Όσο περνά ο καιρός αποκρυσταλλώνονται τα δεδομένα στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, τόσο γίνεται πιο επιτακτικό το ερώτημα τι είδους κυβέρνηση θα έχουμε την επόμενη μέρα. Μέχρι στιγμής δύο είναι οι σταθερές επάνω στις οποίες θα βασίσω τις εκτιμήσεις μου. Πρώτη σταθερά: Αναμφίβολα πρώτο κόμμα θα είναι η Νέα Δημοκρατία. Δεύτερη σταθερά: Το ΠΑΣΟΚ με απόφαση του Συνεδρίου του δεσμεύεται να μη συνεργαστεί μαζί της.
Συνεπώς θα αναζητηθούν άλλου είδους συνεργασίες. Αυτό το σενάριο ισχύει για τις προσεχείς εκλογές. Γιατί κάνω αυτή τη διευκρίνιση; Διότι πιθανότατα να υπάρξουν και δεύτερες εκλογές. Πότε θα συμβεί αυτό; Αν το ποσοστό της Νέας Δημοκρατίας στις πρώτες εκλογές θα της δίνει το δικαίωμα να ελπίζει πως μπορεί με τις δεύτερες είτε να κατακτήσει την αυτοδυναμία είτε να βρεθεί πολύ κοντά σε αυτή.
Σε μία τέτοια περίπτωση θα έχει πολλά ατού στα χέρια της, με πρώτιστο την προβολή της ακυβερνησίας. Οι πολίτες σε όλες τις δημοσκοπήσεις, σε ποσοστά που κινούνται από το 35-45%, προτάσσουν ως κριτήριο της ψήφου τους την κυβερνητική σταθερότητα. Εννοείται πως αυτό το χαρτί θα το ρίξει η Νέα Δημοκρατία και στις πρώτες εκλογές.
Δηλαδή το κυβερνών κόμμα έχει μία σαφή στρατηγική. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης ποια στρατηγική έχουν; Τι προτείνει το ΠΑΣΟΚ για την επόμενη μέρα; Τι προτείνει ο Αλέξης Τσίπρας; Η μεταξύ τους συνεργασία αποκλείεται για πολλούς λόγους, ο κυριότερος των οποίων είναι η διάσπαση του ΠΑΣΟΚ. Ένα σημαντικό κομμάτι του είναι εντελώς αρνητικό σε μία τέτοια συνεργασία και αυτή η τάση διαπερνά καθέτως το Κίνημα.
Άλλωστε, αν η Νέα Δημοκρατία πάρει το μπόνους του πρώτου κόμματος, και να συνεργαστούν ΠΑΣΟΚ και ριζοσπαστική Αριστερά θα απέχουν πολύ από τη δεδηλωμένη. Συνεπώς, ειδικά το ΠΑΣΟΚ, μετά τη δεσμευτική απόφαση του Συνεδρίου του, θα πρέπει συνεχώς να απαντά για τη στρατηγική της επόμενης μέρας. Άβολη η ερώτηση, ακόμα πιο άβολη η απάντηση.
Αυτό είναι και ένα από τα πλεονεκτήματα της Νέας Δημοκρατίας. Είναι το μόνο κόμμα με ξεκάθαρη θέση στο ζήτημα της διακυβέρνησης της χώρας. Προβάλλει και προτείνει την αυτοδυναμία της. Αν σήμερα, θεωρητικά απέχει από αυτό τον στόχο, ενδέχεται προ του φάσματος της πολιτικής αστάθειας, να συσπειρώσει και εκείνες τις δυνάμεις που έχουν πάρει τις αποστάσεις τους τα τελευταία χρόνια. Το φάντασμα της αβεβαιότητας μπορεί να αυξήσει σημαντικά το ποσοστό της συμμετοχής στις εκλογές. Πάντα ένα ενδεχόμενο έχει τουλάχιστον δύο όψεις.
Περίπτωση να συνεργαστεί η Νέα Δημοκρατία με κάποιο άλλο κόμμα υπάρχει; Δε φαίνεται τέτοια προοπτική, αν και τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Ακόμα πιο δύσκολα θα γίνουν τα πράγματα αν τα δύο κόμματα δε θα αρκούν για τη δεδηλωμένη και θα απαιτηθεί η σύμπραξη και ενός τρίτου κόμματος.
Προφανώς μέχρι τις εκλογές, θα έχουν συμβεί γεγονότα και θα έχουν αναπτυχθεί πολιτικές που ίσως να αναδιαμορφώσουν τους υπάρχοντες συσχετισμούς δυνάμεων, προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση. Να μην ξεχνάμε πως η Ιστορία έχει αποδείξει πως ο πιο προβλεπτός παράγοντας που διαμορφώνει τις εξελίξεις είναι ο απρόβλεπτος παράγοντας.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 17.05.2026
