Με μια νέα περσόνα επανασυστήνεται ο Ian Ikon, κατά κόσμον Γιάννης Οικονομίδης. Ο Lunicon είναι το δεύτερο «διαβατήριό» του στο ταξίδι της μουσικής, όπως περιγράφει ο ίδιος, καθώς διαφοροποιείται ως προς το ύφος και τις φόρμες από τον Ian Ikon.
Ο διαχωρισμός ανάμεσα στις δύο περσόνες είναι σαφής. «Ο Ian Ikon γράφει ποπ κομμάτια ενώ ο Lunicon ορχηστρικά» λέει χαρακτηριστικά μιλώντας στο emakedonia.gr με αφορμή την κυκλοφορία του δίσκου του «Escape Lands» ως Lunicon.
Ο Γιάννης Οικονομίδης έχει συνηθίσει να αλλάζει, να μεταμορφώνεται, να ταξιδεύει. Άλλωστε και το καλλιτεχνικό του ταξίδι δεν ξεκίνησε ως συνθέτης αφού για πολλά χρόνια εργαζόταν ως γραφίστας και ως διαφημιστής. Τo πρώτο πρότζεκτ ως Lunicon δημιουργήθηκε το 2007 με το ορχηστρικό άλμπουμ «Μonths» που παρουσιάστηκε στα Δημήτρια και επρόκειτο ουσιαστικά για ένα μουσικό ημερολόγιο που έφτιαξε για κάποια εφημερίδα. Έκτοτε, ως Ian Ikon, αφοσιώθηκε στη δημιουργία pop τραγουδιών, κυρίως dreamy pop αλλά και άλλα είδη όπως new soul, brit pop (είναι χαρακτηριστική η συνεργασία του με τoν Craig Walker των Archive) ενώ κάποια κομμάτια του έχουν και house αισθητική.
Όπως εξηγεί, δεν έχει παρωπίδες - προσαρμόζεται πάντα στον καλλιτέχνη με τον οποίο συνεργάζεται. «Δεν ήμουν εμμονικός με τη φόρμα επειδή είμαι συνθέτης και όχι γκρουπ ώστε να πρέπει να δημιουργήσω μια ταυτότητα ή ένα brand. Επιπλέον, μου είναι εύκολο να αφομοιώνω μουσικές φόρμες γιατί δεν μου αρέσει μόνο ένα είδος μουσικής» εξηγεί.
Από τον Ian Ikon στον Lunicon
Όπως τονίζει ο Γιάννης Οικονομίδης, η μουσική του Ian Ikon ακολουθούσε έναν δρόμο που απέπνεε ένα dreamy pop συναίσθημα και αισθητική η οποία ήταν κυρίως βασισμένη σε ευρωπαϊκά πρότυπα. «Δεν είχα στα κομμάτια μου καθόλου επιρροές από jazz ή soul γιατί μεγάλωσα σε ένα σπίτι όπου ο πατέρας μου άκουγε μόνο ευρωπαϊκή μουσική (Αττίκ, Ελίζα Μαρέλλι, Γούναρη, Ζιλιέτ Γκρεκό κ.α). Ελληνική μουσική, δηλαδή παραδοσιακά, ρεμπέτικα κ.λπ δεν ακούγαμε μέσα στο σπίτι. Όλα αυτά άρχισαν να αποτυπώνονται μέσα μου από δύο χρονών. Ξέρεις, τότε ακούμε κομμάτια που δεν θυμόμαστε αλλά είμαι σίγουρος πως αφήνουν ένα ισχυρό αποτύπωμα μέσα μας.
Στα 11 μου ξεκίνησα να ακούω ξένη μουσική, Doors, Led Zeppelin, Clash, Joy Division, Pulp, Depeche Mode κ.α. Όλα αυτά δεν αποτυπώνονται όμως στη μουσική μου. Όσο και να προσπαθούσα να κάνω μουσική που να αποπνέει τα ακούσματα της εφηβείας μου, δεν τα κατάφερα. Μου έβγαιναν αβίαστα τραγούδια που άκουγα όταν ήμουν 2 χρονών. Και έγραφα μουσική λίγο πιο dreamy, αυτό το γλυκανάλατο, το λίγο νοσταλγικό. Κανείς δεν πίστευε ότι γράφω τέτοια τραγούδια, είχα τελείως άλλο στυλ. Δεν μπόρεσα δηλαδή να ξεφύγω από τα ακούσματα του πατέρα μου, αυτά μου βγήκαν όταν ήθελα να εκφραστώ μουσικά. Με τα νέα μου κομμάτια ως Ian Ikon προσανατολίζομαι προς μια κατεύθυνση τέτοια που να φέρνει μέσα στη μουσική μου στοιχεία, φόρμες, ήχους από west coast μουσική, λίγο indie, vintage, oldschool αμερικάνικη μουσική. Τώρα δηλαδή αρχίζω να τα ενσωματώνω και να ξεφεύγω από αυτή την ευρωπαϊκή επιρροή που είχα μονίμως από τα παιδικά μου χρόνια.»
To όνομα «Lunicon» είναι μια σύνθετη λέξη που προέρχεται από το Luna (=φεγγάρι) και Icon (=εικόνα) ενώ υπάρχει και αναφορά και στο Ikon (=Οικονομίδης). Επέλεξε αυτό το όνομα γιατί του αρέσουν πολύ τα ηχοτοπία ενώ, όπως τονίζει, το βράδυ ασκεί μέσα του μεγάλη επιρροή. «Δημιουργώ πάντα βραδινές ώρες. Το πρωί έρχεται η ορθολογιστική προσέγγιση ενώ το βράδυ έρχεται αβίαστα το αυθόρμητο» σημειώνει. Συνήθως, δεν του παίρνει πάνω από πέντε λεπτά να γράψει ένα τραγούδι. Πιστεύει πολύ στο πηγαίο και το αυθόρμητο. «Όσο παιδεύω κάτι δε σημαίνει απαραίτητα ότι το βελτιώνω. Για μένα, η πρωτόλεια εκφραστική προσέγγιση σε ένα έργο είναι και η σωστή» λέει χαρακτηριστικά.
Τα «Escape Lands» και οι μεταβάσεις
Ο τίτλος του δίσκου «Escape Lands» έχει εννοιολογική σύνδεση με την μετάβαση, την αλλαγή, το ταξίδι, την απόδραση. «Ο δίσκος πραγματεύεται το ταξίδι από έναν τόπο σε έναν άλλον - δε θα το έλεγα διαφυγή αλλά μια αποφασιστική κίνηση, πλήρως συνειδητή. Το ταξίδι αυτό μπορεί να είναι πνευματικό ή σωματικό. Ο προορισμός δεν είναι ο στόχος, δεν πάω για τουρισμό, ούτε για απολαύσεις - φεύγω για να αλλάξω, είναι υπαρξιακό.
Ουσιαστικά, τα "Escape Lands" θέλουν να υποδείξουν ότι σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι που ξεκινάει από εκεί. Γιατί το ταξίδι ξεκινάει από τη στιγμή που φτάνεις στον προορισμό - η μετάβαση δεν παίζει κανένα ρόλο. Εκεί που καταλήγεις συναντάς νέες συνθήκες, δεδομένα, ανθρώπους, καταστάσεις: αυτές πρέπει να τις αφήσεις να μπουν μέσα σου για να σε αλλάξουν. Και να θες να μείνεις ίδιος, δεν μπορείς. Αν έχεις μια ευλίγιστη και προσαρμοστική καρδιά τότε είναι σίγουρο πως το ταξίδι αυτό θα σε οδήγησει σε μια αλλαγή.
Πρέπει να την κάνουμε την αλλαγή γιατί κανείς δεν είναι αυτό που νομίζει ότι είναι. Όλοι μας έχουμε πολλές αφανέρωτες πτυχές, και πρέπει να βρεθεί ένας λόγος σοβαρός για να αποκαλυφθούν. Πόσες κρυμμένες προσδοκίες, πόσα παράξενα κίνητρα κρύβονται πίσω από την ιδέα της μετάβασης; Πάντα προσδοκούμε κάτι. Για μένα είναι το να αλλάξεις, να επινοήσεις ξανά τον εαυτό σου, να τον επαναφέρεις. Η ζωή είναι βαρετή αν είσαι συνέχεια ο ίδιος. Η αλλαγή είναι αυτή που δίνει ένα πρόσθετο νόημα στη ζωή σου.»
«Το ταξίδι είναι υπαρξιακό, όχι γεωγραφικό»
Αν και υπέρμαχος της μετάβασης, ο Γιάννης Οικονομίδης, αφού γύρισε (σχεδόν) όλο τον κόσμο, επέστρεψε και μένει ξανά στη Θεσσαλονίκη, από όπου και κατάγεται. «Η γνώση είναι ένα εσωτερικό, υπαρξιακό ταξίδι και όχι γεωγραφικό» εξηγεί. Από όλες τις πόλεις που έμεινε όμως, κάτι πήρε, κάτι του έμεινε, κάπως τον άλλαξαν.
Αυτές οι μεταβάσεις δεν θα μπορούσαν να μην αποτυπώνονται και στα τραγούδια του. «Πολλοί πιστεύουν ότι τα τραγούδια πρέπει εξ αρχής να έχουν συγκεκριμένο ύφος, φόρμα, ρυθμό και είδος. Προσωπικά έχω την ευελιξία και την άνεση να αλλάζω τα είδη μουσικής ακόμα και μέσα στο ίδιο κομμάτι. Μια μπαλάντα μπορεί εύκολα να γίνει house κομμάτι. Για παράδειγμα, το "A Dreamer's Waltz" ξεκίνησε και ήταν 4/4 και κατέληξε 3/4 γιατί δε μου έβγαινε. Το έκανα εμπνευσμένος από τη μουσική του Νίνο Ρότα από το Nights of Cabiria που υπήρχε μια μουσική σύνθεση με μουσική τσίρκου. Το κομμάτι χτίστηκε εκεί πάνω όμως είδα ότι η ουσία βρίσκεται αλλού και το άλλαξα και το έκανα tango.»
Η αρμονία των αντιθέσεων
Οι μεταβάσεις δεν είναι δηλαδή απλά ένα καλλιτεχνικό στυλ, αλλά φιλοσοφία ζωής. Άλλωστε οι αγαπημένοι του φιλόσοφοι είναι ο Ηράκλειτος και ο Λάο Τσε οι οποίοι μίλησαν για την αρμονία των αντιθέσεων.
«Για τον Ηράκλειτο δεν υπάρχει ή καλό ή κακό - η αρμονική τους συνύπαρξη είναι η ουσία της ζωής. Η νύχτα δε συναντά απότομα τη μέρα. Το φως μπαίνει στο σκοτάδι και μετά υποχωρεί. Δεν υπάρχει μόνο το ένα ή το άλλο. Είναι κάτι που το είχα καταλάβει νωρίς και αυτή η φιλοσοφία με διαμόρφωσε» σημειώνει. Επιπλέον, δύο βιβλία του ζωγράφου Βασίλι Καντίνσκι τον επηρέασαν πολύ: «Το πνευματικό στην Τέχνη» και το «Σημείο, γραμμή, επίπεδο», τα οποία αμφότερα αφορούν την αισθητική δράση και συνεργασία.
«Η Τέχνη δεν είναι παρά όνειρα»
Για τον ίδιο, η Τέχνη είναι μια συνθήκη η οποία ζει στο υποσυνείδητο του ανθρώπου - πιστεύει πως δεν μπορείς να κάνεις Τέχνη αν δεν ψάξεις βαθιά μέσα σου, εκεί όπου είναι γραμμένες όλες οι προσλαμβάνουσές σου, οι φόρμες, οι εικόνες, τα όνειρα, οι ήχοι, τα χρώματα. «Για να κάνεις Τέχνη, πρέπει να κάνεις μια βουτιά στο υποσυνείδητο και από εκεί να ανασύρεις τον πολύτιμο θησαυρό που θα σου δώσει τα εργαλεία και τη μέθοδο για να δημιουργήσεις. Τι είναι ο καλλιτέχνης άλλωστε πέρα από κάποιον μειώνει την απόσταση ασυνείδητου και συνειδητού;»
Ο ίδιος προσπαθεί να βρίσκει συνεχώς τεχνικές να φέρνει τον υποσυνείδητο κόσμο του πιο κοντά στο συνειδητό. «Όταν κοιμόμαστε το υποσυνείδητο μας εφάπτεται με το συνειδητό και τότε βλέπεις τα όνειρα. Και η Τέχνη δεν είναι παρά όνειρα. Άρα όσο μειώνεις αυτή την απόσταση, τόσο σου βγαίνει πιο εύκολα. Για αυτό πρέπει να εκμεταλλευόμαστε το πρωί, γιατί η απόσταση συνειδητού ασυνείδητου είναι ακόμα πολύ μικρή, είσαι πιο κοντά στο όνειρο. Η έμπνευση έρχεται πάντα βράδυ, το πρωί όμως γίνεται το "συμμάζεμα".»
Τέλος, ο Γιάννης Οικονομίδης παραδέχεται πως είναι πολύ ρομαντικό αυτό που κάνει. «Δεν το κάνω με επαγγελματική πρόθεση, μου αρέσουν τα soundtracks και τα ηχοτοπία» λέει χαρακτηριστικά. Όνειρό του οι μουσικές του να παιχτούν στον κινηματογράφο, μα ακόμα περισσότερο, το «Escape Lands» να παρουσιαστεί ζωντανά από μικρή ή μεγάλη ορχήστρα.
Ο δίσκος «Εscape Lands» είναι διαθέσιμος σε όλες τις ψηφιακές μουσικές πλατφόρμες.
