Μετά τη ΔΕΘ και αφού θα έχουμε ακούσει τις παροχές -διότι περί αυτού πρόκειται- των τριών μεγάλων κομμάτων, θα μπούμε στον τελευταίο γύρο στην πορεία προς τις εκλογές. Το έχουν πάρει όλοι απόφαση πως ο πρωθυπουργός εννοεί πως αυτές θα διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας και αναλόγως προετοιμάζονται, αν και στο πίσω μέρος του μυαλού τους άπαντες έχουν ανοικτό το ενδεχόμενο ενός εκλογικού αιφνιδιασμού. Πάντως είθισται στην πρόωρη κάλπη να καταφεύγει μία κυβέρνηση για δύο λόγους: Είτε για να εκμεταλλευτεί μία θετική συγκυρία είτε διότι εκτιμά πως η κατάσταση θα επιδεινωθεί αργότερα.
Για τη Νέα Δημοκρατία ένα είναι το ζητούμενο: Τα όποια κέρδη των πρωθυπουργικών εξαγγελιών στη ΔΕΘ να τα διατηρήσει ώστε να μπει στην προεκλογική περίοδο με δεδομένο το 30% plus. Δεν είναι εύκολος αυτός ο στόχος καθώς η φθορά της εξουσίας έχει αποδειχθεί ότι ροκανίζει τα όποια δημοσκοπικά κέρδη επιτυγχάνει μία κυβέρνηση.
Για το κόμμα Σαμαρά κυβερνητικά στελέχη εκτιμούν πως ελάχιστη ζημία θα κάνει στη Νέα Δημοκρατία, καθώς αυτό το 30% το οποίο φαίνεται να τη στηρίζει, δε συγκινείται από τον πρώην πρωθυπουργό. Θα κάνει ζημία στα κόμματα που βρίσκονται στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, όπως προβλέπουν αυτά τα νεοδημοκρατικά στελέχη και βαριά-βαριά δίνουν οροφή στο κόμμα Σαμαρά το 4,5-5%.
Συνεπώς το πρόβλημα για το κυβερνών κόμμα δεν είναι ο Αντώνης Σαμαράς, αλλά η ακρίβεια που ροκανίζει τα εισοδήματα. Για τον λόγο αυτόν οι κυβερνώντες δίνουν ιδιαίτερη σημασία στις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ οι οποίες -όπως αφήνουν να εννοηθεί- θα υπερβούν τα 2 δισεκατομμύρια, βάζοντας στην άκρη μία «καβάντζα» άλλων περίπου 300 εκατομμυρίων για την προεκλογική περίοδο.
Για το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η κατάσταση είναι κατά γενική ομολογία δύσκολη για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης. Οι λόγοι έχουν αναλυθεί επαρκώς και τώρα για την ηγεσία του Κινήματος τα περιθώρια είναι ασφυκτικά. Έχει εναποθέσει τις ελπίδες της στην πολύ καλή εικόνα που παρουσιάζει το Κίνημα στην επαρχιακή Ελλάδα και… στον ΣΥΡΙΖΑ μήπως κόψει μερικές μονάδες από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
Νομίζω πως από τη στιγμή που μπήκαμε ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο η πολυφωνία και η κακοφωνία που χαρακτήριζαν τις πρακτικές συγκεκριμένων ηγετικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ, θα εκλείψει. Προσδεθείτε για αναταράξεις αν το εκλογικό αποτέλεσμα δε θα είναι θετικό και αυτές οι αναταράξεις θα ενταθούν αν τεθεί ζήτημα μετεκλογικών συνεργασιών.
Όπως έχουν υποστηρίξει δημοσίως στελέχη του Κινήματος μία απόφαση Συνεδρίου ανατρέπεται με μία απόφαση νεότερου Συνεδρίου. Αλλά μέχρι τότε μεσολαβεί ένα καθοριστικό γεγονός: Οι εκλογές.
Για τον Αλ. Τσίπρα έχουν ειπωθεί τα πάντα. Άλλωστε δεν είναι καινούριος στην πολιτική για να μας συστηθεί, αν και αυτό επιδιώκει. Τον γνωρίζουμε και όσο και να εξωραΐσει τον λόγο του, θα πείσει αυτούς που είναι έτοιμοι να πειστούν. Για αυτό το καλύτερο που μπορεί να πετύχει, με βάση τα σημερινά δεδομένα, είναι το 18% του 2023. Δεν το λες και λίγο, αλλά μπορείς να πεις κιόλας «πολλή φασαρία για το τίποτα».
Το μόνο σίγουρο είναι πως δε θα πλήξουμε καθώς τουλάχιστον άλλα τρία κόμματα, πλην της Νέας Δημοκρατίας, δηλώνουν έτοιμα να κυβερνήσουν.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 05-06.09.2026
