Ο συνδυασμός ήταν εκρηκτικός. Ένα δυστύχημα που έκανε όλους να δακρύσουν. Μία ευφάνταστη θεωρία συνωμοσίας που έφθανε μέχρι τον πρωθυπουργό. Μία κοινωνία που ψοφάει για παραμύθι και ερμηνεύει τον κόσμο χωρίς λογική -μετρήθηκε στο δημοψήφισμα του 2015 και έκτοτε δεν άλλαξε τίποτε. Μία μητέρα που μιλούσε με έπαρση και ισχυριζόταν πράγματα αδιανόητα αλλά όποιος τολμούσε να το πει έπεφταν όλοι πάνω του και τον έβγαζαν «ανάλγητο». Ετερόκλητη αντιπολίτευση που έσπευσε να προσδώσει πολιτικό ένδυμα στον παραλογισμό. Ολιγάρχες που ελέγχουν ΜΜΕ και βρήκαν ευκαιρία να λύσουν τις διαφορές με την κυβέρνηση. Η ρωσική προπαγάνδα σε υπεραπασχόληση στο social media. Και δημοσιογραφία αντάξια του χειρότερου εαυτού της. Ως συνήθως, χωρίς ενοχές αλλά με πολύ στόμφο. Ο Θεός μας φύλαξε! Γιατί αν η κορύφωση αυτής της ιστορίας συνέπιπτε με εθνικές εκλογές, μπορεί σήμερα να είχαμε πρωθυπουργό την Καρυστιανού και να ετοιμάζαμε διαβατήρια για μετανάστευση.
Η απάτη του ξυλολίου, παράρτημα της οποίας αποτελεί η απάτη του «μπαζώματος», αποκαλύφθηκε μεν αλλά τη ζημιά της την έκανε. Έστρεψε την συζήτηση σε λάθος κατεύθυνση. Όσο η κοινωνία έψαχνε σε ποιον ανήκε το παράνομο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, τόσο το ενδιαφέρον απομακρυνόταν από εκεί όπου έπρεπε να εστιάσει. Πρώτον, γιατί η Ελλάδα, παρά τους ποταμούς κοινοτικών κονδυλίων, συνέχισε να έχει το δεύτερο πιο αραιό (μετά την Αλβανία) σιδηροδρομικό δίκτυο στην Ευρώπη; Δεύτερον, πόσο ευθύνεται ο σταθμάρχης που δεν υπηρετούσε στην Κολωνία αλλά στη Λάρισα, δουλειά του ήταν να βάλει ένα τρένο τη σωστή από τις δύο -όλες κι όλες- γραμμές αλλά κατάφερε να το βάλει στην λάθος; Τρίτον, πώς ένας αχθοφόρος προβιβάστηκε σε σταθμάρχη, πως εκπαιδεύθηκε και πώς η Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων πιστοποίησε την επάρκειά του; Αυτό δεν ήταν πολύ ευχάριστο στους διακινητές της θεωρίας του ξυλολίου, γιατί η πρόεδρος της ΡΑΕ ήταν επιλογή ΣΥΡΙΖΑ. Τέταρτον, γιατί η Σύμβαση 717 καθυστέρησε να ολοκληρωθεί, γιατί η εργολαβική κοινοπραξία έπαιρνε διαρκώς παρατάσεις και ποιοι τις υπέγραφαν; Ούτε αυτό ήταν ευχάριστο καθόσον η «καρδιά» των παρατάσεων συμπίπτει με κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ. Πέμπτο -και κυριότερο- γιατί χρειάστηκε η Σύμβαση 717 που υποτίθεται ότι εάν είχε ολοκληρωθεί (Σεπτέμβριος 2017) θα είχε αποτραπεί το δυστύχημα;
Λοιπόν, η σύμβαση 717 (Σεπτέμβριος 2014) χρειάστηκε επειδή μεγάλο μέρος των συστημάτων συμβατικής σηματοδότησης - τηλεδιοίκησης στον άξονα Κιάτο - Προμαχώνας, εγκατεστημένων ήδη επί κυβερνήσεων Σημίτη, υπέστη εκτεταμένες φθορές, βανδαλισμούς και κλοπές καλωδίων, με αποτέλεσμα αυτά να τεθούν εκτός λειτουργίας και η διαχείριση της κυκλοφορίας να γίνεται χειροκίνητα. Η σύμβαση 717 είχε ως κύριο αντικείμενο την ανάταξη και αναβάθμιση της συμβατικής σηματοδότησης - τηλεδιοίκησης. Προστέθηκε μεν η εγκατάσταση του ETCS level 1 σε 402 χιλιόμετρα του άξονα Αθήνας - Θεσσαλονίκης αλλά αυτό αποτελεί περαιτέρω συντελεστή ασφάλειας που ακόμη και στις χώρες με σύγχρονο δίκτυο (Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία) υπάρχει μόνο σε συγκριμένες διαδρομές (magisrale). Με πολύ απλά λόγια, όταν μιλάμε για την τηλεδιοίκηση που δεν λειτουργούσε στη Λάρισα, μιλάμε για εκείνη που υπήρχε και καταστράφηκε.
Αλλά αυτή η συζήτηση είναι ακόμη πιο υπονομευμένη. Γιατί οι κλέφτες του χαλκού είναι σχεδόν πάντοτε Ρομά και κάθε νύξη στην εγκληματικότητα των Ρομά θεωρείται ρατσισμός. Οι αριθμοί μιλούν, η εμπειρική παρατήρηση επιβεβαιώνει, ναρκωτικά, όπλα, ληστείες, τηλεφωνικές απάτες, «άνοιξε γιαγιά, είμαστε από τη ΔΕΗ» αλλά τσιμουδιά γι’ αυτό που υπάρχει μπροστά τα μάτια σας. Θυμώνουν όχι μόνο η αριστερή διανόηση που αναζητεί και εκεί ένα νέο «επαναστατικό υποκείμενο» αλλά -ακόμη χειρότερα- κάποιοι φιλελεύθεροι που έτσι αισθάνονται «ανώτεροι άνθρωποι». Αυτό βολεύει και τις κυβερνήσεις που αποφεύγουν τη δυσάρεστη σύγκρουση με μία κοινωνική ομάδα την οποία εξαγοράζουν κρατώντας μακριά της το νόμο. Γι’ αυτό, άλλωστε, παρά τις εξαγγελίες, οι καταυλισμοί παραμένουν άβατο για την Αστυνομία.
Μόνο που το πρόβλημα υπάρχει. Και αν οι «ευαίσθητοι» πιστεύουν πώς όχι, ας κάνουν τον κόπο να μας εξηγήσουν.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 08.11.2026
