Του Τάσου Τσορλίδη
Είχε πληρώσει εισιτήριο... Πήγε να αγοράσει καφέ απέξω για να μη τον ακριβοπληρώσει στο κυλικείο του καταστρώματος. Καθυστέρησε αλλά το πρόλαβε το πλοίο. Και τι έγινε;;; Η μανιασμένη συμπεριφορά τους, οδήγησαν το παιδί στο θάνατο.
Φιλότιμο, τιμιότητα, ευσπλαχνία είναι καθολικές αξίες που αντί να αποτελούν θεμελιώδη συστατικά της συμπεριφοράς μας, ολοένα και επισκιάζονται από την αλαζονεία, την απληστία και τη ματαιοδοξία μας και συχνά μάλιστα αυτό το συναντώ απέναντι στα Άτομα με Ειδικές Ικανότητες και όχι ανάγκες!!!!
Η δικαιοσύνη πρέπει να πάρει τον θάνατο του Αντώνη πολύ σοβαρά. Να επιβάλει τις ποινές που αρμόζουν στη σοβαρότητα και τη σκληρότητα του εγκλήματος. Όχι για λόγους εκδίκησης αλλά για λόγους ανθρωπιάς και ηθικής τάξης πρωτίστωςΕύχομαι ολόψυχα ο Αντώνης να γίνει σύμβολο αναγέννησης της κοινωνίας μας. Να ξεκινήσουμε από την αρχή με παιδεία, καλλιέργεια και καθοδήγηση της νεολαίας μας στο σωστό δρόμο. Να εντάξουμε την καλοσύνη στις ζωές μας, να καταργήσουμε την αγένεια, να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλο, να γίνουμε όλοι καλύτεροι άνθρωποι και ειδικά όταν αφορά Άτομα με Ειδικές Ικανότητες. Μόνο έτσι μπορούμε να κρατήσουμε τον Αντώνη για πάντα μαζί μας. Ας μετατρέψουμε λοιπόν αυτήν την ανείπωτη τραγωδία σε ευκαιρία. Αυτή τη φορά ας μην επιλέξουμε τη σιγή. Μόνοι μας. Οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, χωρίς ηγέτες και ιδεολογίες. Για τον Αντώνη και την Ελλάδα μας.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει...
