Πρωινός καφές με την Έλενα Σώκου (βίντεο)

Βορειοελλαδίτικος ο σημερινός πρωινός καφές. Μαζί με τη δημοσιογράφο, Εβρίτισσα στην καταγωγή και εδώ και τρία χρόνια συντονίστρια του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη, Έλενα Σώκου. Στην κουβέντα μας θυμήθηκε τα ωραία παιδικά της χρόνια στην Αλεξανδρούπολη, τα γεμάτα δημοσιογραφικά χρόνια στον Έβρο, τη μεγάλη εμπειρία που είχε στο Μέγαρο Μαξίμου την περίοδο 2019 με 2023, αλλά και τα τελευταία τρία χρόνια στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης ως συντονίστρια του πρωθυπουργικού γραφείου, υπεύθυνη για την περιφέρεια στη Μακεδονία και τη Θράκη. Μιλά για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για τη Θεσσαλονίκη, αλλά και τη συμμετοχή των γυναικών στους θεσμούς και την πολιτική, όπου τονίζει ότι η κοινωνία συνολικά πρέπει να κάνει ακόμη πολλά βήματα. Συγκλονισμένη μίλησε και για τις πρόσφατες εμπρηστικές επιθέσεις που είχαν ως αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της από τα δολοφονικά γκαζάκια η μητέρα της Αφροδίτης Νέστορα, Βάγια.

Κυρία Σώκου, πρωινός καφές στη ζωή σας υπάρχει;

Κάθε μέρα.

Τι είδους;

Ελληνικός, διπλός ελληνικός σκέτος.

Πότε τον πίνετε; Και που;

Συνήθως στο σπίτι και μετά στο γραφείο, αλλιώς ξανά δεν πίνω καφέ. Όμως έναν ελληνικό διπλό καφέ πρέπει οπωσδήποτε να τον πιω κάθε πρωί. Χειμώνα καλοκαίρι, είναι φετίχ της οικογένειας.

Και στο Μέγαρο Μαξίμου υπήρχε πρωινός καφές, όπου κάποια στιγμή πιθανότατα να ήσασταν και εσείς.

Συνήθως αφήνω αυτούς τους πρωινούς καφέδες για τους άλλους που αντέχουν αυτούς τους καφέδες (γελάει). Εγώ στον ελληνικό θα παραμείνω (γελάει).

Γεννημένη στην Αλεξανδρούπολη σωστά;

Γεννημένη στην Αλεξανδρούπολη, στον Έβρο, μεγαλωμένη εκεί, όπου τελείωσα το σχολείο.

Ανάμνηση από εκεί;

Πάρα πολλές αναμνήσεις, πάρα πολύ παιχνίδι, πάρα πολύ ωραία οικογενειακή κατάσταση, παππούς, γιαγιά, ξαδέλφια, σόι πολύ δεμένο, πολλή αγάπη, πολλή αγκαλιά, πολύ τραγούδι, πολύ χώρος. Ξέρετε σμυρνέικη οικογένεια, πολύ μαγείρεμα. Είμαι χαρούμενη γιατί θεωρώ ότι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ηρεμίας που έχω σήμερα οφείλεται στα παιδικά μου χρόνια.

Αδέλφια;

Άλλα δύο, η Ελπίδα η μεγάλη, εγώ είμαι η μεσαία και ο Θοδωρής ο μικρός, ο βενιαμίν.

Οι γονείς σας τι έκαναν;

O πατέρας μου στον ΟΣΕ κλειδούχος, μια ζωή στη μουτζούρα και μετά σταθμάρχης. Και η μητέρα μου με την οικογένεια και τα τρία της παιδιά, με τα θέματα που κάθε φορά είχε αυτή η οικογένεια. Προσωπικά, οικογενειακά, υγείας, οικονομικά. Πάλευε πάντοτε αυτή η γυναίκα, οπότε θεωρώ ότι έκανε μια σπουδαία δουλειά.

Ως παιδί τι χαρακτηρισμό θα δίνατε στον εαυτό σας;

Το κλασικό -και μιλάω και σαν ψυχολόγος λίγο- μεσαίο παιδί. Το παιδί που προσπαθεί μονίμως να αποδείξει την αξία του και την ικανότητά του. Πάντοτε έπαιρνα την κατάσταση στα χέρια μου στο τέλος της μέρας, είτε ήταν στην οικογένεια είτε ήταν στο τι πρέπει να κάνουμε. Ακόμα και σήμερα, δηλαδή, με τον πατέρα μου και τη μητέρα μου λειτουργώ σαν να είμαι εγώ το μεγάλο παιδί.

Καλύτερη αθλήτρια ή καλύτερη μαθήτρια;

Ήμουν άριστη μαθήτρια, ήμουν και άριστη αθλήτρια.

Που;

Σε στίβο και στο βόλεϊ αλλά γενικά όπου μπορούσαμε να παίξουμε. Γιατί στην περιφέρεια παίζεις παντού. Και σε μπάσκετ και γενικότερα. Επίσης πάρα πολλά χρόνια χορός, κλασικό μπαλέτο.

Πολιτική;

Η πολιτική προέκυψε, γιατί σεβόμουν πάρα πολύ τη δημοσιογραφική μου ιδιότητα. Και θεωρώ πάντοτε ότι όταν είσαι δημοσιογράφος, πρέπει να απέχεις από αυτό. Με αποτέλεσμα οι περισσότεροι, επειδή με θεωρούσαν και αντικειμενική, να μην ήξεραν ποτέ σε τι χώρο ανήκω πολιτικά. Όταν εγώ ανακοίνωσα θα είμαι υποψήφια με τη ΝΔ το 2019 πολλοί έπεσαν από τα σύννεφα. Αναρωτιόταν ακόμα και σήμερα, δηλαδή, τι ήμουν πριν. Παιδί ήμουν δημοσιογράφος (γελάει).

Έχετε εξηγήσει πότε η πορεία προς τη δημοσιογραφία πώς προέκυψε;

Ήμουν πάρα πολύ καλή κειμενογράφος. Επειδή δεν είχαμε πολλές οικονομικές δυνατότητες, η χαρά που μας είχε δώσει ο πατέρας μας ήταν το διάβασμα και η λογοτεχνία. Εγώ ήμουν πάρα πολύ καλή στο γραπτό λόγο και η δημοσιογραφία προέκυψε ως μια ανάγκη για εμένα να έχω ένα εισόδημα. Οπότε το καλοκαίρι που τελείωσα το λύκειο, επειδή υπήρχε η ανάγκη στο σπίτι για ένα εισόδημα, μου ζητήθηκε από ένα τοπικό κανάλι, όπου ήθελαν να γράφει κάποιος κάποια κείμενα, και από έναν καθηγητή μου στο σχολείο που έκανε εκεί εκπομπή και ήξερε την οικονομική κατάσταση στο σπίτι μας, αν μπορώ να πάω εκεί να δουλέψω για το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι έγιναν πολλά καλοκαίρια, οπότε τη δημοσιογραφία την αντιμετώπισα με πολύ σεβασμό. Και επειδή ποτέ δεν καβάλησα το καλάμι, γιατί δεν είχα σκοπό να μπλέξω ούτε με την τηλεόραση ούτε να γίνω παρουσιάστρια, τα κείμενα που έγραφα ήταν πάντα κείμενα που έπρεπε να εκπροσωπούν την κοινωνία και το πρόβλημα που έχει η κοινωνία εκείνη τη στιγμή.

Για ποια εποχή μιλάμε;

Το 1998.

Μέχρι;

Μέχρι το 2019. 21 χρόνια.

Κάποια ιδιαίτερη στιγμή;

Πάρα πολλές. Και πάρα πολλή δουλειά. Πάντα στο τρέξιμο, πάντα στο δρόμο, ίσως και για αυτό να το συνεχίζω αυτό σήμερα. Ήμουν πάντα στο δρόμο και στο ρεπορτάζ, αγαπώ πάρα πολύ το ρεπορτάζ, αν και ήμουν στην τηλεόραση σαν παρουσιάστρια ειδήσεων ή ακόμα καθημερινής ενημερωτικής εκπομπής, αλλά πάντοτε μου άρεσε το έξω, ο κόσμος. Οπότε και γι' αυτό το αγάπησα πολύ. Το τίμησα, με τίμησαν. Με πολύ καλές σχέσεις με τους συναδέλφους μου. Έχω πολύ μεγάλο σεβασμό στους ανθρώπους που υπηρετούν τη δημοσιογραφία, αλλά και τους τεχνικούς, τους ανθρώπους, δηλαδή, που βγάζουν το μεροκάματό τους έτσι. Είναι εξαιρετικοί. Και αυτό ήταν και που με οδήγησε το 2019 στη καινούργια μου θέση να εκπροσωπώ τα περιφερειακά μέσα, από τα οποία προέρχομαι, στη ΝΔ.

Το 2019 τι συνέβη; Σας πήρε τηλέφωνο ο Μητσοτάκης και σας είπε: Έλενα, θέλω να έρθεις στο Μέγαρο Μαξίμου;

Τον ήξερα από το 2013 με 14.

Πώς;

Τον ήξερα δημοσιογραφικά.

Τι εικόνα είχατε;

Εξαιρετική. Ένας άνθρωπος εξαιρετικός, με πάρα πολύ μεγάλο σεβασμό, με πάρα πολύ μεγάλη πειθαρχία και με πάρα πολύ μεγάλη αγάπη προς το κοινωνικό σύνολο, αλλά και πολύ ειλικρινής. Και αυτό μου αρέσει πάρα πολύ. Επίσης ένας άνθρωπος που δεν έκανε διακρίσεις. Ακόμα και σήμερα αυτό το οποίο μπορώ να πω με ηρεμία μέσα μου είναι ότι είμαι και δουλεύω σε μια ομάδα όπου ο επικεφαλής, όπου ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ποτέ δεν ρώτησε κανέναν τι κόμμα είναι και τι ψηφίζει. Κοιτάζει να ασκεί πολιτική και να εφαρμόζει πολιτικές για όλους τους Έλληνες, όχι μόνο για αυτούς που τον ψήφισαν. Και αυτό εμένα μου δίνει μεγάλη ηρεμία.

Πώς έγινε το άλμα,; Δηλαδή, το 2019 προφανώς έπεσε κάποια πρόταση να μπείτε σε αυτή την ομάδα.

Νομίζω ότι άρχισα να το σκέφτομαι με το που ξεκίνησε η οικονομική κρίση. Ήμουνα στον ιδιωτικό τομέα και επίσης μετά ήμουνα και freelancer. Οπότε...

…Είχε δυσκολέψει η κατάσταση.

Δεν είχε δυσκολέψει απλά. Εγώ είχα να πληρωθώ έντεκα μήνες. Έντεκα μήνες όταν έχει να πληρωθεί έντεκα μήνες το σπίτι που νοικιάζεις. Έχει να πληρωθεί το ρεύμα που έχεις καταναλώσει. Το παιδί σου, γιατί μονογονέας, σε κοιτάζει στα μάτια και δεν ξέρεις τι να προσφέρεις. Και δυνατότητες άλλες δεν είχα. Οπότε είπα στη ζωή μου ότι αυτό το πράγμα που έζησα και που με οδήγησε στα αλήθεια στο να χάσω μέρος της υγείας μου και της ηρεμίας μου δε θέλω να το ξαναζήσω. Και ‘όλα αυτά μετά και την μεγάλη, κατά τη δική μου εκτίμηση, πολιτική εξαπάτηση που υπήρχε το 2015. Γιατί έτσι το βίωσα εγώ, έτσι το είδα. Θεώρησα ότι δεν μπορώ να μένω αμέτοχη σε αυτό. Ότι πρέπει να συμμετέχω και μάλιστα ούτε οι γονείς μου, ούτε κανένας συγγενής μας δεν προέρχονταν από πολιτικό περιβάλλον. Είπα απλά ότι δεν μπορώ να μένω αμέτοχη και έτσι αποφάσισα ότι θέλω να συμμετέχω και να βοηθήσω.

Αν σας ζητούσε να μου πείτε για τα πρώτα χρόνια που ήσασταν στην Αθήνα έναν τίτλο από αυτή την εμπειρία στο Μέγαρο Μαξίμου τι θα λέγατε;

Είμαι πολύ περήφανη για αυτούς τους ανθρώπους που είναι εκεί. Οι περισσότεροι πραγματικά κάνουν εξαιρετική δουλειά, δεν είναι εύκολο να βάζεις το ονοματεπώνυμό σου σε μια τέτοια διαδικασία ούτε την οικογένειά σου. Γιατί ξέρουμε όλοι μας όταν το βάζουμε ότι έχουμε από πίσω μας και τους ανθρώπους μας. Γιατί ο κόσμος με το που βάζεις το ονοματεπώνυμό σου σε αυτό, είναι έτοιμος να σου φάει τη σάρκα σου γιατί πολλές φορές υπάρχει αυτή η ανθρωποφαγία. Οπότε είμαι πάρα πολύ περήφανη μέχρι στιγμής.

Ωραία στιγμή;

Και το 2019 και το 2023 η νίκη στις εκλογές. Ειδικά το 23, αυτό το ανέλπιστο ποσοστό, πιστεύαμε θα τα πάμε καλά, αλλά δεν ξέραμε πόσο. Αλλά και άλλες πολλές ωραίες στιγμές που έχουν να κάνουν με την μετέπειτα πορεία. Δηλαδή, η κάθε μικρή και μεγάλη νίκη που έχουμε στην καθημερινότητα.

Δύσκολη στιγμή ήταν τα Τέμπη;

Δύσκολη στιγμή για όλους μας. Στη Θεσσαλονίκη θα γινόταν μία εκδήλωση την επόμενη μέρα και οι περισσότεροι από την Αθήνα ερχόμασταν στην Θεσσαλονίκη. Εγώ είχα εισιτήριο για το τρένο και λόγω του παιδιού έμεινα τελικά πίσω. Δεν υπάρχει χειρότερο συναίσθημα για κανέναν από εμάς από εκείνη τη βραδιά. Δεν υπάρχει γιατί και σαν γονείς και σαν ανθρώπους μας πόνεσε η όλη διαχείριση. Και τα ακούσαμε όλα είναι η αλήθεια. Αυτές νομίζω ότι ήταν οι δύσκολες στιγμές.

Όταν σας πρότειναν να έρθετε εδώ στο γραφείο της Θεσσαλονίκης τι σκεφτήκατε;

(Γελάει). Όταν μου είπανε να έρθω στο πρωθυπουργικό γραφείο της Θεσσαλονίκης ήμουν εκείνη την περίοδο στη Δυτική Μακεδονία. Ήξερα ότι κάτι θέλουν, δεν ήξερα τι, μου είχαν πει πάνω κάτω, αλλά δεν ήξερα το τι ακριβώς θα συνέβαινε και μετά ανακοινώθηκε. Δηλαδή, σχεδόν το έμαθα και εγώ παράλληλα. Είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτό που κάνουμε εδώ.

Πώς αντιδράσατε; Ξέρατε τι σας περιμένει;

Κοιτάξτε, ο καθένας τη θέση του τη διαμορφώνει. Δηλαδή, όταν δημιουργήθηκε ήταν πρώτη η κ. Νοτοπούλου, μετά ήταν η Μαρία Αντωνίου και μετά ήρθαμε εμείς. Ήταν ένα άλλο σχήμα, με άλλον τρόπο και ήταν η πρώτη φορά που δόθηκε δυνατότητα και στην περιφέρεια. Γιατί στην αρχή ήταν μόνο για τη Θεσσαλονίκη, μετά έγινε και λίγο για τη Μακεδονία, μετά έγινε για όλη τη Βόρεια Ελλάδα. Η πρώτη προσωπική σκέψη ήταν το που αφήνω το παιδί μου και πάω. Γιατί ήμουν στην Αθήνα, οπότε έπρεπε να μετακομίσω.

Η κόρη;

Είχε περάσει στο πανεπιστήμιο και φοιτούσε. Ήταν 20 χρονών, οπότε ήταν η αλλαγή που θα γινόταν στη ζωή μου. Μετά η ευκαιρία που έχω να μπορέσω να λύσω θέματα. Και πραγματικά μέσα από το γραφείο μου δόθηκε μια τρομερή δυνατότητα. Ο Μιχάλης ο Μπεκίρης, ο διευθυντής του γραφείου, είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Εκτός του ότι είναι πολύ ευγενής είναι και πάρα πολύ αποτελεσματικός. Οπότε την κάθε πληροφορία την έκανε κτήμα του και έδινε λύση. Οπότε και εγώ περήφανα να μπορώ να πω ότι ναι, στο μεγαλύτερο μέρος της περιφέρειας της Βόρειας Ελλάδας θεωρούν ότι το γραφείο του πρωθυπουργού ήταν αποτελεσματικό σε αυτό που έπρεπε να κάνει. Και για μένα αυτό είναι επιτυχία.

Χρειάζεται, δηλαδή.

Το είχαμε συζητήσει αυτό και τότε, γιατί γνωριζόμαστε, για το αν ήταν χρήσιμο. Τελικώς αποδείχθηκε ένα χρήσιμο εργαλείο και στα χέρια των πολιτών, των αυτοδιοικητικών, των εκπροσώπων αρχών και φορέων, αλλά και στα χέρια των ανθρώπων που είναι στην Αθήνα, που πολλές φορές μπορεί η πληροφορία που τους δίνουμε, γιατί κάνουμε και το μεσάζοντα, να τους διευκολύνει στο να καταλαβαίνουν το τι πρέπει να κάνουν σε μια περιοχή. Γιατί εμείς τους μεταφέρουμε αυτούσια την πληροφορία, χωρίς ενδιάμεσους, άρα καθαρή χωρίς να υπάρχει κάτι πίσω από αυτό.

Γιατί και οι Αθηναίοι ως γνωστόν δεν πιάνουν τα της περιφέρειας εύκολα.

(Γελάει). Θεωρώ ότι όταν τους το λες το κατανοούν. Το ζήτημα είναι ότι πολλές φορές δεν λέγεται πολλές φορές. Δηλαδή, σκεφτόμαστε κάτι, και το λέω αυτό πολλές φορές και στους αυτοδιοικητικούς, αλλά αν δεν μου το κάνεις μελέτη, αν δεν μου το ορίσεις, αν δεν μου το κάνεις πρόταση, δεν θα το μάθω ποτέ. Οπότε επικοινώνησέ το μου.

Πόσα χιλιόμετρα έχετε κάνει αυτά τα χρόνια;

Πάρα πολλά (γελάει). Νομίζω ότι πλέον το αμάξι μου, το δικό μου μόνο, δείχνει πάνω από 300.000 χιλιόμετρα.

Η περιφέρεια γκρινιάζει ακόμη;

Η περιφέρεια ακόμα δεν έχει καταλάβει ποιος κάνει τι και που. Δεν έχει καταλάβει ακόμα ποιος είναι ο ρόλος του κεντρικού κράτους και ποιος σε μεγάλο βαθμό της αυτοδιοίκησης Του πρώτου ή του δεύτερου βαθμού. Δεν έχει καταλάβει τι δύναμη που μπορεί να έχει ένα σύλλογος. Οπότε προσπαθώ να τους το επικοινωνήσω. Δηλαδή, ότι υπάρχει τρόπος, υπάρχουν πόροι και ότι ένας είναι ο τρόπος για να πάρουμε τους πόρους: να κάνουμε μελέτες για την αυτοδιοίκηση και για τους συλλόγους να εγγραφούμε πχ στο υπουργείο Πολιτισμού και να κάνουμε ένα μεγάλο φεστιβάλ που μπορεί να φέρει κόσμο. Δηλαδή, η δουλειά του κεντρικού κράτους είναι να βρει τα χρήματα, να στα παραδώσει, και εσύ να μπορέσεις να τα πάρεις και να κάνεις αυτό που ονειρεύεσαι για τον τόπο σου. Οπότε, η περιφέρεια πολλές φορές δεν ξέρει ποιος κάνει τι. Δηλαδή, μπορεί και αυτό μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση, να πήγαινα κάπου και να μου λέγανε «Κοίτα, εδώ το κυκλοφοριακό χάος στο κέντρο αυτής της πόλης» που δεν ήταν δικό μου ζήτημα.

Η Θεσσαλονίκη έχει κάπως ισορροπήσει όσον αφορά τα έργα;

Η Θεσσαλονίκη νομίζω ότι πήρε επιτέλους αυτό που για χρόνια διεκδικούσε και της άξιζε σε μεγάλο βαθμό. Από άποψη υλοποίησης έργων και δημιουργίας νέας θέσεων εργασίας γύρω από αυτά τα έργα, γιατί δεν είναι μόνο τα έργα, νομίζω ότι βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό σημείο που ήταν όλες τις περασμένες δεκαετίες. Και θεωρώ ότι η Θεσσαλονίκη θα πρέπει αυτό να το αναγνωρίσει κάποια στιγμή. Όση στεναχώρια, τοξικότητα, παραπληροφόρηση και να υπάρχει, θα πρέπει να δει την πραγματικότητα.

Σας ενοχλεί αυτό, Ότι δεν το αναγνωρίζει.

Προσπαθώ να δω το γιατί. Τι κάνω λάθος εγώ, από τη δική μου τη θέση. Γιατί δεν το κατανοεί. Είναι ένας κόσμος ο οποίος ήταν κουρασμένος από πάρα πολλά χρόνια με τις υποσχέσεις. Δηλαδή, βλέπω στον πολιτισμό την αλλαγή. Γιατί για μένα ο πολιτισμός είναι η μετακίνηση, είναι η καθημερινότητα. Βλέπω ότι πλέον υπάρχει αυτός ο πολιτισμός σιγά σιγά. Με το μετρό, ανοίγει σε λίγο και η Καλαμαριά, γίνεται το flyover, γίνονται έργα, νέα νοσοκομεία, νέα σχολεία. Παντού, ένα τεράστιο εργοτάξιο. Με ενοχλεί το γεγονός ότι μάλλον δεν κάνω κάτι καλά εγώ, ο άλφα ή ο βήτα, και ότι πρέπει να το επικοινωνήσω καλύτερα για να δείξω τι πραγματικά συμβαίνει. Ναι, με στεναχωρεί γιατί ζούμε σε μία περίοδο που πραγματικά υπάρχει πολύ παραπληροφόρηση. Και πλέον ο κόσμος, εντός εισαγωγικών, πρέπει να μην «τσιμπάει» με όλη αυτή την τοξικότητα.

Από την άλλη, να πω και κάτι λίγο προβοκατόρικιο. Μήπως και η περιφέρεια αισθάνεται λίγο ότι όλα γίνονται στη Θεσσαλονίκη;

Ναι, το βλέπω, το αντιμετωπίζω αυτό. Αλλά η περιφέρεια κυρίως έχει θέμα με το δημογραφικό. Δηλαδή, το μεγάλο πράγμα της περιφέρειας είναι το δημογραφικό. Το ζήτημα του δημογραφικού αντιμετωπίζεται μόνο με έναν τρόπο. Δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Νέες θέσεις εργασίας, όχι αναγκαστικά στο αντικείμενο που ξέρεις να κάνεις. Δηλαδή, αν μια περιοχή είναι αγροτική και κάποιος δε θέλει να ασχοληθεί με τον αγροτικό τομέα, πρέπει να του δώσεις την ευκαιρία να κάνει κάτι άλλο. Πχ το Βυζαντινό Μουσείο στο Διδυμότειχο μπήκε σε ένα πρόγραμμα του υπουργείου Πολιτισμού και δημιούργησε τρεις νέες θέσεις εργασίας. Μια από αυτές ήταν φωτογράφος. Μια κοπελίτσα βρήκε δουλειά σα φωτογράφος. Αν δεν δημιουργούνταν αυτές οι θέσεις εργασίας, τι να κάνει αυτό το κορίτσι; Θα έπρεπε να φύγει. Αυτό λέω, δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και ευκαιρία στα παιδιά να δουν, να επιλέξουν και να μπορούν να αναπτυχθούν στο επάγγελμα που επιθυμούν.

Πάμε λίγο στα πιο πολιτικά. Αλέξης Τσίπρα έκανε επανεμφάνιση: πως το σχολιάζετε;

Μια θεατρική παράσταση. Εγώ έτσι τον βλέπω. Και μάλιστα πολύ κακοστημένη. Απορώ με αυτό που συμβαίνει στην Κεντροαριστερά. Δηλαδή, ξέραμε ακριβώς ότι θα συμβεί εδώ και τρία χρόνια, ότι, δηλαδή, θα επανεμφανιστεί ο Τσίπρας. Έβαλε το άτομο που ήθελε και πήγε στη Νέα Αριστερά, τη Αχτσιόγλου, μετά έβαλε τον Κασσελάκη. Ο Κασσελάκης εκπαραθυρώθηκε όταν είχε ένα 15 με 16% μετά τις ευρωεκλογές. Και εκείνος εμφανίζεται με ένα 15 ή 17% σήμερα σα νικητής αυτής της διαδικασίας. Μια θεατρική παράσταση όπως την είχα ξαναζήσει στο Μάτι, η οποία εμένα προσωπικά πλέον αισθάνομαι ότι με προσβάλλει. Και πολιτικά και σαν πολίτη. Οπότε, πραγματικά απορώ με όλο αυτό που γίνεται. Είναι σαν να βλέπω να παίζεται το παιχνίδι από τους μουσικές καρέκλες απέναντι μου. Αυτή τη στιγμή μετακινείται ο ένας εδώ, μετακινείται ο άλλος εκεί.

Ο Κασσελάκης θα μπορούσε να είναι, γιατί τον κατηγορούν τώρα ότι πάει προς τα δεξιά πλευρά, ένας συνέταιρος της ΝΔ;

Όχι, δεν ξέρω ποιος θα μπορούσε να είναι συνέταιρος της ΝΔ. Η ΝΔ είναι ένα κόμμα, το οποίο έχει σταθερές αξίες και αρχές εδώ και δεκαετίες. Όμως είναι και ένα κόμμα το οποίο επικαιροποιείται κάθε φορά με βάση τις κοινωνικές επιταγές. Όποιος ενστερνίζεται αυτές τις αλλαγές, τις αξίες, τα ήθη, μπορεί να την προσεγγίσει. Όμως η ΝΔ δεν αλλάζει. Αλλάζουν οι άνθρωποι για το πώς βλέπουν τη ΝΔ.

Σαμαράς και Καραμανλής: είναι ίδιες περιπτώσεις;

Προς το παρόν από τη στιγμή που δεν έχω δει κάτι από τον κ. Σαμαρά, είναι δύο άνθρωποι οι οποίοι έχουν υπηρετεί τη ΝΔ με τον τρόπο τους σε δύο διαφορετικές ιστορικές στιγμές και υπό διαφορετικές συνθήκες. Δύο πρώην πρωθυπουργοί που έχουν διατελέσει πρόεδροι της ΝΔ. Ο Καραμανλής σαφέστατα είναι και η ψυχή της ΝΔ. Μην ξεχνάμε ότι η οικογένεια Καραμαλή, το όνομα αυτό, είναι και ιστορικό όνομα. Τώρα, στην περίπτωση του Σαμαρά προσωπικά θα απογοητευτώ πάρα πολύ για τον ίδιο, για την ιστορία του και για την υστεροφημία του, αν δω ότι πραγματικά θα προχωρήσει αυτό το εγχείρημα. Όχι, γιατί θα το κάνει, προσωπικά τώρα θα το πω, αλλά γιατί όταν πας για να δημιουργήσεις έναν χώρο και όποιος τον δημιουργεί, πάει για να κερδίσει τις εκλογές. Πάει για να βγει πρώτο κόμμα ή έστω να γίνει μια ισχυρή αντιπολίτευση. Κάποιος ο οποίος δημοσκοπικά, τουλάχιστον αυτήν τη στιγμή, δε φαίνεται ότι πάει να κάνει κάτι τέτοιο, προσπαθώ να καταλάβω γιατί το κάνει. Έχω στο μυαλό μου πέντε απαντήσεις. Αν τα ερωτήματα αυτά είναι αυτές οι πέντε απαντήσεις που έχω στο μυαλό μου, θα στεναχωρηθώ πολύ.

Με τον Κώστα Καραμανλή; Βλέπω ότι τελευταία υπάρχουν και ανοίγματα. Χθες υπήρχε μια αναφορά του πρωθυπουργού στην εκλογική του περιφέρεια και ότι από εκεί ξεκίνησε. Χρειάζεται να είναι πιο εντατικά και πιο κοντά στη ΝΔ;

Ο πρωθυπουργός ποτέ δε σταμάτησε να αναφέρεται στους πρώην πρωθυπουργούς και στους πρώην προέδρους της ΝΔ, ούτε στον Αντώνη Σαμαρά ούτε στον Κώστα Καραμανλή. Και πάντοτε εξήρε η συνεισφορά τους σε αυτό. Ακόμα και σήμερα, δηλαδή, αν το δείτε και στις πρόσφατες συνεντεύξεις του, ποτέ μα ποτέ δεν έχει καταφερθεί εναντίον τους. Ποτέ. Οπότε αυτό θεωρώ ότι είναι μια μονόπλευρη διάσταση, η οποία δεν μπορώ να καταλάβω σε τι αποσκοπεί.Σας είπα ότι αν καταλάβω ότι αποσκοπεί σε αυτό που υποψιάζομαι, θα με στεναχωρέσει πάρα πολύ.

Θα είστε υποψήφια βουλευτής στον Έβρο διαβάζω.

Έχω θέσει τον εαυτό μου στη διάθεση, είμαι σε αυτή τη μεγάλη δεξαμενή των ανθρώπων που πιστεύουν ότι δεν πρέπει κανένας να λείπει από αυτή την πολύ μεγάλη μάχη.

Τι διακυβεύεται το 2027;

Διακυβεύεται το να μην επαναληφθεί η ίδια ιστορία. Το έχουμε ξαναζήσει αυτό το έργο και σχεδόν με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Το ζήσαμε περίπου το 2015, όπου ο καθένας με μυθεύματα και με μια πολύ μεγάλη καλλιέργεια τοξικότητας προς την ίδια την κοινωνία, που την δηλητηρίασε, της είπε αυτό που ήθελε να ακούσει και μόλις το κατάφερε το άλλαξε. Ξέρετε, μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν και εύχομαι τουλάχιστον σε αυτή τη χώρα να έχουμε καταλάβει ότι έχει σημασία πλέον αυτό που λέμε να το κάνουμε. Και η κυβέρνηση της ΝΔ έχει αποδείξει ότι αυτό που λέει το κάνει. Αυτό είναι και το ισχυρό μας ατού. Εμείς αυτό λέμε. Ότι σαφέστατα έχουν γίνει και λάθη, αλλά αυτό που δεσμευτήκαμε προεκλογικά το 2023 το μεγαλύτερο ποσοστό έχει υλοποιηθεί. Άρα, σημαντικό είναι η προσήλωση. Να κοιτάζουμε τον άλλο στα μάτια. Οι υπόλοιποι τι κάνουν; Μπορούν να κοιτάξουν τους υπόλοιπους στα μάτια τους και να πουν ότι αυτό που λέγαμε το κάναμε; Νομίζω ότι δεν υπάρχει άλλος που μπορεί να το πει.

Παρακολουθείτε από το 2019 από πολύ κοντά την ενεργό πολιτική. Αντιμετωπίσατε ως γυναίκα σεξιστικές συμπεριφορές;

Ο πρωθυπουργός είναι πάρα πολύ υπέρ των γυναικών και μάλιστα προσπαθεί να τις εμπνεύσει και έχει εφαρμόσει πάρα πολλούς νόμους για τη συμμετοχή τους. Και αυτό το βλέπουμε πλέον και στις επιχειρήσεις, με όλα αυτά τα βήματα που γίνονται για τα ίσα δικαιώματα. Η κοινωνία όμως ακόμη τουλάχιστον στο δικό μου χώρο της ΝΔ ακόμη βλέπει τις γυναίκες με πολύ περίεργο μάτι. Το 2019 όταν είχα κατέβει υποψήφια βουλευτής στον Έβρο για μένα και σαν γυναίκα και σαν μονογονέας και σαν επαγγελματίες το βίωσα ως μία κακοποιητική δοκιμασία.

Δηλαδή;

Κακοποιητική διαδικασία σε ότι έχει να κάνει με αυτό που είχα να αντιμετωπίσω στην κοινωνία. Υπήρχε η εμπιστοσύνη των ανωτέρων μου, αλλά η κοινωνία με έβλεπε με σκεπτικισμό. Δεν τυχαίο βέβαια ότι η Θράκη στο χώρο της ΝΔ δεν έχει εκλέξει ποτέ γυναίκα. Οπότε είναι πολλά ακόμη αυτά που πρέπει να ανατραπούν.

Έχει αλλάξει αυτό το κλίμα από το 2019 και μετά;

Θα το δούμε. Βρίσκομαι σε μία διαδικασία που ακόμη το διερευνώ. Σίγουρα πάντως, επειδή είμαι και ένας άνθρωπος που δεν κρύβεται, δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα κάτσω στο σπίτι μου και στην καρέκλα μου και θα πω «εντάξει, έτσι είναι τα πράγματα», αλλά θα βγω έξω και θα παλέψω για αυτό που πιστεύω ότι είναι το σωστό. Και θα προσπαθήσω να ανοίξω το δρόμο και σε άλλες γυναίκες. Είμαι πολύ υπέρ της συμμετοχής των γυναικών, εμπνέομαι από αυτές και ελπίζω να εμπνέουν και εκείνες, οπότε όσο μπορώ και όσο έχω ανάσα θα προσπαθώ συνέχεια να μάχομαι για το αυτονόητο δικαίωμα της συμμετοχής της γυναίκας σε όλους τους θεσμούς.

Κλείνουμε αυτό το κομμάτι του πρωινού καφέ με το δυσάρεστο θέμα των ημερών. Πως αισθανθήκατε στο άκουσμα των τριών επιθέσεων με γκαζάκια σε σπίτια στελεχών της ΝΔ Θεσσαλονίκης και κυρίως με την απώλεια της ζωής της άτυχης Βάγιας Νέστωρα;Ηταν πραγματικά συγκλονιστικό ευελπιστώ για όλο τον υγιως σκεπτόμενο πολιτικό χώρο η είδηση της δολοφονίας της Βάγιας Νεστορα. Στο άκουσμα της μου επανήλθαν μνήμες του παρελθόντος που κάποιοι ποινικοποίησαν τις ιδέες, τις πολιτικές σκέψεις και τη διαφορετικότητα των ανθρώπων και καλλιέργησαν την τοξικότητα και την «ανθρωποφαγία» πολλές φορές με μικροκομματικές σκοπιμότητες. Αυτό όμως που με συγκλόνισε είναι η αίσθηση που πλέον μπορεί να έχει ένας απλός πολίτης που πιθανόν να θέλει να συμμετέχει στα κοινά, στα οποία κοινά, με τον όποιο κομματικό χώρο, ότι υπάρχει πιθανότητα να θέσει σε κίνδυνο όχι μόνο τον εαυτό του λόγω των ιδεών που ενστερνίζεται αλλά και την οικογένεια του! Και σε αυτό πρέπει να είμαστε όλοι κάθετοι ώστε να μην αποθαρρύνουμε κανέναν από τη συμμετοχή. Οποιαδήποτε άλλη στάση και μισόλογα οδηγούν τον κόσμο στην αποχή.

Πάμε στα προσωπικά σας. Μονογονεϊκή οικογένεια, με μια κόρη. Πόσο χρονών;

Τώρα 24.

Πως ήταν η ανατροφή; Εύκολη; Δύσκολη;

Ήταν πολύ δύσκολη όλα τα προηγούμενα χρόνια. Το καταλαβαίνουν όσοι είναι μονογονείς. Αλλά και παράλληλα πάρα πολύ ευχάριστη περίοδος. Γιατί έχω κάνει ένα καλό παιδί.

Μαθαίνατε ταυτόχρονα;

Έχω μάθει τι θα πει να είσαι μαμά. Ξεκάθαρα. Δεν έχουμε τεράστια διαφορά ηλικίας με το παιδί μου, αλλά ήμουν πάντα μαμά (γελάει). Δηλαδή, ποτέ δεν μετέτρεψα τη σχέση μας σε φιλική και όλα αυτά που λένε. Όχι, ήμουν ξεκάθαρα η μαμά της. Και είναι ένα παιδί πάρα πολύ καλό και είμαι πολύ περήφανη γι' αυτό. Γιατί νομίζω πως είναι το μεγαλύτερό μου παράσημο κιόλας.

Τι κάνει;

Τελείωσε Νομική.

Και ζει στην Αθήνα;

Αλεξανδρούπολη. Τώρα γύρισε Αλεξανδρούπολη και ξεκίνησε την άσκησή της σιγά σιγά.

Σας συμβουλεύει για την πολιτική;

Η Ναταλία είναι πιο δύσκολη από μένα. Γιατί πέρασε δύσκολα σαν παιδί. Είναι το παιδί που μεγάλωσε στην οικονομική κρίση. Είναι το παιδί που στερήθηκε, επειδή εγώ δεν είχα τη δυνατότητα. Είναι το παιδί που ξαναβγήκε στις πλατείες. Αυτά τα παιδιά όλα είναι επίσης τα παιδιά του κορονοϊού, τα οποία έπρεπε να κάνουν τα μαθήματα από το σπίτι τους. Δηλαδή, έχει περάσει όλες τις κρίσεις. Οπότε η Ναταλία είναι πολύ πιο έντονη από εμένα στο τι πρέπει να γίνει και στο πόσο πρέπει να παλέψουμε για αυτά τα παιδιά. Και είμαι πολύ περήφανη που μπορώ να την κοιτάζω στα μάτια και να λέει και η ίδια ότι τουλάχιστον παλεύω στη σωστή πλευρά. Αυτό μου δίνει τη μεγάλη μου ανακούφιση.

Με τι χαλαρώνετε;

Ναι, με Netflix. Και ειδήσεις.

Netflix και ειδήσεις;

Ναι, αυτά τα δύο. Έχω νομίζω μία υστερία ως δημοσιογράφος στο να βλέπω τις δημοσιογραφικές

πάρα πολύ.

Netflix τι; Υπάρχει κάποια αγαπημένη σειρά τώρα τελευταία;

Netflix βλέπω συνήθως ταινίες μέχρι να με πάρει ο ύπνος. Μέχρι εκεί, είναι το νανούρισμά μου (γελάει).

Και από ότι βλέπω και στο Facebook λάτρης της ελληνικής μουσικής.

Και της ξένης, της ηλεκτρονικής.

Α, αυτό δεν το έχω πιάσει.

Ναι, ναι.

Ελληνική, δηλαδή;

Μου αρέσει πάρα πολύ και η παραδοσιακή μουσική. Ούσα Θρακιώτισσα. (γελάει) έτσι, αλλά και αυτά τα καινούργια σχήματα που έχουν βγει στην παραδοσιακή μουσική. Μου αρέσει πάρα πολύ όμως και το έντεχνο. Αλλά μου αρέσει πάρα πολύ και η ηλεκτρονική μουσική. Ακόμα και η R'n'B. Γιατί στα γεννοφάσκια μας ήμασταν εμείς τότε που δημιουργούνταν αυτές οι μουσικές. Και μας άρεσαν (γελάει).

Ένα αγαπημένο τραγούδι που θα διαλέγατε;

Τώρα τελευταία το Catharticus. Ένα τραγούδι με βαλκανικό μεν ήχο, το οποίο μου έχει κολλήσει πάρα πολύ.

Μότο ζωής;

Εφτά να πέφτεις, οκτώ να σηκώνεσαι. Να μπορείς εφτά φορές όταν πέφτεις, να μπορείς οκτώ να σηκώνεσαι. Να μην πέφτεις ποτέ.

Για το τέλος έχουμε την ερώτηση για το μαγικό ραβί. Αν το είχατε, τι θα αλλάζατε στην ελληνική περιφέρεια που δεν αλλάζει εύκολα και γι' αυτό θα χρειαζόταν ένα μαγικό ραβί για να πραγματοποιηθεί;

Δεν πιστεύω πολύ στα μαγικά ραβδιά. Πιστεύω στις πολιτικές. Και προσπαθούμε με πολιτικές να δημιουργήσουμε αυτά τα μαγικά ραβδιά. Έχει να κάνει με το δημογραφικό, με την αντιμετώπιση του δημογραφικού. Το να επιστρέψει ξανά ο κόσμος που έφυγε στην οικονομική κρίση πίσω στα μέρη του. Και να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε εκείνες ευκαιρίες που θεωρεί ότι μπορεί να έχασε, να δημιουργήσουμε αυτές τις νέες θέσεις εργασίας.

Το επιχειρούμε μέσα από πολιτικές πάρα πολλές, όπως οι νταντάδες της γειτονιάς, το να μπορέσεις να δημιουργήσεις το κίνητρο να γυρίσει κάποιος και να δημιουργήσεις νέες θέσεις εργασίας. Αλλά θα ευχόμουν να ήταν πολύ πιο εύκολο και να βρίσκαμε αυτή τη μαγική συνταγή με την οποία θα μπορούσε απλά ο κόσμος να γυρίσει και να ξαναζωντανέψει τα χωριά του.