλου, ένα μεσαίο στέλεχος για τα δεδομένα εκείνης της εποχής.
Στη συνέχεια, βέβαια, η κυρία Νοτοπούλου αναβαθμίστηκε μεταπηδώντας στο απέναντι γραφείο του ίδιου ορόφου, στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης, καθώς διορίστηκε υφυπουργός Εσωτερικών (Μακεδονίας Θράκης). Με αυτό το βιογραφικό κατάφερε στη συνέχεια να εκλεγεί βουλευτής Θεσσαλονίκης, με τον ΣΥΡΙΖΑ, το 2019 και το 2023.
Ο λόγος τον οποίο επικαλέστηκε ο κ. Τσίπρας για την ίδρυση του πρωθυπουργικού γραφείου... στη συμπρωτεύουσα ήταν η βούλησή του να ασχοληθεί προσωπικά ο ίδιος με τα προβλήματα της πόλης.
Ο πραγματικός λόγος, ωστόσο, ήταν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήλεγχε κανένα θεσμικό όργανο στην Θεσσαλονίκη. Το ΥΜΑΘ είχε αναγκαστεί να το παραχωρήσει στον κυβερνητικό εταίρο του, τους ΑΝΕΛ, ο Δήμος και η Περιφέρεια ελέγχονταν από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ όλα τα συνδικάτα, αλλά και τα Επιμελητήρια και οι Σύνδεσμοι ήταν στα χέρια της αντιπολίτευσης. Έτσι επινοήθηκε αυτή η παρακυβερνητική δομή προκειμένου ο βασικός κυβερνητικός εταίρος να ελέγχει κάπως την κατάσταση.
Η ΝΔ είχε καταγγείλει, τότε, την ίδρυση του πρωθυπουργικού γραφείου, δεσμευόμενη μάλιστα, ότι θα το καταργήσει μόλις γίνει κυβέρνηση. Μετά, όμως, τις εκλογές του 2019 το ξανασκέφτηκε κι αποφάσισε να το διατηρήσει, προς μεγάλη ικανοποίηση της κυρίας Αντωνίου και των μετέπειτα φερέλπιδων πολιτευτών.
Κι αν, κατά την πρωθυπουργική θητεία του κ. Τσίπρα είχε κάποιο λόγο ύπαρξης, καθότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν διέθεται άλλη κυβερνητική εκπροσώπηση στην Θεσσαλονίκη, πέραν αυτού του Γραφείου, επί ημερών του κ. Μητσοτάκη, με τη Θεσσαλονίκη να διαθέτει έως και έξι κυβερνητικά χαρτοφυλάκια, το πρωθυπουργικό γραφείο είναι παντελώς περιττό. Χρησιμεύει μόνο σαν εφαλτήριο για την πολιτική ανέλιξη ορισμένων προσώπων. Είναι αυτός ικανός λόγος για να συνεχίσει τη λειτουργία του;
