Γράφει η Ράνια Θρασκιά
Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης και υπεύθυνη Κ.Τ.Ε. Ψυχικής Υγείας ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής
Μαζί με τη ΔΕΘ έρχονται οι κυβερνητικές εξαγγελίες που στη συνέχεια επιβεβαιώνουν πολιτική αναξιοπιστία και οι υποσχέσεις του πρωθυπουργού για τη Θεσσαλονίκη αποδεικνύονται κούφιες. Όταν γίνεται λόγος για μα Θεσσαλονίκη-πόλη του μέλλοντος και «πρωτεύουσα των Βαλκανίων», με μεγάλα έργα και υποδομές, και όχι για την πραγματική Θεσσαλονίκη, εκείνη των γειτονιών και των ανθρώπων της που περιμένουν λύσεις στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και που δεν χωρούν σε μία ομιλία εγκαινίων.
Η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση, η χαμηλή ποιότητα της εκπαίδευσης και της υγείας, η περιβαλλοντική επιβάρυνση, το κυκλοφοριακό, οι ελλείψεις σε αθλητικές εγκαταστάσεις και ελεύθερων χώρων πρασίνου είναι μόνο μερικά από τα ζητήματα που απασχολούν καθημερινά τους πολίτες και που επανειλημμένα έχει θέσει το ΠΑΣΟΚ στη Βουλή.
Καλωσορίζουμε, λοιπόν, τον πρωθυπουργό στην πόλη μας, θέτοντάς του 7+1 ερωτήματα για τη Θεσσαλονίκη, που περιμένουν απαντήσεις, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, διαβεβαίωση χρηματοδότησης, πλήρη λογοδοσία προς τους πολίτες.
- Πότε επιτέλους οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης θα αναπνέουν καθαρό αέρα; Διότι εξακολουθούν να ζουν με μια «κανονικοποιημένη» επιβάρυνση της υγείας τους, παρά τη συστηματική υπέρβαση των ορίων συγκέντρωσης αιωρούμενων σωματιδίων, τις σχετικές καταδίκες της χώρας μας από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις συνεχείς προειδοποιήσεις και τις επιστημονικές έρευνες. Ποια μέτρα θα ληφθούν για την αντιμετώπιση της υγειονομικής και περιβαλλοντικής κρίσης που προκαλεί η ατμοσφαιρική ρύπανση;
- Πότε θα φτάσει το Μετρό στη δυτική Θεσσαλονίκη; Τώρα που τελείωσε η φιέστα για την επέκτασή του στην Καλαμαριά, οι πολίτες της Θεσσαλονίκης δεν αρκούνται σε γενικόλογες δεσμεύσεις. Περιμένουν να ακούσουν: πότε ολοκληρώνονται οι μελέτες, πότε δημοπρατείται η επέκταση, πότε υπολογίζεται πως θα λειτουργήσει και ποια η μέριμνα για τη διασύνδεσή της με κρίσιμες δομές Υγείας;
- Τι θα γίνει με το παραλιακό μέτωπο της Καλαμαριάς; Λαμβάνοντας υπόψη και τις διεκδικήσεις του Δήμου Καλαμαριάς (που έχει εκφράσει την αντίθεσή του με τον σχεδιασμό και έχει προσφύγει στο ΣτΕ), δεσμεύεστε ότι η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου της Καλαμαριάς θα ενταχθεί στον σχεδιασμό του ενιαίου παραλιακού μετώπου, καθώς κι ότι θα ληφθούν μέτρα για την προστασία του, για να παραμείνει δημόσιο και ελεύθερα προσβάσιμο στους πολίτες;
- Θα διαθέσει η κυβέρνηση τα περίπου 40 εκατ. ευρώ που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί το Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά; Οι πολίτες της Δυτικής Θεσσαλονίκης δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας.
- Ποιοι θα μπορούν τελικά να ζουν στη Θεσσαλονίκη; Με την ακρίβεια να καλπάζει, την αποτυχία των ημίμετρων και κάθε είδους pass να καταπολεμήσουν την αισχροκέρδεια, τους χαμηλούς μισθούς και τις συντάξεις, για πόσο ακόμη θα παρακολουθεί η κυβέρνηση αδρανής την εκτόξευση των ενοικίων στην πόλη; Κοιτώντας στα μάτια τους νέους που παραμένουν αναγκαστικά στο πατρικό τους σπίτι και τους φοιτητές που δυσκολεύονται να σπουδάσουν, απαντήστε: Πότε ακριβώς θα υλοποιηθεί ένα πραγματικό σχέδιο για προσιτή κατοικία, αξιοποίηση των κλειστών ακινήτων και προστασία όσων κινδυνεύουν να εκδιωχθούν από την ίδια τους την πόλη;
- Πόσα ακόμη λουκέτα στα καταστήματα της Θεσσαλονίκης πρέπει να μπουν για να παραδεχθείτε ότι η πολιτική της ακρίβειας και της υπερφορολόγησης εξοντώνει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις;
- Θα διασφαλιστεί η λειτουργία των προγραμμάτων που χρηματοδοτούν τις δομές κοινωνικής πολιτικής, ώστε οι οικογένειες και οι εργαζόμενοι εκεί να μη ζουν κάθε χρόνο με την ίδια, απέραντη αγωνία; Οι Δήμοι του Πολεοδομικού Συγκροτήματος, όπως ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών όπου διαμένω, έχουν επενδύσει εδώ και χρόνια σε ένα σημαντικό δίκτυο κοινωνικών δομών: Παιδικούς και βρεφονηπιακούς σταθμούς, ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ ΑμεΑ. Οι δομές αυτές στηρίζουν στην πράξη οικογένειες, παιδιά, άτομα με αναπηρία, τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας. Η κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να αποτελεί μια ετήσια άσκηση αβεβαιότητας.
- +1. Κι ένα κρίσιμο ερώτημα για ένα ζήτημα που δεν αφορά έναν μόνο Δήμο ούτε μία μόνο πόλη, αλλά ολόκληρη την Ελλάδα, και εξελίσσεται σε μια σιωπηλή και βαθιά κοινωνική κρίση: την ψυχική υγεία, και ιδιαίτερα των παιδιών και των εφήβων. Πότε επιτέλους θα χαραχθεί και θα υλοποιηθεί μια πραγματική ψυχιατρική μεταρρύθμιση; Πώς θα διασφαλιστεί η λειτουργία και η μόνιμη στελέχωση των υφιστάμενων δομών; Πόσοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας θα προσληφθούν και πότε; Πόσες νέες δημόσιες δομές θα δημιουργηθούν;
Κύριε πρωθυπουργέ, 7+1 ερωτήματα. Θα λάβουν απαντήσεις; Στέρεψε η υπομονή. Και διατρανώθηκε η ανάγκη για πολιτική αλλαγή. Για να κερδίσουμε τη ζωή που αξίζουμε. Για μία Θεσσαλονίκη, μία Ελλάδα για όλους.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 05-06.09.2026
