Η δύσκολη εξίσωση της στέγασης στη Θεσσαλονίκη

Παλιά και μη ανακαινισμένα διαμερίσματα, σπίτια που από κοντά απέχουν σημαντικά από τις φωτογραφίες των αγγελιών, πολυκατοικίες που κατασκευάστηκαν πριν από 50 χρόνια, κατοικίες χωρίς ανελκυστήρα και αυτόνομη θέρμανση, ανακαινισμένα σπίτια σε τιμές «παλατιού» και ενοίκια που για πολλούς μοιάζουν απλησίαστα συνθέτουν σήμερα την εικόνα της κτηματαγοράς στη Θεσσαλονίκη.

Άνθρωποι που βρίσκονται αυτή την περίοδο σε αναζήτηση περιγράφουν στη «ΜτΚ» μια διαδικασία που συχνά εξελίσσεται σε πραγματικό «σαφάρι».

Δευτέρα 21 Σεπ 2026, 07:00

Θεσσαλονίκη: Στα ουράνια η στέγη - Δείτε πίνακα με τιμές αγοράς κι ενοικίασης ανά περιοχή

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Οι τιμές που «καλπάζουν»

Η Ερασμία αναζητά κατοικία στα δυτικά της Θεσσαλονίκης και, όπως περιγράφει, έχει συναντήσει σπίτια σε πολύ κακή κατάσταση, τα οποία παρ’ όλα αυτά προσφέρονται σε ιδιαίτερα υψηλές τιμές. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση κατοικίας με δύο υπνοδωμάτια στην Πολίχνη, η οποία ήταν βρώμικη, με παλιές εγκαταστάσεις και κουφώματα και σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτή που παρουσίαζαν οι φωτογραφίες που της είχε δείξει ο μεσίτης. Η ζητούμενη τιμή; 700 ευρώ τον μήνα.

Αντίστοιχη είναι η εμπειρία του Κώστα και της Κατερίνας, οι οποίοι έχουν ένα μικρό παιδί και αναζητούν σπίτι στην ανατολική Θεσσαλονίκη και ειδικότερα στην Τούμπα, καθώς εκεί βρίσκονται οι οικογένειές τους, ώστε να μπορούν να τους βοηθούν στην καθημερινότητα με το παιδί. Όπως επισημαίνουν, αρκετά από τα σπίτια που έχουν δει είναι μεν ανακαινισμένα εσωτερικά, βρίσκονται όμως σε πολύ παλιές πολυκατοικίες, χωρίς ασανσέρ ή αυτόνομη θέρμανση και, φυσικά, χωρίς θέση στάθμευσης. Έτσι, η αναζήτηση μιας κατοικίας που να διαθέτει όσα χρειάζεται στην πράξη μια οικογένεια με μικρό παιδί γίνεται ιδιαίτερα δύσκολη.

«Τιμή δυαριού» για γκαρσονιέρα

Στο επίκεντρο της ζήτησης βρίσκεται και η περιοχή της Καλαμαριάς, στην οποία αναζητά σπίτι ο Μάκης, ο οποίος εργάζεται σε επιχείρηση της περιοχής και θα ήθελε να μετακομίσει κοντά στη δουλειά του. Όπως περιγράφει, στις συζητήσεις του με μεσίτες συναντά γκαρσονιέρες και στούντιο σε τιμές που, όπως λέει χαρακτηριστικά, κάποτε θα αντιστοιχούσαν σε δυάρι. Ο ίδιος αναζητούσε κατοικία στην περιοχή και πριν από τη λειτουργία του μετρό στην Καλαμαριά και εκτιμά, μέσα από την προσωπική του αναζήτηση, ότι οι ζητούμενες τιμές έχουν αυξηθεί μετά την έναρξη λειτουργίας του νέου συγκοινωνιακού μέσου.

Η συνέντευξη του ενοικιαστή από τον ιδιοκτήτη

Το ύψος του ενοικίου αποτελεί μόνο τη μία πλευρά της αναζήτησης, καθώς για τους ενδιαφερόμενους ακολουθεί ένα δεύτερο «τεστ» που φορά στις προϋποθέσεις που θέτει ο ιδιοκτήτης. Ο Μανώλης, ιδιοκτήτης δύο διαμερισμάτων, εξηγεί στη «ΜτΚ» ότι μεγαλύτερη σημασία έχει για τον ίδιο να βρει έναν αξιόπιστο και συνεπή ενοικιαστή, που θα προσέχει την κατοικία, παρά να εξασφαλίσει 100 ευρώ περισσότερα τον μήνα.

Από την άλλη, ξεκαθαρίζει ότι δεν θα κατέβαζε το ενοίκιο κάτω από τα 600 ευρώ, επικαλούμενος τη φορολογία των εισοδημάτων από μισθώματα και τον ΕΝΦΙΑ, που περιορίζουν το ποσό που τελικά μένει στον ιδιοκτήτη. Ο ίδιος ζητά ένα ενοίκιο προκαταβολικά και μία εγγύηση, γνωρίζει όμως περιπτώσεις όπου ζητούνται περισσότερα χρήματα μπροστά.

Πριν επιλέξει ενοικιαστή, θέλει να έχει εικόνα τόσο της οικονομικής του δυνατότητας όσο και του ίδιου του ανθρώπου. Εξετάζει εισοδήματα και φορολογική δήλωση, δίνει σημασία στην προσωπική γνωριμία και ρωτά για προηγούμενες μισθώσεις, ώστε να διαπιστώσει εάν ο ενδιαφερόμενος μπορεί να ανταποκριθεί στο ενοίκιο και εάν θα σεβαστεί το ακίνητο.

Επάγγελμα και οικογενειακή κατάσταση στο «μικροσκόπιο»

Τη σημασία του επαγγέλματος διαπίστωσε η Μαρία, η οποία αναζητά σπίτι σε καλύτερη περιοχή. Όπως λέει, το γεγονός ότι εργάζεται ως μαία φαίνεται να λειτουργεί υπέρ της, καθώς αρκετοί ιδιοκτήτες προτιμούν εργαζόμενους στην Υγεία και τα Σώματα Ασφαλείας, θεωρώντας ότι διαθέτουν μεγαλύτερη επαγγελματική σταθερότητα. Αντίθετα, εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί απέναντι σε επαγγέλματα που συνεπάγονται συχνές μεταθέσεις και πιθανή σύντομη παραμονή στο ακίνητο.

Παρόμοια εμπειρία είχαν η Παρθένα και ο Χαράλαμπος, οι οποίοι βρήκαν σπίτι έπειτα από μήνες αναζήτησης. Όπως λένε, οι ιδιοκτήτες ζητούσαν λεπτομέρειες για την εργασία και την προσωπική τους ζωή, ακόμη και αν είναι παντρεμένοι, ενώ σημαντικό εμπόδιο αποτέλεσε και το κατοικίδιό τους, καθώς αρκετοί δεν δέχονταν ζώα.

Επιστροφή ενοικίου: «Ανάσα» ή προσωρινή βοήθεια;

Στην τελική ευθεία μπαίνει η επιστροφή ενοικίου για τα μισθώματα του 2025, η αξία ενός μέτρου που διαφέρει ανάλογα με τις ανάγκες κάθε νοικοκυριού.

Η Κωνσταντίνα, η οποία φέτος πληροί τα εισοδηματικά κριτήρια, πληρώνει 450 ευρώ για διαμέρισμα 50 τ.μ. και αναζητά νέα κατοικία. Για την ίδια, η επιστροφή ενός ενοικίου δεν αποτελεί ουσιαστική «ανάσα», καθώς θεωρεί ότι τα επιδόματα δεν αντιμετωπίζουν το βασικό πρόβλημα των υψηλών μισθωμάτων ενώ επισημαίνει ότι «απαραίτητος είναι ο “κόφτης” στις τιμές».

Διαφορετικά βλέπει το μέτρο η Ευαγγελία, η οποία πληρώνει 350 ευρώ για ένα στούντιο. Η ίδια αμείβεται με τον βασικό μισθό και, όπως λέει, καλύπτοντας τις υποχρεώσεις της «με τα χίλια ζόρια», θεωρεί ότι η επιστροφή θα αποτελέσει σημαντική βοήθεια, επιτρέποντάς της να καλύψει συσσωρευμένα έξοδα.

Αγορά με το «Σπίτι μου 3»

Με το «Σπίτι μου 3» να αναμένεται να ξεκινήσει στις αρχές του 2027, αρκετοί νέοι στρέφουν ξανά το βλέμμα στην αγορά κατοικίας.

Η 28χρονη Δόμνα άρχισε να εξετάζει τα προγράμματα ευνοϊκότερου δανεισμού μετά και την εμπειρία της στην αγορά ενοικίου. Λίγο πριν λήξει το συμβόλαιό της, ο ιδιοκτήτης της ζήτησε αύξηση 50 ευρώ, γεγονός που την έκανε να αναζητήσει εναλλακτικές. Εξετάζοντας το «Σπίτι μου 2», όμως, διαπίστωσε ότι τα οικονομικά και σε καλή κατάσταση ακίνητα ήταν περιορισμένα. «Ό,τι γλιτώνεις από το επιτόκιο, το πληρώνεις στην τιμή του ακινήτου», λέει χαρακτηριστικά. Επιπλέον, με τον μισθό της θεωρεί δύσκολο να συγκεντρώσει το ποσό της ίδιας συμμετοχής χωρίς οικονομική βοήθεια.

Ανάλογη εμπειρία είχε ο 35χρονος Δημήτρης, παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού. Παρότι είχε εγκριθεί στο «Σπίτι μου 2», τελικά δεν προχώρησε, καθώς δεν κατάφερε να βρει το κατάλληλο ακίνητο. Αναζήτησε σπίτια σε Μετέωρα, Ευκαρπία, Μελισσοχώρι και Λητή, συναντώντας, όπως περιγράφει, κυρίως παλιές κατοικίες που απαιτούσαν σημαντικές παρεμβάσεις.

«Σπίτια που κόστιζαν 80.000-100.000 ευρώ έφτασαν να ζητούνται στα 150.000», υποστηρίζει, περιγράφοντας την εικόνα που συνάντησε στην αναζήτησή του. Για τον ίδιο, το χαμηλότερο κόστος του δανείου δεν αρκεί όταν στην εξίσωση προστίθενται η τιμή αγοράς και δεκάδες χιλιάδες ευρώ για πιθανή ανακαίνιση.

Ο Δημήτρης δεν αποκλείει να δοκιμάσει ξανά με το «Σπίτι μου 3», χωρίς όμως να είναι βέβαιος ότι θα προχωρήσει σε αγορά, καθώς οι υψηλές τιμές και το κόστος ανακαίνισης εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια.