Και αυτή η αντοχή του ενοχλεί. Με την εμφάνιση στις δημοσκοπήσεις της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα το ΠΑΣΟΚ έχασε με το «καλημέρα» περίπου 3 μονάδες. Οι περισσότεροι περίμεναν αυτή η πτώση να συνεχιστεί και να καταλήξει σε ένα μονοψήφιο ποσοστό. Μάλιστα, κάποιοι έπαιρναν θέσεις για την εσωκομματική μάχη ευθύς ως η κατρακύλα του Κινήματος δε θα σταματούσε.
Όλα δείχνουν, δηλαδή οι τελευταίες δημοσκοπήσεις του Ιουλίου, πως η αναμενόμενη κατρακύλα δεν ήρθε. Το ΠΑΣΟΚ, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Δημάρχου Αθηναίων, άντεξε και κινείται στην περιοχή του 10-11%. Από την άλλη, η ΕΛΑΣ έχει σταθεροποιηθεί στο 15%, ένα ποσοστό όχι ικανοποιητικό για τον ρόλο που θέλει να επιφυλάξει ο Αλέξης Τσίπρας για το κόμμα του.
Να σημειώσω μάλιστα, πως είναι πάντα ορατός ο κίνδυνος τα υπόλοιπα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να ανασυνταχθούν στο μέτρο των δυνάμεών τους, και να κατέβουν στις εκλογές είτε αυτόνομα είτε συνεργαζόμενα με κάποιες κινήσεις και προσωπικότητες της πάλαι ποτέ «ένδοξης» ριζοσπαστικής Αριστεράς. Σε αυτό το απευκταίο, για τον Αλέξη Τσίπρα, ενδεχόμενο είναι ορατός ο κίνδυνος να χάσει ένα κρίσιμο ποσοστό που θα του δημιουργήσει προβλήματα για την επόμενη μέρα.
Να μην ξεχνάμε πως οι εκλογές που καθόρισαν τους συσχετισμούς δυνάμεων μέχρι και σήμερα ήταν αυτές του Μαΐου του 2012. 3,5 μονάδες που χώριζαν το ΠΑΣΟΚ από τον ΣΥΡΙΖΑ -τότε ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε 16,8% και το ΠΑΣΟΚ 13,2%- έγραψαν ιστορία.
Σήμερα, η διαφορά που υπάρχει μεταξύ των δύο κομμάτων, μπορεί να ανατραπεί υπέρ του ΠΑΣΟΚ αυτή τη φορά; Στην πολιτική τα πάντα μπορεί να συμβούν. Τώρα υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο δεδομένο.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι πλέον ο νέος και άφθαρτος ηγέτης ο οποίος δεν ευθυνόταν για τη χρεοκοπία της Ελλάδας. Δεν επελαύνει απέναντι σε φθαρμένους ηγέτες. Έχει διατελέσει πρωθυπουργός, έχει ηττηθεί πέντε φορές από τον Μητσοτάκη και αναγκάστηκε να καταφύγει στο τέχνασμα του rebranding για να επανέλθει. Δηλαδή, εν έτει 2026 με τον Αλέξη Τσίπρα γνωριζόμαστε.
Από την άλλη μεριά το ΠΑΣΟΚ έχει καταβάλει το τίμημα της διαχείρισης του πρώτου μνημονίου, όπως φάνηκε στις εκλογές του 2012. Ίσως να ήταν υπερβολικό αυτό το τίμημα, αλλά αυτό δεν είναι του παρόντος άρθρου. Έκτοτε, δε σήκωσε κεφάλι παρά μόνον όταν μετά τις εκλογές του 2023 ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε τα συμπτώματα της αποσύνθεσης.
Αλλά και τότε υπήρχαν φωνές μέσα στο Κίνημα που έβαζαν εμπόδια στην προσπάθεια της ηγετικής του ομάδας να αναδειχθεί το ΠΑΣΟΚ σε αξιόπιστη εναλλακτική στη Νέα Δημοκρατία. Ποιος δε θυμάται τα τελεσίγραφα του Γερουλάνου και την προσπάθεια του Χάρη Δούκα να σύρει ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την ΕΛΑΣ υπό την ηγεσία του Τσίπρα.
Σήμερα, ο κυριότερος αντίπαλος του Κινήματος είναι η υπονόμευση της ηγεσίας του και η συνακόλουθη εσωστρέφεια. Υπάρχουν συγκεκριμένα συμφέροντα, πολιτικά και οικονομικά, που δε θέλουν ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ την επόμενη μέρα, διότι ήδη εκπονούνται σχεδιασμοί που το αφήνουν απ’ έξω.
Φυσικά, οι σχεδιασμοί αυτοί το πιο πιθανό είναι να σαρωθούν από το εκλογικό αποτέλεσμα, όμως οι αρχιτέκτονές τους έχουν στοχοποιήσει το ΠΑΣΟΚ, όπως φαίνεται από επιθετικά σχόλια και ψευδή δημοσιεύματα.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 09.08.2026
