Είναι βέβαιο ότι η κρίση του κλίματος κυριαρχεί στην σκέψη και την προσοχή μας. Ο ένας από τους δύο κινδύνους, ο αόρατος, που αντιμετωπίζουμε. Σε μια χώρα που εύκολα αλλάζει η διάθεση όλων από το ζενίθ στο ναδίρ, η αύξηση των καταστροφών γίνεται πολύ γρήγορα παράγοντας ανησυχίας και πανικού. Ο καθένας ψάχνει ευθύνες και αιτίες. Για άλλον φταίει η ανοικοδόμηση, για άλλον φταίει η χαλάρωση, για άλλον η μη-προστασία, για άλλον ότι δεν υπάρχει ένας δασοφύλακας για τον καθένα. Εμείς εδώ δεν είχαμε -ευτυχώς, πυρκαγιές και καταστροφές!
Πολλές φορές αγανακτούμε με τα αναγκαστικά μέτρα, με τις αλλαγές σε εξοχικά και κατοικίες, με το καθάρισμα οικοπέδων. Όχι άδικα γιατί η έννοια της προστασίας είναι η ίδια για όλους και όχι διαφορετική κατά περίπτωση. Κάποιον που θεωρεί ότι φταίνε όλοι οι άλλοι δύσκολα θα συμμαζευτεί. Νομίζει ότι η πειθαρχία αφορά τους άλλους. Ο ίδιος/ η ίδια πρέπει να κάνει αυτό που αυτός,/ αυτή θεωρεί ότι είναι το σωστό. Στο μεταξύ ανεβαίνουμε επικίνδυνα. Με τα δεδομένα που έχουμε βαδίζουμε προς άσχημες εξελίξεις.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον η αναμενόμενη σε ένα μήνα ΔΕΘ και η διακηρυγμένη αναμόρφωση της αποτελεί μια σοφή επιλογή. Ενδεχομένως θα έχουμε -όπως πάντα, έσοδα από ξενοδοχεία, εστίαση και άλλες δουλειές που έχουν σχέση με το στήσιμο και το ξεστήσιμο περιπτέρων γιατί φαντάζεται κανείς ότι χιλιάδες μετακινούμενοι με τον ΟΑΣΘ και το αναμενόμενο προς επέκταση Μετρό θα μπουν και θα επισκεφτούν την ΔΕΘ και τα περίπτερα.
Βέβαια ελπίζω ότι πέραν των κρατικών εταιριών κάποιος (όχι ελάχιστοι όπως κάθε φορά τα τελευταία χρόνια) εκθέτης θα ξοδέψει λεφτά για να στήσει περίπτερο. Ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε λογικά την μεταφορά του εκθεσιακού χώρου εκτός της πόλης και την οργάνωση κλαδικών και ειδικών εκθέσεων. Την εποχή που όλα μπορείς να τα βρεις και να τα αγοράσεις από το διαδίκτυο ίσως πρέπει να αλλάξει η μορφή κάποιας έκθεσης που σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε δεκαετίες πριν.
Από την άλλη, ο ορατός κίνδυνος, η φίλη και γείτονα Τουρκία προκαλεί επεισόδια που όλοι ελπίζουν ότι είναι απλά παρακινούμενα από την εσωτερική της κατάσταση, αν και σε σχετική ύφεση. Δεν διανοούμαστε και ελπίζω και οι γείτονες μας επίσης, ότι είναι δυνατόν να προκύψει ένα θερμό επεισόδιο που θα είναι καταστροφικό και για τους δύο. Συντηρούν μια τοπική διαμάχη που ελπίζουν να τους δώσει κάποιους πόντους σε μια διαπραγμάτευση. Μακάρι να μην ξεφύγει η υπόθεση σε μη ορθολογικές λύσεις.
Θα βάλει το χέρι της η Παναγία για να πάμε καλά; Πολύ αμφιβάλλω. Μπορεί να βάλει το πόδι της, αλλά μακάρι η Εκκλησία μας να μην ξεφύγει σε λιτανείες και γιορτές. .
Χρόνια πολλά στις Μαρίες, τις Παναγιώτες, τις Δέσποινες, τους Μάριους, τους Παναγιώτηδες και όσους γιορτάζουν. Πάρτι θα κάνουμε!
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 09.08.2026
