Πρωϊνός καφές με την Βασιλική Τραούδα (βίντεο)

«Μανατζερίστικος», αλλά και Θεσσαλονικιώτικος ο σημερινός πρωινός καφές. Καλεσμένη η πρόεδρος του Οργανισμού Συγκοινωνιακού Έργου Θεσσαλονίκης Βασιλική Τραούδα, με την οποία συναντηθήκαμε στο όμορφο μπαλκόνι του Αllegro στο Mέγαρο Mουσικής και με θέα τον Θερμαϊκό συζητήσαμε για τα συγκοινωνιακά της Θεσσαλονίκης.

Η νεαρή πρόεδρος του οργανισμού παρήγγειλε decafeine, καθώς είναι εγκυμονούσα και στη συνέχεια ξεκινήσαμε την κουβέντα που αφορούσε την καθημερινότητα της πόλης. Τα λεωφορεία, την τηλεματική, τα εισιτήρια, την διαλειτουργικότητα, το «Τap&Pay» που έρχεται.

Όπως λέει και ίδια δεν είναι εύκολο να είσαι νέα, γυναίκα και ταυτόχρονα να διοικείς. «Γιατί θα πρέπει να αποδείξεις διπλά τη δουλειά και την αξία σου».

Πρωινός καφές υπάρχει στη ζωή σας; 

Πάντα. Για να ξεκινήσει καλά η μέρα, χρειάζεται ο πρωινός καφές. Βέβαια, τους τελευταίους μήνες πίνω μόνο decafeine λόγω της εγκυμοσύνης μου, αλλά δεν τον έχω αποχωριστεί. 

Τι είδος καφέ είναι συνήθως;

Θα έλεγα ότι είμαι εποχιακή. Το καλοκαίρι πίνω φρέντο εσπρέσο, το χειμώνα καπουτσίνο. 

Στο σπίτι ή στο γραφείο; 

Συνήθως στο γραφείο. Και συνήθως με τους συνεργάτες όταν κάνουμε την πρωινή ενημέρωση. Άρα, υπάρχει πρωινός καφές με την έννοια της συζήτησης; 

Της συνάντησης και της συζήτησης, βέβαια. Και πολλές φορές και μόνη μου στο γραφείο, για να ξεκινήσει η μέρα, βάζω σε σειρά τις υποχρεώσεις, τις προθεσμίες, τους στόχους και μετά ξεκινάμε. 

Το Τραούδα από πού βγαίνει; Είναι ένα περίεργο επίθετο. 

Καλή ερώτηση. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω απάντηση και μάλλον θα πρέπει να το ψάξω γιατί με έχουν ρωτήσει πολλοί λόγω του ότι είναι λίγο ασυνήθιστο. 

Είστε γεννημένη εδώ, αλλά έχετε ρίζες και στην Ημαθία και στην Πιερία, έτσι; 

Σωστά.

Ο μπαμπάς από τον Κολινδρό;

Ο μπαμπάς Κολινδρό Πιερίας. 

Και η μαμά;

Μελίκη Ημαθίας.

Αυτά συνδυάστηκαν καλά;

Αυτά νομίζω συνδυάστηκαν πολύ καλά. Οι γονείς ήρθαν στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσουν, γνωρίστηκαν και έμειναν εδώ. Και έτσι εγώ ζω και μεγαλώνω εδώ.

Στη ποια περιοχή; 

Στην Τριανδρία. 

Από αναμνήσεις; Τι πράγματα έρχονται στο μυαλό σας από την παιδική σας ηλικία;

Επειδή είμαι παιδί της πόλης και στην πόλη η αλήθεια είναι ότι οι μετακινήσεις και οι έξοδοι είναι πιο περιορισμένοι, θεωρώ ότι οι καλύτερες αναμνήσεις είναι από τα χωριά. Το καλοκαίρι στο χωριό, που είμαστε πιο ελεύθεροι και παίζουμε έξω όλη μέρα. Τώρα όσον αφορά τη Θεσσαλονίκη, κυρίως των φοιτητικών μου χρόνων, υπάρχουν πολλά σημεία στην πόλη που μου θυμίζουν κάτι ευχάριστο. Και εδώ είναι φυσικά και οι άνθρωποι που αγαπώ.

Στέκια; Φοιτητικά στέκια που αγαπήσατε;

Δεν είχα στέκια, επειδή γνώριζα καλά την πόλη, μπορούσα να πηγαίνω παντού αναλόγως με την εποχή και τη διάθεση. Βέβαια τώρα τα στέκια έχουν αλλάξει, πλέον είναι οι παιδότοποι τα στέκια μας και στον λίγο περιορισμένο χρόνο που υπάρχει βγαίνουμε με το σύζυγο ή με παρέα συνήθως για φαγητό. 

Όταν σας ρωτούσαν μικρή τι θέλετε να γίνεται όταν μεγαλώσετε τι λέγατε; Πολιτικός επιστήμονας; 

Για να είμαι ειλικρινής δεν είχα κάποια συγκεκριμένη προτίμηση, αλλά θυμάμαι τον εαυτό μου ότι πάντα έλεγα πως θέλω ένα επάγγελμα, το οποίο να έχει προκλήσεις, να έχει ευθύνες, να έχει ένα εργασιακό περιβάλλον με πολύ κόσμο. Και θυμάμαι ότι πολλές φορές μου έλεγαν: «γιατί δεν θέλεις να γίνεις εκπαιδευτικός; Να περάσεις στο Παιδαγωγικό, που είναι πολύ ωραίο για μία γυναίκα, μητέρα, εργαζόμενη». Ποτέ όμως δε φαντάστηκα τον εαυτό μου έτσι και νομίζω ότι πέτυχα αυτό που ήθελα.

Μαθήτρια καλή ή μήπως σας άρεζε ο αθλητισμός;

Ήμουν καλή μαθήτρια, βέβαια είχα τις προτιμήσεις μου. Ήμουν πολύ καλή στα θεωρητικά μαθήματα, δεν μου άρεζαν πολύ τα μαθηματικά και η φυσική, αλλά σε γενικές γραμμές ήμουν πολύ καλή μαθήτρια. 

Αθλητισμός;

Υπήρχε αθλητισμός, όχι όμως πρωταθλητισμός. Στο πλαίσιο του να γυμναζόμαστε γιατί κάνει καλό. 

Επειδή είπαμε για τις πολιτικές επιστήμες, θα κάνω ένα άλμα και θα ρωτήσω: τι λείπει σήμερα από την πολιτική της Ελλάδας; Τι πρέπει να αλλάξει; Τι θα θέλατε να είναι διαφορετικό;

Νομίζω ότι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να αλλάξει γενικά στη χώρα μας και όχι μόνο στην πολιτική είναι ο τρόπος που λειτουργούμε ως κοινωνία. Στα πάντα: στον δημόσιο χώρο, στον δημόσιο λόγο, στον σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους, στα άτομα με αναπηρία, στα Μέσα Μεταφοράς. Γιατί πολλά πράγματα αλλάζουν με έργα και υποδομές, αλλά η νοοτροπία είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει. Στην πολιτική θα ήθελα να βλέπω περισσότερη ουσία, συνεργασία και προσήλωση στο αποτέλεσμα.

Τις πολιτικές επιστήμες κατάλαβα λίγο έως πολύ γιατί τις επιλέξατε. Μετά ασχοληθήκατε με δημόσια διοίκηση και διοίκηση οργανισμών. Αυτό δεν είναι εύκολο να το επιλέξει κανείς και δεν είναι και πολύ ελκυστικό. Πώς σας ήρθε;

Όπως είπα και πριν σκεφτόμουν αυτό που είχα μικρή στο μυαλό μου ως καριέρα. Ήθελα να βρίσκομαι σε ένα εργασιακό περιβάλλον που έχει προκλήσεις και μπορείς να κάνεις πράγματα που να βλέπεις ένα αποτέλεσμα. Νομίζω ότι οι πολιτικές επιστήμες ήταν ένας χώρος που θα μπορούσε να μου ανοίξει πολλές διαφορετικές διαδρομές. Και τελικά, πράγματι, αυτή η επιλογή με οδήγησε σε πολύ διαφορετικούς χώρους που δεν είχα φανταστεί όταν ξεκινούσα.

Μετά κάνατε πολλές μεταπτυχιακές σπουδές. Στη διοίκηση μονάδων υγείας και επιχειρήσεων και τη διοίκηση εκπαιδευτικών μονάδων. Ενώ τώρα κάνετε διδακτορικό με θέμα την τεχνητή νοημοσύνη στην υγεία.

Νομίζω ότι οι σπουδές μου ακολούθησαν σε μεγάλο βαθμό την επαγγελματική μου πορεία και τις ανάγκες που συναντούσα κάθε φορά. Ειδικά για το διδακτορικό, η αφορμή ήταν ξεκάθαρα η εμπειρία μου στο νοσοκομείο, γιατί ήμουν εκεί σε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Ήταν η περίοδος του COVID. Αυτό με έκανε να θέλω να μελετήσω περισσότερο πώς η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση μιας υγειονομικής κρίσης. Γι’ αυτό το διδακτορικό είναι τεχνητή νοημοσύνη στην υγεία και συγκεκριμένα η περιπτωσιολογική μελέτη του COVID.

Τι πήρατε από όλα αυτά; Πόσο σας βοήθησαν;

Το νοσοκομείο νομίζω ότι με άλλαξε και διοικητικά και ανθρώπινα.

Επιστημονικά καταρχήν. Ήταν απαραίτητο ή απλώς τα κάνατε για να έχετε προσόντα;

Οι σπουδές σίγουρα σου δίνουν γνώσεις, εργαλεία και έναν διαφορετικό τρόπο να προσεγγίζεις τα πράγματα. Σε βοηθούν να κατανοείς καλύτερα ένα πρόβλημα, να το αναλύεις και να παίρνεις πιο σωστές αποφάσεις. Από εκεί και πέρα, όμως, πιστεύω πολύ στην εμπειρία. Η διοίκηση δεν μαθαίνεται μόνο μέσα από τα βιβλία.

Θα έρθουμε και σε αυτό. Αν σας ρωτούσα πόσο έχει αλλάξει η τεχνητή νοημοσύνη τον τρόπο διοίκησης, τι θα απαντούσατε; 

Νομίζω ότι ήδη την αλλάζει. Αναπόφευκτα όλοι μας χρησιμοποιούμε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Σε όλα. Ακόμα και σε μια απλή σύνταξη ενός κειμένου μπορεί να συμβουλευτούμε την τεχνητή νοημοσύνη. Αλλά ειδικά στο τομέα των μεταφορών που εργάζομαι οι δυνατότητες είναι τεράστιες. Έχουμε πλέον ψηφιακά συστήματα, τηλεματική και έναν πολύ μεγάλο όγκο δεδομένων για την κίνηση, τα δρομολόγια και τις μετακινήσεις. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να μας βοηθήσει να αξιοποιήσουμε αυτά τα δεδομένα καλύτερα, να προβλέπουμε ανάγκες, να εντοπίζουμε προβλήματα και να σχεδιάζουμε πιο αποτελεσματικά.

Όλα αυτά πόσο επηρεάζουν τη διοίκηση; Γιατί υπάρχει και το ανθρώπινο στοιχείο εκεί.

Σίγουρα. Θεωρώ ότι όταν εξελιχθούν κι άλλο τα πράγματα, μπορεί να επηρεάζει ακόμα και τη λήψη αποφάσεων. Αλλά είναι αυτό που είπατε, ότι πρώτα απ' όλα είναι ο ανθρώπινος παράγοντας. Δεν μπορεί να διοικήσει ένα σύστημα AI. Όσο σημαντικό εργαλείο κι αν γίνει η Τεχνητή Νοημοσύνη, πιστεύω ότι η τελική απόφαση και κυρίως η ευθύνη αυτής της απόφασης πρέπει να παραμένουν στον άνθρωπο.

Ποιο θα λέγατε ότι είναι το must για τη διοίκηση σήμερα και τι πρέπει να έχει κάποιος για να διοικήσει σωστά;

Θα πρέπει να διαχειρίζεται καλά το ανθρώπινο δυναμικό. Δηλαδή, η διαχείριση των σχέσεων, νομίζω, ότι είναι το βασικό. Μπορεί κάποιος να έχει εξαιρετικές γνώσεις, αλλά αν δεν έχει επικοινωνιακές δεξιότητες για να μπορεί να επικοινωνήσει, να ακούσει, να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και να διαχειριστεί διαφορετικούς ανθρώπους και διαφορετικές καταστάσεις, δύσκολα μπορεί να διοικήσει αποτελεσματικά.

Ξεκινήσατε λίγο πριν την πανδημία με το διοικητικό κομμάτι. Είμαστε πια σε μία χρονική απόσταση από την εποχή εκείνη. Τι μάθαμε από τη διαχείριση της πανδημίας; Βελτιωθήκαμε; 

Βέβαια. Η αλήθεια είναι ότι ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη περίοδος. Εγώ εκείνο το διάστημα ήμουνα στο νοσοκομείο, οπότε δεν την έζησα απλώς ως πολίτης, αλλά μέσα από την καθημερινή διαχείριση μιας πρωτόγνωρης κρίσης. Θεωρώ ότι σήμερα είμαστε πιο έτοιμοι από ό,τι ήμασταν πριν από την πανδημία, γιατί υπάρχει πλέον αυτή η εμπειρία και μια διαφορετική κουλτούρα διαχείρισης κρίσεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα ή ότι δεν υπάρχουν πράγματα που πρέπει ακόμη να βελτιωθούν.

Ήσασταν στο νοσοκομείο  «Άγιος Δημήτριος».

Ακριβώς, ήμουν στον Άγιο Δημήτριο. Και βίωσα όλη αυτή την αγωνία, το φόβο, το άγχος για τους ασθενείς μας ή τους εργαζόμενους του νοσοκομείου. Έπρεπε να μένουμε ψύχραιμοι και ταυτόχρονα να παίρνουμε δύσκολες αποφάσεις. Τα πράγματα συνεχώς άλλαζαν. Φυσικά δεν υπήρχε καθημερινότητα ούτε ωράρια. Ήταν μια πολύ δύσκολη περίοδος. Αλλά ήταν μία εμπειρία που με άλλαξε πολύ και επαγγελματικά και προσωπικά. Μέσα από όλα αυτά εκτίμησα πολύ και τους ανθρώπους. Δηλαδή, είδα ανθρώπους, γιατρούς, νοσηλευτές, εργαζόμενους του νοσοκομείου, να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Και φυσικά έχουν δημιουργηθεί και δεσμοί, οι οποίοι υπάρχουν ακόμη.

Βελτιώθηκε το ελληνικό νοσοκομείο μέσα από αυτή τη δοκιμασία; 

Βέβαια σε αρκετούς τομείς βελτιώθηκε. Η πανδημία μάς ανάγκασε να δούμε πιο καθαρά τις δυνατότητες αλλά και τις αδυναμίες του συστήματος.  Δόθηκε βάρος στη χρηματοδότηση των νοσοκομείων γιατί φάνηκαν οι ελλείψεις που υπήρχαν εκείνο το διάστημα. Οπότε η κυβέρνηση έδωσε βάρος και χρήματα για να βελτιωθούν οι υποδομές, τα μηχανήματα, οι ελλείψεις του προσωπικού και γενικότερα στον εκσυγχρονισμό των νοσοκομείων. Θα έλεγα ότι το σύστημα βγήκε από αυτή τη δοκιμασία με περισσότερη εμπειρία και, σε αρκετά επίπεδα, με καλύτερα εργαλεία.

Πόσο εύκολο είναι για μια γυναίκα να διοικεί τέτοιους μικρότερους ή και μεγαλύτερους δημόσιους οργανισμούς; 

Δεν είναι εύκολο. Γιατί νομίζω ότι θα πρέπει να αποδείξει διπλά τη δουλειά της. 

Και ως νέος ο άνθρωπος. Πόσο χρονών ήσασταν; 29 χρονών όταν ξεκινήσατε στο Άγιος Δημήτριος.

Ακριβώς. Εγώ γενικά βίωσα την αμφισβήτηση και ως νέα και ως γυναίκα. Βίωσα και συμπεριφορές, αντιμετώπισα και σχόλια που θεωρώ ότι δε θα γινόταν σε έναν μεγαλύτερο σε ηλικία άντρα στην ίδια θέση. Αν και στην αρχή με ενοχλούσαν πολλά σχόλια, μετά κατάλαβα ότι αν δουλεύεις σωστά, κρίνεσαι εκ του αποτελέσματος. Με τα χρόνια αυτό άλλαξε και πλέον τα σχόλια αυτά είναι λιγότερα. Βέβαια υπάρχει πλέον και μία διαδρομή πίσω μου, μία εμπειρία και ένα έργο που με έχει επανασυστήσει στον κόσμο και μπορεί να με κρίνει μέσα από αυτό.

Το ατού μας γυναίκας στον τομέα της διοίκησης ποιο είναι;

(Σκέφτεται και χαμογελάει). Νομίζω ότι μία γυναίκα λειτουργεί με περισσότερη ενσυναίσθηση, μπορεί να ακούει, να αντιλαμβάνεται τις ισορροπίες και να προσπαθεί περισσότερο να πείσει παρά να επιβληθεί. Επίσης, θέλοντας και μη, υπάρχει ένας σεβασμός γιατί είναι ένας ανδροκρατούμενος χώρος. Οπότε νομίζω ότι και αυτό βοηθάει.

Άρα, μετατρέπεται σε υπέρ της το ότι είναι γυναίκα; 

Ακριβώς. 

Και ξαφνικά ένα πρωινό βρεθήκατε να κάθεστε στην ηλεκτρική καρέκλα του ΟΣΕΘ. Και λέω ηλεκτρική καρέκλα, γιατί παραιτήθηκε η προηγούμενη διοίκηση λόγω κυριολεκτικά εκρηκτικών μηχανισμών. Είχαμε πυρκαγιές στα λεωφορεία. Ήταν όντως ηλεκτρική καρέκλα;

Σίγουρα αναλάβαμε σε μια δύσκολη και απαιτητική περίοδο.  Από τη μία όντως είχαμε αυτά τα δυσάρεστα περιστατικά. Από την άλλη όμως αναλάβαμε σε μία περίοδο που γενικότερα η φιλοσοφία των μετακινήσεων στην πόλη άλλαξε. Είχαμε καταρχήν το μετρό, το οποίο το περίμενε η πόλη πάρα πολλά χρόνια. Οπότε ναι, υπήρχαν δυσκολίες, αλλά προσωπικά το είδα περισσότερο ως μια μεγάλη πρόκληση. Γιατί αναλάβαμε σε μια περίοδο που είχαμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε σε μια πολύ μεγάλη αλλαγή για τις μετακινήσεις της πόλης.

Ξεκινήσατε φέτος τον Μάρτιο.

Ναι τον Μάρτιο. Και ήταν μια περίοδος πολύ μεγάλων αλλαγών για τις συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης.  Είχαμε το μετρό και την επέκτασή του προς την Καλαμαριά, τα νέα ηλεκτρικά λεωφορεία, τα οποία έχουν εκσυγχρονίσει πολύ το στόλο μας, τις νέες ψηφιακές τεχνολογίες και την τηλεματική. Οπότε ήταν και μία καλή περίοδος που αναλάβαμε.

Μέσω ΑΣΕΠ, έτσι; 

Ναι, βέβαια. 

Άρα, δεν ήταν ηλεκτρική η καρέκλα. Ήταν μία καρέκλα που έπρεπε να τη διαχειριστείτε κατά κάποιον τρόπο.

Σωστά. 

Η εμπειρία πώς ήταν μέχρι σήμερα; Είστε τώρα περίπου πέντε μήνες.

Είναι μία πολύ δημιουργική φάση της ζωής μου. Όταν βρίσκεσαι σε μία θέση που μπορείς να επηρεάσεις την καθημερινότητα τόσων ανθρώπων, αυτό είναι από τη μία μεγάλη ευθύνη, αλλά από την άλλη έχεις τη δυνατότητα να κάνεις πολύ όμορφα πράγματα για να αλλάξεις την καθημερινότητα και να βελτιώσεις όλα τα προβλήματα που έβλεπες κι εσύ ως άνθρωπος όταν κυκλοφορούσες στην πόλη.

Υπάρχει η γραφειοκρατία ως πρόβλημα; Καταλαβαίνω σε θεωρητικό επίπεδο αυτό που λέτε ότι υπάρχει ένα θέλγητρο. Από την άλλη όμως υπάρχει ένας μηχανισμό στο δημόσιο που πολλές φορές το φρενάρει.

Στις συγκοινωνίες μιλάμε για πάρα πολύ μεγάλα έργα, τα οποία απαιτούν διαγωνισμούς, διαδικασίες, χρηματοδοτήσεις που όλα χρειάζονται χρόνο. Νομίζω όμως ότι είμαστε πολύ καλύτερα από το παρελθόν. 

Υπάρχει και η πολιτική βούληση.

Ακριβώς. Υπάρχει πολύ καλή συνεργασία με το υπουργείο και με τους φορείς της πόλης. με τον ΟΑΣΘ, με τα ΚΤΕΛ, με το μετρό. Αυτή η συνεργασία μας επιτρέπει να προχωράμε πράγματα πιο γρήγορα.

Πέστε μου λίγο, εγώ το ξέρω, αλλά ο κόσμος δεν το ξέρει. Τι κάνει ο Οργανισμός Συγκοινωνιακού Έργου Θεσσαλονίκης;

Είναι ένας οργανισμός, ο οποίος σχεδιάζει, συντονίζει και εποπτεύει όλο το συγκοινωνιακό έργο της πόλης. Και όταν λέμε συγκοινωνίες μιλάμε για ένα πολύ σύνθετο σύστημα. Για εμάς η μετακίνηση ξεκινά από τη στιγμή που θα βγει ο πολίτης από το σπίτι του για να πάει στη στάση, πόσο θα περιμένει στη στάση, αν θα έχει σωστή πληροφόρηση για το πότε θα έρθει το δρομολόγιό του και πώς θα φτάσει στον προορισμό του, πως θα εκδώσει και θα επικυρώσει το εισιτήριό του και πως θα χρησιμοποιήσει όλες αυτές τις νέες τεχνολογίες τηλεματικής που υπάρχουν. Οπότε είναι ένα συνολικό σύστημα αυτό το οποίο βλέπει ο ΟΣΕΘ. Βλέπει τη  μετακίνηση συνολικά. 

Τα πάντα ουσιαστικά. Πάμε στα υπηρεσιακά που αφορούν και τον κόσμο. Το πρώτο που είναι στο τραπέζι είναι το ενιαίο ηλεκτρονικό εισιτήριο. Πώς είναι το χρονοδιάγραμμα;

Αυτός είναι ο βασικός στόχος του ΟΣΕΘ και πάνω σε αυτό εργαζόμαστε το τελευταίο χρονικό διάστημα, γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα ενιαίο σύστημα μετακινήσεων, όταν δεν έχουμε ενιαίο εισιτήριο. Υπάρχει φυσικά αυτό που λέγαμε πριν γραφειοκρατία. Δηλαδή, όταν δημιουργήθηκε το λεωφορείο, είχε ένα συγκεκριμένο σύστημα συλλογής κομίστρου και όταν δημιουργήθηκε το μετρό μπήκε ένα άλλο σύστημα. Οπότε αυτές οι δύο εταιρείες θα πρέπει να συνεργαστούν και να διαλειτουργήσουν. Εκεί αντιμετωπίσαμε λίγο την καθυστέρηση, αλλά νομίζω ότι τώρα είμαστε σε καλό δρόμο. Δεν μπορώ να σας πω χρονοδιάγραμμα συγκεκριμένο, αλλά ελπίζουμε ότι μέσα στο 2027 θα το έχουμε καταφέρει. 

Το οποίο θα σημαίνει ότι μπαίνει κάποιος μέσα στο λεωφορείο, βγάζει το εισιτήριό του μπορεί να πάει και στο μετρό με αυτό και το πληρώνει με την πιστωτική κάρτα του.

Ακριβώς. Αυτό είναι το επόμενο πρότζεκτ που δουλεύουμε στον οργανισμό. Είναι το Tap & Pay. Είναι ένα σύστημα, το οποίο υπάρχει ήδη στην Αθήνα και σε πάρα πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Ουσιαστικά με την τραπεζική μου κάρτα ή με το κινητό μου, μπορώ να πληρώσω χωρίς να χρειαστεί να βρω σημείο πώλησης εισιτήριων και χωρίς να χρειαστεί μετά να επικυρώσω το εισιτήριό μου.

Και αυτό είναι σε διαδικασία υλοποίησης; 

Αυτό είναι σε διαδικασία υλοποίησης και νομίζω ότι θα έρθει πιο γρήγορα από το ενιαίο εισιτήριο.

Η τηλεματική είναι ένα ζήτημα που ακούγονται παράπονα. Και για τα μηχανήματα των εισιτήριων, αλλά και για το τι βλέπουμε στις στάσεις που βρισκόμαστε. Τι συμβαίνει εδώ; 

Η αλήθεια είναι ότι οι καθυστερήσεις των δρομολογίων έχουν να κάνουν με πολλούς παράγοντες. Καταρχήν έχουμε την κίνηση ή τα πιθανά έργα που μπορεί να γίνονται στους δρόμους, αλλά και τις ελλείψεις σε οχήματα και σε προσωπικό. Το θετικό είναι ότι αρκετοί από αυτούς τους παράγοντες σταδιακά βελτιώνονται. Η λειτουργία του Μετρό έχει ήδη συμβάλει στη μείωση της κυκλοφορίας στο κέντρο, ενώ παράλληλα ανανεώνεται σημαντικά ο στόλος των λεωφορείων. Τα καινούργια οχήματα σημαίνουν μεγαλύτερη αξιοπιστία και λιγότερες απώλειες λόγω βλαβών και συντήρησης. Παραμένει βέβαια το ζήτημα της έλλειψης οδηγών, που είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα και δεν αφορά μόνο τη Θεσσαλονίκη. Γίνονται προσπάθειες ενίσχυσης του προσωπικού τόσο στον ΟΑΣΘ όσο και στα ΚΤΕΛ. Νομίζω όμως ότι είμαστε σε καλό επίπεδο.

Ένα άλλο ζήτημα είναι τα ηλεκτρικά λεωφορεία που έχουμε πάρει από την Κίνα. Έχουν έρθει μεν, αλλά δεν τα βλέπουμε δε. Εδώ τι γίνεται; 

Πράγματι, τα 100 ηλεκτρικά λεωφορεία έχουν έρθει στη Θεσσαλονίκη και προορίζονται για την ανανέωση του στόλου που εξυπηρετεί το περιαστικό συγκοινωνιακό έργο. Υπήρξε όμως μια καθυστέρηση, η οποία συνδέεται με τη διαγωνιστική διαδικασία για την ανάθεση του συγκοινωνιακού έργου. Πιστεύουμε όμως ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2027. Το ευχάριστο είναι ότι τα πρώτα 10 ηλεκτρικά λεωφορεία βγήκαν στους δρόμους στις αρχές Σεπτεμβρίου και σταδιακά θα βγουν και τα υπόλοιπα.

Σε ποια περιοχή; 

Κυρίως στα δυτικά και αυτό ήταν επιλογή. Επειδή στα ανατολικά έγινε η επέκταση του μετρό και στα δυτικά είναι κάτι που ο κόσμος το θέλει και το επιζητά, αλλά δυστυχώς χρειάζεται χρόνο για να γίνει, θέλαμε να δώσουμε βάση και στη δυτική πλευρά ώστε να έχουν καλύτερες συχνότητες και γενικότερα καλύτερη εξυπηρέτηση. 

Άρα, έχουμε 10 στα δυτικά.

Αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν τα πρώτα 10 και, σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουμε από τα ΚΤΕΛ, μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου αναμένεται να βγουν σταδιακά και τα επόμενα 10.

Η διαδικασία θα συνεχιστεί τους επόμενους μήνες, με στόχο το 2027 να έχει ολοκληρωθεί η ένταξη και των 100 ηλεκτρικών λεωφορείων. Και να πω εδώ ότι η ανανέωση του στόλου δεν αφορά μόνο τα ΚΤΕΛ. Παράλληλα ενισχύθηκε και ο στόλος του ΟΑΣΘ με 50 νέα λεωφορεία, ενώ ο σχεδιασμός για τα επόμενα χρόνια προβλέπει μια πολύ μεγάλη ανανέωση του στόλου συνολικά.

Ένα  άλλο σημαντικό ζήτημα είναι η αναδιάρθρωση των δρομολογίων που έγινε. Μεγάλη κουβέντα και για το δρομολόγιο του 6 και τι θα γίνει στην Καλαμαριά. Πως πορεύεστε; 

Λοιπόν… 

Δεν το ρώτησα για να αναστενάξετε. 

(Γελάει). Η αλήθεια είναι ότι έχουμε ακούσει πολλά το τελευταίο χρονικό διάστημα και αυτό που ζητάμε από τον κόσμο είναι να μας δώσει λίγο χρόνο για να δούμε, αν τελικά αυτό το σχέδιο είχε επιτυχία. Γιατί όταν κάνεις μια αλλαγή, προφανώς είναι δύσκολη η προσαρμογή και θα φέρει και αντιδράσεις. 

Πότε ξεκίνησε η αναδιάρθρωση;

Η αναδιάρθρωση ξεκίνησε την 1η Σεπτεμβρίου και βασίζεται σε μια διαφορετική συγκοινωνιακή λογική: να συνδέσουμε καλύτερα τις γειτονιές με το Μετρό και τα δύο μέσα να λειτουργούν συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η γραμμή 6. Μέχρι σήμερα συνέδεε την Καλαμαριά απευθείας με το κέντρο. Πλέον λειτουργεί κυκλικά μέσα στην Καλαμαριά και συνδέει την περιοχή με τους σταθμούς της Μίκρας και της Νέας Ελβετίας.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Καλαμαριά χάνει τη σύνδεσή της με το κέντρο, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν και άλλες λεωφορειακές επιλογές, όπως οι γραμμές 5, 33 και 39. Η φιλοσοφία όμως είναι διαφορετική. Δεν έχει νόημα το λεωφορείο να ακολουθεί για μεγάλο μέρος της διαδρομής του έναν άξονα που μπορεί να εξυπηρετηθεί πολύ γρηγορότερα από το Μετρό. Θέλουμε το λεωφορείο να φέρνει γρήγορα τον επιβάτη στον πλησιέστερο σταθμό και από εκεί το Μετρό να αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής.

Για παράδειγμα, αντί κάποιος να περιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα το 6 και στη συνέχεια το λεωφορείο να εγκλωβίζεται στην κίνηση μέχρι το κέντρο, πλέον έχει πολύ συχνότερη σύνδεση με το Μετρό και από εκεί μπορεί να φτάσει στο κέντρο σε λίγα λεπτά. Σε αρκετές περιπτώσεις αυτό μειώνει σημαντικά τον συνολικό χρόνο της μετακίνησης.  Καταλαβαίνω βέβαια ότι η μετεπιβίβαση είναι μια αλλαγή στην καθημερινή συνήθεια του επιβάτη και χρειάζεται χρόνος για να εξοικειωθεί ο κόσμος.

Αυτή όμως είναι η λογική των σύγχρονων συγκοινωνιακών συστημάτων: δεν είναι απαραίτητο ένα μέσο να σε πηγαίνει από την αφετηρία μέχρι τον τελικό προορισμό σου. Σημασία έχει ο συνδυασμός των μέσων να σε πηγαίνει πιο γρήγορα και πιο αξιόπιστα εκεί που θέλεις. Ίσως όταν ολοκληρωθεί και η διαλειτουργικότητα του εισιτηρίου, ώστε η μετάβαση από το ένα μέσο στο άλλο να γίνεται ακόμη πιο απλά θα βελτιωθεί ακόμα περισσότερο η καθημερινότητα του πολίτη.

Πόσος χρόνο θεωρείτε ότι είναι αναγκαίος για να βγάλετε τα τελικά συμπεράσματα για την αναδιάρθρωση των δρομολογίων;

Ένας ασφαλής χρόνος είναι περίπου δύο μήνες. 

Και μετά μπορεί να υπάρξουν αλλαγές;

Βέβαια, δε σημαίνει ότι είναι στατικός ο συγκοινωνιακός σχεδιασμός. Εμείς πάντα παρακολουθούμε την επιβατική κίνηση, βλέπουμε τα παράπονα των πολιτών, τα αξιολογούμε και φυσικά όπου χρειάζεται θα κάνουμε παρεμβάσεις. 

Είπατε ότι βλέπετε τα στατιστικά: υπάρχει κάτι που σας αιφνιδίασε; Κάτι που δεν το περιμένατε από όλες αυτές τις αλλαγές που είναι μεγάλες στις κίνηση της Θεσσαλονίκης. Θετικά ή αρνητικά.

Όσον αφορά τις αλλαγές που έγιναν το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι ακόμη νωρίς για να έχουμε ασφαλή συμπεράσματα, αλλά κατά καιρούς και σε παλαιότερες αλλαγές που έχουμε κάνει σε λεωφορειακές γραμμές είδαμε π.χ. μία γραμμή που δεν είχε την επιβατική κίνηση που περιμέναμε, δεν εξυπηρετούσε πολύ κόσμο και την αλλάξαμε. 

Έχετε τις πρώτες ενδείξεις για το μετρό της Καλαμαριάς; Πως κυκλοφορεί, τι κόσμος το χρησιμοποιεί;

Ακόμα δεν έχουμε ασφαλή και ολοκληρωμένα στοιχεία. Η πρώτη εικόνα που έχουμε από την Ελληνικό Μετρό είναι θετική και φαίνεται ότι υπάρχει σημαντική ανταπόκριση από το επιβατικό κοινό. Δεν θα ήθελα όμως να σας δώσω αριθμούς πριν έχουμε τα επίσημα δεδομένα. 

Η συνεργασία με τον ΟΑΣΘ και τα ΚΤΕΛ πως πάει;

Θεωρώ ότι όταν γίνεται ένας σχεδιασμός στις συγκοινωνίες, δεν μπορεί να γίνει ούτε μόνο μέσα σε ένα γραφείο ούτε μόνο από έναν φορέα. Θα πρέπει να γίνει από πολλούς φορείς και να υπάρχει συντονισμός και συνεργασία. Με το υπουργείο Μεταφορών, τους Δήμους, την Περιφέρεια και  τους εποπτευόμενους φορείς έχουμε μία διαρκή και εξαιρετική συνεργασία.

Υπάρχει κάποια σκέψη που σας έρχεται στον ύπνο και λέτε: «αμάν, αυτό θα ήταν ωραίο, να φτάσουμε και εμείς εκεί και μετά να φύγω». Το δικό σας στοίχημα, δηλαδή. 

Το στοίχημα είναι να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του κόσμου και να μη χρειάζεται να πείσουμε τον πολίτη να αφήσει το αυτοκίνητο, αλλά να το κάνει επειδή το θέλει, από επιλογή και όχι από ανάγκη. Αυτό βέβαια θα γίνει εάν εξασφαλίσουμε ότι θα μπορεί να πάει στον προορισμό του με οποιοδήποτε μέσο, είτε με μετρό, είτε με λεωφορείο, είτε και με τα δύο, ότι θα μπορεί εύκολα και γρήγορα να εκδώσει και να επικυρώσει το εισιτήριό του, ότι θα έχει σωστή πληροφόρηση και ότι θα έχει μία συνολική καλή εμπειρία στη μετακίνησή του.

H ανάρτηση από το περίπτερο του ΟΣΕΘ στη ΔΕΘ

Το flyover δεν είναι δικό σας θέμα, αλλά θα σας το ρωτήσω. Θεωρείτε ότι θα βοηθήσει σημαντικά στην καλυτέρευση της κίνησης; 

Δεν το συζητώ, εννοείται, αν και δεν είναι στο δικό μας τομέα, θεωρώ ότι θα είναι αισθητή η διαφορά.

Τα ΚΤΕΛ πώς τα βλέπετε; Θα συνεχίσουν να έχουν αυτό το βοηθητικό ρόλο για την συγκοινωνία της Θεσσαλονίκης; Σκέφτεστε κάτι άλλο; 

Τα ΚΤΕΛ έχουν σήμερα έναν σημαντικό ρόλο στο συγκοινωνιακό έργο της Θεσσαλονίκης, ιδιαίτερα στην εξυπηρέτηση των περιαστικών περιοχών. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι η συνεργασία μας με τα ΚΤΕΛ μέχρι σήμερα είναι πολύ καλή και ότι ο στόχος, ανεξάρτητα από το ποιος εκτελεί κάθε τμήμα του έργου, είναι ένας: να έχουμε επαρκή οχήματα, συχνά και αξιόπιστα δρομολόγια και καλύτερη εξυπηρέτηση για τον επιβάτη.

Γενικά τη Θεσσαλονίκη πώς την βλέπετε; Τι σας αρέσει και τι σας προβληματίζει στη πόλη; 

Είναι μία πόλη που ταλαιπωρήθηκε πολύ όσον αφορά το συγκοινωνιακό και τις μετακινήσεις, θεωρώ όμως ότι έχει βελτιωθεί πάρα πολύ και χαίρομαι που είμαι σε αυτό το τομέα και μπορώ κι εγώ να συμβάλλω στο να βελτιωθούν τα πράγματα. Είναι η πόλη που έζησα και μεγάλωσα, οπότε έχω τις καλύτερες αναμνήσεις Θα ήθελα όμως -όπως είπα- να βελτιωθεί το κυκλοφοριακό, το πάρκινγκ… 

…και η νοοτροπία.
Και η νοοτροπία (γελάει).

Πάμε στα προσωπικά. Παντρεμένη εδώ και πόσα χρόνια; 

Εδώ και τέσσερα χρόνια. 

Οι γυναίκες ξέρουν πάντα και απαντούν αμέσως σε αυτό το ερώτημα. Οι άνδρες προβληματίζονται.

(Γελάει). 

Ο σύζυγος; 

Ο σύζυγος εργάζεται στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος. Είναι υπάλληλος στο Τμήμα Διοίκησης. 

Γάμος, οικογένεια, καριέρα-όλα αυτά συνδυάζονται εύκολα για μια γυναίκα; 

Συνδυάζονται, αλλά είναι πάρα πολύ δύσκολο. Θεωρώ ότι αν μια γυναίκα δεν έχει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, δεν μπορεί να τα συνδυάσει εύκολα. Εγώ είμαι από τις τυχερές που και ο σύζυγος είναι δίπλα μου και με στηρίζει και έχω και τους γονείς μου που με βοηθάνε απεριόριστα. Θεωρώ ότι δε θα τα είχα καταφέρει, αν δεν τους είχα δίπλα μου. 

Το μικρό είναι αγοράκι ή κοριτσάκι; 

Είναι ένα κοριτσάκι τεσσάρων ετών. 

Άρα, ακόμη δεν μπαίνει σε λεωφορείο. 

Όχι (γελάει).

Ομάδα υπάρχει;

Υπάρχει ομάδα, είμαι Ολυμπιακός. 

Ωραία, συμφωνούμε στην προτίμηση.

Παρόλο που μένουμε στη Θεσσαλονίκη, αλλά ήταν μονόδρομος αυτή η επιλογή, γιατί και ο πατέρας Ολυμπιακός, αλλά τυχαίνει να είναι και ο σύζυγος το ίδιο. 

Αγαπημένο στέκι στη Θεσσαλονίκη; 

Όπως είπα και πριν δυστυχώς δεν υπάρχει χρόνος για να βγαίνουμε. Πλέον τα στέκια μας είναι οι παιδότοποι. 

Ποιος είναι ο αγαπημένος; 

Πάμε παντού (γελάει).

Μότο ζωής; Μια φράση που ακολουθείτε πάντα; Ότι πρέπει να βάζουμε υψηλούς στόχους, να μην εγκαταλείπουμε ποτέ στα δύσκολα και να κάνουμε πάντα το καλό στη διαδρομή. Γιατί με κάποιο τρόπο πάντα επιστρέφει. 

Στην αρχή της κουβέντας είχαμε ήλιο, αλλά τώρα είναι πιο λαμπερός. Νότα αισιοδοξίας, θα έλεγα. Εσείς είστε αισιόδοξος ή απαισιόδοξος άνθρωπος; 

Είμαι εκ φύσεως αισιόδοξη, πάντα κοιτάω τη θετική πλευρά της ζωής (γελάει). 

Αν είχατε το μαγικό ραβδί τι θα αλλάζατε στις δημόσιες συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης που δεν αλλάζει εύκολα και θα χρειαζόταν ένας μαγικό ραβδί για να γίνουν αυτές οι αλλαγές;

Θα ήθελα να έχουμε ένα εκτεταμένο δίκτυο του μετρό που να συνδέει όλη την πόλη. Να μπορείς να μπεις από το αεροδρόμιο και να φτάνεις στα δυτικά σε λιγότερο από μισή ώρα. Είναι στις προθέσεις μας να γίνει αυτό, αλλά επειδή αυτά τα έργα απαιτούν χρηματοδοτήσεις, διαδικασίες και γραφειοκρατία, νομίζω ότι θα χρειαζόμασταν ένα μαγικό ραβδί για να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται. Γιατί στόχος μας είναι να βελτιώσουμε την καθημερινότητα του πολίτη.