Το πολιτικό τοπίο φαίνεται να ξεκαθαρίζει με την ίδρυση των δύο νέων κομμάτων. Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη, όμως, όψη δείχνει πως τελικά αυτό το φαινομενικό ξεκαθάρισμα φέρνει μία ομίχλη. Τι σημαίνει αυτό; Πως η εμφάνιση αυτών των κομμάτων θα επηρεάσει δυναμικά όλη την πολιτική σκηνή και η κατάσταση που τελικά θα διαμορφωθεί θα περάσει από πολλά στάδια με ποικίλες διακυμάνσεις.
Πιο απλά: Άλλα κόμματα θα συρρικνωθούν μέχρις εξαφανίσεως, άλλα θα απορροφηθούν, αλλά θα επιβιώσουν οριακά, άλλα θα δουν τη δύναμή τους να μειώνεται δραματικά και άλλα θα πρωταγωνιστήσουν.
Όλα αυτά θα συμβούν λόγω της παρουσίας των κομμάτων του Αλ. Τσίπρα και της Μ. Καρυστιανού. Δε συνυπολογίζω το κόμμα Σαμαρά, καθώς δεν είναι δεδομένο πως θα ιδρυθεί. Τα ρίσκα είναι μεγάλα και ο πρώην πρωθυπουργός είναι προβληματισμένος καθώς, αν κάτι δεν πάει καλά στο εγχείρημά του, δεν υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια για να επιστρέψει, όπως συνέβη στο παρελθόν.
Είναι κοινός τόπος πως το μεγάλο ερωτηματικό αφορά την τύχη του ΠΑΣΟΚ. Δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση μεταξύ της νίκης και της ήττας. Γιατί; Διότι έπαιζε επί σχεδόν δύο χρόνια χωρίς αντίπαλο και ενδεχόμενη ήττα του θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά της αυτοκτονίας. Τι θα λογιστεί ως ήττα; Η 3η θέση, χωρίς δεύτερη κουβέντα.
Πέραν όλων των άλλων, θα προκαλέσει την καταστροφική για όλα τα κόμματα εσωστρέφεια για τα αίτια της αποτυχίας. Απεναντίας, η κατάκτηση της δεύτερης θέσης θα καταστήσει τον Νίκο Ανδρουλάκη, εκ των πραγμάτων, ως τον εν δυνάμει πρωθυπουργό, ακυρώνοντας όλους τους σχεδιασμούς του «ανακαινισμένου» Αλ. Τσίπρα.
Η έκβαση αυτού του ντέρμπι πότε θα κριθεί; Στο τέλος Ιουνίου οι διαδοχικές δημοσκοπήσεις θα δείξουν ποιο από τα δύο κόμματα θα μπει στην τελική ευθεία με προβάδισμα και το κυριότερο πόσο σημαντικό θα είναι αυτό το προβάδισμα. Θα είναι τέτοιας εκτάσεως ώστε δεν θα είναι αναστρέψιμο ή θα είναι οριακό, κρατώντας την αγωνία μέχρι το φίνις;
Πάντως θεωρητικά το κόμμα Τσίπρα έχει ένα αβαντάζ καθώς διαθέτει περισσότερες πηγές από το ΠΑΣΟΚ δυνητικών ψηφοφόρων, ακόμα και αν αυτές οι εισροές θα κινούνται σε οριακά επίπεδα.
Σε αυτή την εξίσωση για δύο, χωρά και ένας τρίτος; Χωρά το κόμμα της Μ. Καρυστιανού; Διεκδικεί με αξιώσεις την 3η θέση -και γιατί όχι και κάτι ακόμα καλύτερο; Όποιος βιάζεται να απαντήσει μπορεί να πέσει τραγικά έξω, καθώς ο θυμός που είναι διάχυτος σε ένα ευμέγεθες τμήμα της κοινωνίας, ουδείς γνωρίζει πώς θα εκφραστεί πολιτικά. Μπορεί στο τέλος να καταστεί ένα περιθωριακό φαινόμενο, δύναται όμως και να προσλάβει έκταση που δεν τη φανταζόμαστε.
Σε όλες τις πρόσφατες αναμετρήσεις τα κόμματα του θυμού κινήθηκαν στον χώρο της γραφικότητας, όμως στην περίπτωση του κόμματος Καρυστιανού υπάρχει ένα σημαντικό συναισθηματικό υπέδαφος.
Βέβαια, είναι άγνωστες οι αντοχές της Μ. Καρυστιανού στις πολιτικές αντιπαραθέσεις στις οποίες έχει ήδη εμπλακεί, κάτι το οποίο θα επηρεάσει τη συμπεριφορά της και τη δημόσια εικόνα της προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση.
Για όλα αυτά λοιπόν, θα περιμένουμε αρκετό καιρό για να έχουμε μία κατασταλαγμένη εικόνα των διαμορφωμένων συσχετισμών δυνάμεων.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 31.05.2026
