Η «άτυπη συμμαχία» των μουσικών του δρόμου που κάνουν περιοδεία στη Χαλκιδική

Την δική τους καλοκαιρινή περιοδεία κάνουν μουσικοί του δρόμου που τον χειμώνα έχουν για έδρα τους μεγάλες πόλεις. Με αυτόν τον τρόπο καταφέρνουν να συνδυάσουν επαγγελματικές υποχρεώσεις, διακοπές και ταξίδια. Αν δεν μείνουν σε κάποιο εξοχικό, θα μείνουν σε σκηνές ή ακόμα και σε αυτοκίνητα ή βαν. Άλλοι το κάνουν για να βγάλουν χρήματα για τον χειμώνα, άλλοι για να βγάλουν τα έξοδα των διακοπών τους, άλλοι απλά για χαρτζιλίκι. Ο καθένας πάντως έχει τους λόγους του.

Ο Αλέξανδρος Μπαρμπούτης, ο Στράτος Μελισσάς και ο Γιάννης Μιχαηλίδης, παίζουν χρόνια στον δρόμο και έκαναν και φέτος την καλοκαιρινή τους περιοδεία. Και όπως κάθε χρόνο, ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για αυτόν τον σκοπό είναι η Χαλκιδική, καθώς είναι κοντά στην Θεσσαλονίκη ενώ έχει μεγάλη τουριστική κίνηση σε πολλές διαφορετικές περιοχές.

Φέτος μάλιστα, το πήγαν ένα βήμα παραπέρα: δημιούργησαν μια κοινή συνομιλία μέσω της οποίας συνεννοούνται για τα σημεία ώστε να μην πέφτει ο ένας πάνω στον άλλον. Με αυτόν τον τρόπο διεκδικούν ο καθένας τους το καλύτερο δυνατό μεροκάματο, ενώ παράλληλα εξοικονομούν χρόνο, βενζίνη και κόπο.

Ο Αλέξανδρος έχει ως βάση τη Λάρισα. Τον χειμώνα παίζει στη Θεσσαλία. Τα καλοκαίρια παίζει στα παράλια της Θεσσαλίας και της Πιερίας αλλά πάντα περνάει και από την Χαλκιδική για δύο σημαντικούς λόγους: αφενός γιατί έχει πολύ τουρισμό αφετέρου γιατί πάντα θα τύχει να συναντήσει φίλους και γνωστούς. 

«Τώρα το καλοκαίρι που αδειάζουν οι πόλεις και έχει καύσωνα τις ώρες που είναι ανοιχτή οι αγορά, όσοι έχουμε μεταφορικά μέσα πάμε… περιοδεία - ανάλογα τι βολεύει τον καθένα. Συνήθως επιλέγουμε μέρη που έχουμε φθηνή ή δωρεάν διαμονή. Προσωπικά αυτή τη φορά έμεινα σε κάμπινγκ» λέει ο ίδιος στο emakedonia.gr.

Στη Χαλκιδική παίζει από το 2011, την πρώτη χρονιά που βγήκε στο δρόμο. «Κάθε χρόνο φροντίζω να επισκέπτομαι την Χαλκιδική. Ξεκίνησα από την Κασσάνδρα γιατί είχα προσιτή οικονομικά διαμονή στο κάμπινγκ του ΑΠΘ. Από το καλοκαίρι του 2020 παίζω κυρίως στη Σιθωνία. Αυτό προέκυψε επειδή τυχαία βρήκα δουλειά στη Νικήτη ως μουσικός εκείνη τη χρονιά. Τελικά δέθηκα με το μέρος και τους ανθρώπους και πλέον την προτιμώ. Επιπλέον για μένα ένα ταξίδι στη Χαλκιδική, συνδυάζεται πάντα και με τη Θεσσαλονίκη η οποία ήταν η πόλη μου για 12 χρόνια και άρα είναι μια ευκαιρία για να δω ανθρώπους που νιώθω δικούς μου» σημειώνει.

Φέτος ήρθε για μια εβδομάδα συνεχόμενη και κάποια επιπλέον Σαββατοκύριακα μέσα στο καλοκαίρι. Όπως εξηγεί το ποσό που πρέπει να βγάζει κάθε μέρα στη Χαλκιδική πρέπει να καλύπτει όλα του τα έξοδα: από βενζίνες και διαμονή, μέχρι διατροφή και καθημερινότητα, ενώ πρέπει να μένει και ένα ποσό στην άκρη γιατί καταρχήν αυτός είναι ο σκοπός της σεζόν, να μπορέσει δηλαδή να αποταμιεύσει και για τον χειμώνα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να βγάζει τουλάχιστον τα τριπλάσια από όσα βγάζει τον χειμώνα στη Θεσσαλία.

Ο Στράτος, είναι επίσης μουσικός του δρόμου για πάνω από μία δεκαετία. Ξεκίνησε στα Ιωάννινα ως φοιτητής και συνεχίζει στη Θεσσαλονίκη όπου πλέον είναι η βάση του. Την περιοδεία στη Χαλκιδική την κάνει επίσης πολλά χρόνια και όπως λέει χαρακτηριστικά, νιώθει σαν… μέρμηγκας. «Τα καλοκαίρια διαλέγω την Χαλκιδική επειδή έχω κατοικία που λειτουργεί ως βάση αλλά και γιατί είναι μέρος που ο κόσμος συνωστίζεται για τις διακοπές. Έτσι αξιοποιώ την ευκαιρία να εργαστώ όσο περισσότερο γίνεται για να προλάβω τον χειμώνα. Λειτουργώ δηλαδή σαν… μέρμηγκας.»

Ο Γιάννης παίζει στο δρόμο συστηματικά από το 2022 και την ίδια χρονιά ξεκίνησε και την περιοδεία. Όπως λέει, η περιοδεία είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος που έχει βρει για να μπορεί να βιοπορίζεται από την Τέχνη του, δεδομένων των συνθηκών. Άλλωστε, με αυτόν τον τρόπο συνδυάζει εργασία, αναψυχή, έξοδο και ταξίδια. Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη η ακτίνα του πλέον επεκτείνεται σε πολλές περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας ενώ μπορεί να φτάσει μέχρι Ήπειρο και Θεσσαλία. Στη Χαλκιδική πάει σταθερά κάθε χρόνο λόγω απόστασης και εύκολης διαμονής.

Ένας «κοινός τόπος» συνεννόησης και αλληλεγγύης 

Όσο πιο μακριά λοιπόν, τόσο περισσότερα τα έξοδα. Και επειδή επενδύουν περισσότερα, αν κάτι δεν πάει καλά, χάνουν και περισσότερα. Οπότε για να πετύχουν τους σκοπούς τους, η «πίτα» δεν μπορεί να μοιράζεται με τον ίδιο τρόπο που μοιράζεται στις πόλεις όπου συχνά μπορεί να βγουν απλά για την «πλάκα» τους. Η Χαλκιδική είναι ο κοινός τους τόπος τα καλοκαίρια και επειδή οι τρεις τους γνωρίζονται εδώ και χρόνια, φέτος δοκίμασαν κάτι διαφορετικό: βρήκαν και άλλους συναδέλφους και δημιούργησαν μια κοινή συνομιλία στην οποία συνεννοούνται για τις ημέρες και τα σημεία, ώστε να μην πέφτει ο ένας πάνω στον άλλον.

«Επειδή τα περισσότερα μέρη στη Χαλκιδική είναι σχετικά μικρά συνήθως για να βγει το μεροκάματο πρέπει να είναι ένα άτομο σε κάθε χωριό - για αυτό είναι και πιο σπάνιο να παίζουμε παρέες. Φέτος, στην αρχή του καλοκαιριού, τρεις διαφορετικοί μουσικοί βρεθήκαμε τυχαία στον Νέο Μαρμαρά. Όλοι είχαμε κάψει βενζίνες, είχαμε αλλάξει το πρόγραμμά μας κλπ και προφανώς κανείς δεν έβγαλε όσα υπολόγιζε. Έτσι αποφασίστηκε να κάνουμε αυτή τη συνομιλία και να μοιραζόμαστε τα μέρη για να βγάζει ο καθένας μας ένα αξιοπρεπές μεροκάματο… θεού θέλοντος και κόσμου επιτρέποντος φυσικά» λέει ο Αλέξανδρος. 

«Τα μεροκάματα σαφώς εξαρτώνται από τις ανάγκες του καθενός, το τι παρουσιάζει ως πρότζεκτ, τα εξοδα κτλ. Σίγουρα είναι καλύτερα από τη Θεσσαλονίκη επειδή είναι διακοπές και ο κόσμος λειτουργεί σε ανάλαφρο και ανέμελο… χωροχρονικό καμβά, γεγονός που επηρεάζει και την ανταπόκριση που δείχνει σε μας. Με λίγα λόγια η Χαλκιδική έχει περισσότερα χρήματα αλλά η ζυγαριά των εξόδων και της καθημερινής μετακίνησης - κούρασης δεν γέρνει απαραίτητα προς τα εκεί που θα έπρεπε. Γι’ αυτό αποφασίσαμε να εξοικονομήσουμε ενέργεια και βενζίνη ενισχύοντας παράλληλα τη δυναμική του καθενός για το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα. Τέτοιες ομάδες άλλωστε δεν είναι κάτι καινούργιο, και στα Ιωάννινα έτσι λειτουργούσαμε» προσθέτει ο Στράτος.

Ο Γιάννης, του οποίου ιδέα ήταν η συνομιλία, κάνει λόγο για μια «άτυπη συμμαχία» μεταξύ των μουσικών: «Το κομφούζιο που προέκυπτε από τη μη συνεννόηση μεταξύ μας με οδήγησε στο να δημιουργήσω αυτή την συνομιλία με μουσικούς που γνωρίζω ότι μοιραζόμαστε τις ίδιες αξίες που δυστυχώς δεν είναι δεδομένες για όλους τους καλλιτέχνες. Δεδομένου μάλιστα ότι δεν υπάρχει σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, είναι συχνό φαινόμενο κάποιοι να οικειοποιούνται μέρη αποκλείοντας άλλους καλλιτέχνες. Με αυτή την "άτυπη συμμαχία" μεταξύ μας λοιπόν, τουλάχιστον λύσαμε αυτό το πρόβλημα και βγήκαμε όλοι κερδισμένοι.»

Η σεζόν πάντως για φέτος έχει τελειώσει. Το καλοκαίρι έφυγε, οι περιοδείες στη Χαλκιδική σταμάτησαν και το ραντεβού ανανεώνεται για του χρόνου. Οι μουσικές όμως συνεχίζουν και τον χειμώνα. Αυτή η συνομιλία, δεν θα νεκρώσει, ίσα-ίσα, στόχος είναι να αξιοποιηθεί περεταίρω και να διευρυνθεί έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο μουσικών που βασίζεται στη συνεργασία, τη συνεννόηση, την κατανόηση και την αλληλεγγύη. Και είναι προφανές πως κάτι τέτοιο, μόνο θετικά έχει να δώσει.