Η εβδομάδα έφερε μία κάθαρση στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Δηλαδή, τη γενικότερη εκτίμηση που την ενστερνίζεται πλέον η μεγάλη πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού της χώρας, αυτή που βλέπει αντικειμενικά και όχι υποκειμενικά και ότι επιθυμεί η ίδια, ότι οι εκλογές θα αργήσουν. Άλλοι τις τοποθετούν τον Μάρτιο, μερικοί ακόμη ακόμη και τον Ιούνιο του 2027.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το είπε σε κάθε ευκαιρία και μεγάλη σαφήνεια ότι οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη της επόμενης χρονιάς. Φαίνεται ότι σιγά-σιγά γίνεται πιστευτός. Τώρα ποιοι είναι οι λόγοι για τη σχετική απόφαση; Δεν είναι λίγοι. Να απαριθμήσουμε μερικούς.
Πρώτον η γνωστή λογική περί θεσμικότητας που για τον Μητσοτάκη είναι τοπ. «Είπα ότι θα κάνουμε 4 χρόνια θητείας και αυτό θα υλοποιήσουμε», είναι η επωδός. Όλο αυτό βέβαια στηρίζεται στην εκτίμηση που έχει ο πρωθυπουργός ότι ένας από τους λόγους που κατάφερε να κυριαρχήσει πολιτικά τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι ότι δεν κορόιδεψε με αυτά που έλεγε.
Έτσι κατάφερε να γίνει από αουτσάιντερ στη μάχη για την προεδρία της ΝΔ το 2016 ο απόλυτος κυρίαρχος της πολιτικής σκηνής της χώρας από το 2019 μέχρι σήμερα. Δεν ήταν αυτός ο μόνος λόγος που οδήγησε στην πολιτική του κυριαρχία, αλλά σίγουρα βοήθησε και η ανικανότητα της αντιπολίτευσης, αλλά ας το κρατήσουμε αυτό.
Ο δεύτερος λόγος τώρα για το «εκλογές στο τέλος της τετραετίας» έχει να κάνει με στην εκτίμησή του ότι υπάρχουν ακόμη πράγματα να γίνουν από την κυβέρνησή του. Και για τη χώρα σε ένα πιο ιδεολογικό επίπεδο, αλλά και για την οικονομία σε μία πιο ωφελιμιστική προσέγγιση.
Δηλαδή, να γίνουν δράσεις, πρωτοβουλίες και κινήσεις που θα μπορούσαν να ενισχύσουν τη ΝΔ. Και μέτρα που θα ενισχύσουν τη λεγόμενη μεσαία τάξη και τα οποία θα ανακοινωθούν στην Έκθεση. Θα ανακοινωθούν στη ΔΕΘ, αλλά στο ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών δεν θα έφταναν ποτέ στις τσέπες των πολιτών. Έτσι δεν είναι; Το κρατάμε και αυτό.
Ένας τρίτος λόγος έχει να κάνει με τον αντίπαλο. ΠΑΣΟΚ ή Τσίπρας. Μέχρι πρότινος ήταν το πρώτο, τώρα είναι ο δεύτερος. Πολλοί λένε ότι ο Αλέξης Τσίπρας ως αντίπαλος βολεύει τη σημερινή ΝΔ. Γιατί -λένε- ότι έχει χάσει ήδη 5 φορές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Δεν είμαι τελείως σίγουρος για το αν αυτό ισχύει 100% και σήμερα, γιατί στο μεταξύ έχουν αυξηθεί και οι «αντι-μητσοτακικοί» της χώρας. Οπότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί και ένα αντι- μητσοτάκης ρεύμα.
Το βασικό βέβαια είναι ότι η χώρα συνεχίζει να ζει μία κανονικότητα. Και η κανονικότητα είναι ότι όπως στις δημοτικές εκλογές ξέρουμε πότε θα ψηφίσουμε για τον επόμενο δήμαρχο, έτσι μαθαίνουμε σιγά-σιγά και πότε ψηφίζουμε για πρωθυπουργό.
Και ίσως αυτό το εκπαιδευτικό μήνυμα προς τους πολίτες που γίνεται συνείδηση να είναι και το πιο σημαντικό από την απόφαση του πρωθυπουργού να εξαντλήσει και πάλι την τετραετία.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 26.07.2026
