Γράφει ο Λευτέρης Αρβανίτης
Δημοσιογράφος και σύμβουλος στρατηγικής επικοινωνίας
Αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίαζε τα ευρήματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων σε οποιοδήποτε πολιτικό επιστήμονα, θα του ανακοίνωνε πως «Κύριε πρωθυπουργέ έχετε τελειώσει». Στην τελευταία δημοσκόπηση της GPO 68,5% των πολιτών δηλώνουν πως θέλουν να εκλεγεί μία άλλη κυβέρνηση. Παρόμοια είναι τα ευρήματα σε όλες τις έρευνες.
Και όμως η αδυναμία της αντιπολίτευσης να δώσει εναλλακτική, οδηγεί τον πρωθυπουργό σε μια τρίτη θητεία. ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ έξι μήνες πριν τις εκλογές δεν έχουν αποφασίσει τι θέλουν, σε ποιον μιλούν και τι υπόσχονται.
Πρώτα απ’ όλα, ο στόχος. Θέλουν να φύγει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και να έρθει προοδευτική κυβέρνηση ή αρκούνται στο μεταξύ τους ανταγωνισμό; Το «θέλουμε να γίνουμε πρώτο κόμμα» του ΠΑΣΟΚ δεν είναι στόχος και προκαλεί γέλια. Η ΕΛΑΣ μοιάζει να έχει ήδη κάνει ταμείο με τη δεύτερη θέση.
Έπειτα, ο κόσμος που διεκδικούν. Η ΝΔ κρατά ένα 25-30% που δεν κουνιέται, και μένει ανοιχτό το 70%. Αν βγάλεις την ακροδεξιά και τους αριστερούς που ψηφίζουν καθαρά ιδεολογικά, απομένει περίπου το μισό εκλογικό σώμα να πειστεί. Οι δύο αρχηγοί πρέπει να πουν χωρίς περιστροφές ποιους εκπροσωπούν, και αυτοί δεν μπορεί να είναι όσοι βολεύονται με τον Μητσοτάκη. Χρειάζονται και αντιπάλους με όνομα και διεύθυνση, γιατί χωρίς «εχθρούς» η κοινωνική και πολιτική σύγκρουση δεν αποκτά πρόσωπο.
Μετά έρχεται το αφήγημα: Ποια χώρα θέλουν, με μία συνεκτική περιγραφή που θα επαναλαμβάνεται μέχρι να την κατανοήσουν όλοι. Ρωτήστε στον δρόμο τι θέλει η αντιπολίτευση, και θα δείτε σηκωμένους ώμους. Ο Μητσοτάκης έχει το δικό του από το 2016. Συμφωνείς ή διαφωνείς, καταλαβαίνεις ποιον κόσμο περιγράφει. Για να σταθούν απέναντι, πρέπει να πάρουν καθαρή θέση στα μεγάλα: Ιδιωτικοποιήσεις, παιδεία, εργασιακά, κοινωνικό κράτος. Να περιγράψουν ένα διαφορετικό μοντέλο ζωής.
Υπάρχει και το δεύτερο σκέλος, οι επιμέρους παρεμβάσεις σε ειδικές εκλογικές ομάδες, με βάση τα κριτήρια ψήφου. Εκεί σχεδόν δεν ακούγεται τίποτα και τα υποτιμούν, σε αντίθεση με τη συστηματική δουλειά της ΝΔ.
Και τώρα, ο καθένας με τα δικά του
Ο Τσίπρας έχει πρόβλημα αξιοπιστίας και η ΕΛΑΣ θέμα σοβαρότητας. Από εκεί πρέπει να ξεκινήσει, γιατί πάνω τους θα χτιστεί και η ταυτότητα του κόμματος. Ο Ανδρουλάκης υστερεί σε ηγετικό εκτόπισμα. Πάνω απ’ όλα όμως οφείλει να διαλέξει γραμμή: τα δύο τρίτα του κόμματος θέλουν μέτωπο κατά της δεξιάς και το υπόλοιπο ένα τρίτο ονειρεύεται κυβερνητικούς θώκους πλάι στη ΝΔ. Και τα δύο μαζί δε γίνονται.
Κάποια στιγμή, θα τεθεί ως μείζον το ερώτημα της κυβερνησιμότητας και ο Μητσοτάκης αυτονόητα θα το ρίξει στο τραπέζι. Τότε θα σφίξουν τα γάλατα, για όποιον δεν έχει φροντίσει νωρίς όλα τα παραπάνω.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 25.10.2026
