Η ακρίβεια σήμερα δεν μετριέται μόνο σε ευρώ

Μπαίνεις στο σούπερ μάρκετ για τα βασικά και βγαίνεις έχοντας αφήσει 70, 80, 90 ευρώ. Βάζεις βενζίνη και κοιτάς την ένδειξη να ανεβαίνει πιο αργά από τον λογαριασμό. Και μετά αρχίζεις να κάνεις πράξεις για πράγματα που πριν δεν τα σκεφτόσουν καν.

Να πάω το παιδί στο φροντιστήριο και να ξαναγυρίσω ή να περιμένω εκεί για να γλιτώσω μία διαδρομή; Να γεμίσω σήμερα ή να βάλω 20 ευρώ και βλέπουμε; Να πάρω όλα όσα χρειάζονται από το σούπερ μάρκετ ή να αφήσω κάτι για την άλλη εβδομάδα;

Αυτό είναι σήμερα η ακρίβεια. Όχι ένας αριθμός στην τηλεόραση. Είναι οι μικρές αποφάσεις που έχει αρχίσει να παίρνει κάθε σπίτι για να βγει ο μήνας.

Μια γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ διαφημίζει αυτές τις μέρες ότι ένα «βασικό καλάθι», που στους ανταγωνιστές της κοστίζει περίπου 90 ευρώ, στα δικά της καταστήματα κοστίζει κοντά στα 70.

Αφήστε στην άκρη για λίγο αν η σύγκριση είναι σωστή ή αν αποτελεί διαφημιστικό τρικ. Κρατήστε μόνο τους αριθμούς.

Εβδομήντα και ενενήντα ευρώ για ένα βασικό καλάθι.

Εκεί έχουμε φτάσει.

Και για μια οικογένεια το πρόβλημα δεν τελειώνει στο σούπερ μάρκετ. Συνεχίζεται μόλις βάλει μπροστά το αυτοκίνητο.

Ο πατέρας ή η μάνα που τελειώνει τη δουλειά και μετά αρχίζει το καθημερινό πήγαινε-έλα. Σχολείο, αγγλικά, φροντιστήριο, μπάσκετ, χορός. Τρία και τέσσερα δρομολόγια μέσα σε λίγες ώρες.

Κάποτε έλεγες «πού να τρέχω πάλι;». Τώρα λες και κάτι άλλο: «πόση βενζίνη έχω;»

Και ψάχνεις να ενώσεις τις διαδρομές. Περιμένεις μισή ώρα παραπάνω για να μη γυρίσεις σπίτι και ξαναφύγεις. Λες στο παιδί «σήμερα δεν μπορώ να σε πάω». Όχι επειδή βαριέσαι. Επειδή κάθε άναμμα της μηχανής κοστίζει.

Αυτό είναι η ακρίβεια στην πραγματική ζωή. Δεν είναι μόνο ότι αγοράζεις ακριβότερα. Είναι ότι αρχίζεις να κόβεις μικρά πράγματα που μέχρι χθες θεωρούσες αυτονόητα.

Και τα δύσκολα μπορεί να μην έχουν τελειώσει.

Η νέα ένταση γύρω από το Ιράν έχει ξαναστείλει το πετρέλαιο πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι και έχει δημιουργήσει μεγάλη πίεση ειδικά στο diesel. Αυτό έχει φτάσει στο σημείο να προκαλεί καβγά ακόμη και ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ευρώπη.

Η κυβέρνηση Τραμπ πιέζει Γαλλία και Γερμανία να βγάλουν diesel από τα στρατηγικά τους αποθέματα για να πέσουν οι τιμές και έχει αφήσει ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο περιορισμού των αμερικανικών εξαγωγών αν οι Ευρωπαίοι δεν κινηθούν. Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία και Ιρλανδία έχουν ήδη συζητήσει πώς θα αντιδράσουν.

Ακόμα και οι λίγοι (ανοιχτά) φιλοτραμπικοί της Ευρώπης το «γυρίζουν», αφού όπως, πλέον, δεν μπορούν να κρύψουν το κόστος του πολέμου του «πλανητάρχη» στο Ιράν, το πληρώνουν με πολύ βαρύ λογαριασμό οι Ευρωπαίοι.

Γιατί στο τέλος εκεί καταλήγουν όλα.

Οι πόλεμοι, τα αποθέματα, οι κυβερνήσεις, οι διαπραγματεύσεις μπορεί να μοιάζουν πολύ μακριά από την καθημερινότητά μας.

Μέχρι να φτάσει ο λογαριασμός στην αντλία.

Και από την αντλία στο φορτηγό που μεταφέρει τα προϊόντα. Από εκεί στο ράφι. Και στο θερμαντικό σώμα που σιγά σιγά φτάνει ο καιρός να ανάψει. Και τελικά στο πορτοφόλι του ίδιου ανθρώπου που προσπαθεί να βγάλει τον μήνα.

Γιατί η ακρίβεια σήμερα δεν μετριέται μόνο σε ευρώ. Μετριέται σε σακούλες που αφήνεις πίσω στο σούπερ μάρκετ και σε διαδρομές που σκέφτεσαι δύο φορές πριν τις κάνεις. Μετριέται σε μια ζωή πιο... λειψή.

ΜΟΤΟ

«Δημοσιογράφος» ρώτησε χασκογελώντας τον δικηγόρο της οικογένειας Μόλχο, της οικογένειας δηλαδή της 20χρονης Εριέττας Μόλχο που η ιστορία της συγκλονίζει καθώς είναι η μοναδική από τους 57 νεκρούς των Τεμπών που εξαϋλώθηκε σε τέτοιο βαθμό που δεν βρέθηκε ίχνος της «μήπως δεν ήταν στο τρένο;» και το τερμάτισε εξηγώντας ότι «και στο Πολυτεχνείο μιλούσαν για δήθεν αγνοούμενους όταν μπήκε το τανκ»... Πόση ντροπή, πια, να αντέξει να δει λάιβ, κανείς;

ΛΕΖΑΝΤΑ

Τα σύννεφα κάνουν τον ουρανό, σκέτο... ποίημα. Το πρόβλημα είναι πως είναι οι μέρες και η ζωή μας μια απέραντη συννεφιά...