Πρωινός καφές με τον δήμαρχο Δίου-Ολύμπου Βαγγέλη Γερολιόλιο (βίντεο)

Ολύμπιος ο σημερινός πρωινός καφές. Τον απολαύσαμε στην πλατεία του Λιτοχώρου, παρέα με τον δήμαρχο Δίου-Ολύμπου Βαγγέλη Γερολιόλιο, στον απόηχο της μεγάλης επιτυχίας να συμπεριληφθεί ο Όλυμπος στον κατάλογο των πολιτιστικών μνημείων της UNESCO. Εν μέσω μιας πυρκαγιάς που μόλις είχε ξεσπάσει και πολλών κλήσεων στο κινητό του, αλλά και με θερμοκρασίες πολύ πιο δροσερές από ό,τι στη Θεσσαλονίκη. «Είναι ο Απόης», μας είπε, ο απογευματινός άνεμος που κατεβαίνει από το βουνό και δρα ανακουφιστικά.

Μαζί κουβεντιάσαμε για τα παιδικά του χρόνια, τη ροπή του προς τα μαθηματικά, αλλά και προς την αγροτική ζωή, την εμπειρία της διδασκαλίας που είχε ως μαθηματικός, το μεγάλο σχολείο της αυτοδιοίκησης και φυσικά το «δια ταύτα» για τον Όλυμπο, το μυθικό βουνό, όπως το χαρακτηρίζει συχνά ο ίδιος. Και πέρα από την αναγκαιότητα για τη βελτίωση των υποδομών στην περιοχή, αλλά και στο βουνό, κρατάμε τη σύστασή του προς όλους που θα έρθουν για να το γνωρίσουν το. Ότι «ο Όλυμπος θέλει προσοχή, θέλει διαφορετική αντιμετώπιση από το ότι «επισκέπτομαι μια γειτονιά ή ένα καλό μέρος και περνάω καλά».

Υπάρχει πρωινός καφές στη ζωή σας;

Κάθε μέρα τα τελευταία χρόνια υπάρχουν δύο πρωινοί καφέδες. Ο πρώτος με τη γυναίκα μου πρωί πρωί.

Στο σπίτι;

Στο σπίτι, πάρα πολύ πρωί. Και ο δεύτερος υπηρεσιακός, αυτός που ξεκινάει τη μέρα, εκεί που βρίσκουμε αρρυθμίες, που εντοπίζουμε προβλήματα, που επισημαίνονται λάθη, που κάνουμε τον προγραμματισμό. Είναι και υπηρεσιακός και με αιρετούς. Και στον όρο βέβαια «πρωινός καφές» εννοούμε την ευκαιρία που έχουμε να συζητήσουμε με όλους αυτούς που εμπλέκονται στη λειτουργία ενός δήμου.

Τι καφέ προτιμάτε;

(Γελάει). Θα πω κάτι που το λέω κάθε φορά με έτσι λίγο σκωπτικό ύφος. Προτιμώ αυτούς τους μοντέρνους, που λέμε. Όταν ξυπνούσα το πρωί μου έλεγε η μάνα μου: «Βαγγέλη, σήκω να πιείς το φρέντο καπουτσίνο (γελάει)». Προτιμώ, λοιπόν, έναν φρέντο καπουτσίνο γιατί είναι δυνατός. Μου αρέσει βέβαια και ο ελληνικός καφές.

Γεννημένος στην Κατερίνη, σωστά;

Γεννημένος εδώ, στην Πιερία.

Σχολείο πήγατε στο Λιτόχωρο;

Ναι, και μετά σπουδές στη Θεσσαλονίκη.

Να ξεκινήσουμε από το Λιτόχωρο. Τι θυμάστε από εκείνα τα χρόνια;

Όμορφα χρόνια, σε εκείνες τις αλλιώτικες εποχές της Ελλάδος, χωρίς τα social, χωρίς την ανάπτυξη του τόπου μας αυτήν που υπήρχε, χωρίς την εμπλοκή μας σε τέτοια θέματα. Είχαν να κάνουν με τα χρόνια όπου βοηθούσαμε τον μπαμπά μας. Ο μπαμπάς ήταν αγρότης, εκεί μεγαλώσαμε στο χώμα και αυτό για μένα ήταν ένα πολύτιμο και μεγάλο σχολείο, το οποίο όρισε και τη μετέπειτα διαδρομή μου.

Στο σχολείο πως τα πηγαίνατε;

Δύσκολο να μιλάς για τον εαυτό σου (γελάει). Νομίζω καλός μαθητής, αλλά δύσκολο να μιλώ για τον εαυτό μου.

Μαθηματικό πήγατε.

Είχα την έφεση, είχα την αίσθηση ότι τα μαθηματικά ήταν πάντοτε το περιβάλλον του μυαλού μου (γελάει). Σπούδασα μαθηματικό… …Γιατί;

Γιατί εκτιμώ ότι καταρχήν ένα πτυχίο ως μια καλή επιστήμη είναι πάντα μια καλή αφετηρία. Νομίζω ότι τα μαθηματικά, αν κατατάξουμε κάθε επιστήμη σε ένα δωμάτιο, είναι ο διάδρομος και μπορείς μέσα από εκεί να κάνεις και άλλα πράγματα. Τα μαθηματικά μου άρεζαν ανέκαθεν. Υπηρέτησα την εκπαίδευση 32 ολόκληρα χρόνια και στην ιδιωτική και στη δημόσια…

…Είχατε και φροντιστήριο…

…Και φροντιστής για πολλά χρόνια, μετά εξετάσεις μέσω ΑΣΕΠ. Δεν ξέρω αν ήταν η καλύτερη επιλογή της ζωής μου να φύγω από τον ιδιωτικό τομέα και να πάω στο δημόσιο. Το καταθέτω σήμερα που είμαι 62 και που σήμερα τελειώνει και η καριέρα μου. Έκανα τα χαρτιά για αφυπηρέτηση.

Τελειώνει και το δημαρχηλίκι;

Το δημαρχηλίκι είναι άλλο πράγμα, το μαθηματηλίκι είναι άλλο πράγμα (γελάει). Η περίοδος που διανύουμε τελειώνει στις 31/12 του 2028, τότε είναι προφανώς η καινούργια αφετηρία, όταν με το καλό ξεκινήσει αυτή η διαδικασία. Είναι η δεύτερη θητεία μου…

…από το 2006 ξεκινήσατε.

Το 2006 εξελέγην για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος εδώ. Τότε ήταν δήμος Λιτοχώρου, μικρός δήμος, εντελώς διαφορετικός από αυτό που σήμερα είναι ο δήμος Δίου-Ολύμπου. Υπηρέτησα λοιπόν στο δήμο Λιτοχώρου από το 2007 μέχρι το 2010 ως δημοτικός σύμβουλος και ως πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, κατόπιν επειδή δεν είμαι μόνο μπαμπάς, αλλά όπως είπαμε και μαθηματικός, υποστήριξα την προσπάθεια των παιδιών μου…

…Τρία αγόρια.

Τρεις γιούς, είναι και οι τρεις μηχανικοί. Υποστήριξα, λοιπόν, την προσπάθειά τους, γιατί χρειάζονται μαθηματικά και κατόπιν το ‘19 αφού πρώτα μία ολόκληρη χρονιά προετοιμάζαμε τη διαδικασία της υποψηφιότητάς μου. Γιατί αυτό είναι ένα βαθιά συλλογικό σπορ, δεν εξαρτάται μόνο από τα προσωπικά θέλω και τα προσωπικά εγώ. Η πολιτική και ιδιαίτερα η αυτοδιοίκηση χρειάζεται ανθρώπους δίπλα, πολλούς ανθρώπους δίπλα.

Ομαδικό σπορ λέτε;

Εντελώς, όμως. Οι άνθρωποι αυτοί οι οποίοι συγκροτούν ομάδα και στους οποίους αύριο και μεθαύριο ανατίθεται η ευθύνη, βεβαίως μέσω του προγράμματος, και ο κόσμος μάς δίνει την εντολή.

Πριν πάμε στα δημαρχιακά. Πως ήταν η Θεσσαλονίκη, το ΑΠΘ, το μαθηματικό, τα φοιτητικά στέκια;

Α, τα στέκια. Με πάτε πολύ πίσω.

…Δεκαετία του ’80. Συνομήλικοι είμαστε.

Πολύ πίσω πάμε (γελάει). Ταβερνάκια στην Μπότσαρη, δρόμος, μαγαζάκια απέναντι από το πανεπιστήμιο, μικρά κοτουκάκια που υπήρχαν τότε πάρα πολλά και βεβαίως πολλή παρέα. Τότε δεν υπήρχαν πλήκτρα, δεν υπήρχε social, τότε μιλούσαμε μιλούσαμε, μιλούσαμε, βρισκόμασταν, λύναμε τα προβλήματα, όχι μέσα από τα social, δεν υπήρχαν κινητά, αλλά μέσα από το γεγονός ότι υπήρχαν ισχυρές παρέες. Πιστεύω ότι πολλοί συμφοιτητές μου ή πολύς κόσμος του πανεπιστημίου που γνώρισα τότε, συνοδεύει και το μυαλό μου αλλά και τη διαδρομή μου ακόμα και τώρα. Τότε εκείνη την περίοδο χτίστηκαν οι ισχυρότερες προσωπικές φιλίες και διαδρομές.

Ήσασταν και πολιτικά ενεργός.

Πάντοτε. Στη ΔΑΠ, στο μαθηματικό.

Εκείνα τα χρόνια ήταν χρόνια μεγάλων αντιπαραθέσεων.

Βεβαίως.

Ήταν καλό αυτό; Βοήθησαν ή μήπως ήταν υπερβολικές αυτές οι αντιπαραθέσεις;

Σωστό ερώτημα. Κάθε τι έχει να σου προσφέρει στη διαδρομή σου, ακόμα και αν έχει υπερβολή, ακόμα κι αν έχει ένταση, ακόμα κι αν έχει σε κάποιες περιπτώσεις στεναχώριες ή πράγματα τα οποία δεν τα βρίσκεις όπως τα περιμένεις. Έχει όμως να σου προσφέρει γνώση. Εκείνα, λοιπόν, τα χρόνια, τα χρόνια των αμφιθεάτρων, τα χρόνια των αντιπαραθέσεων, η αντιπαράθεση γινόταν πρόσωπο με πρόσωπο, στο αμφιθέατρο, στην κουβέντα, στις παρέες. Όχι αλλού και πολλές φορές όχι ανώνυμα. Σήμερα πολλές αντιπαραθέσεις κρύβονται πίσω από κάποια προφίλ και είναι κάποιες άλλες εξυπηρετήσεις. Εκείνα, λοιπόν, τα χρόνια μου έδωσαν και με καθόρισαν στην μετέπειτα διαδρομή μου. Ήμουνα στέλεχος της ΔΑΠ, ήμουνα με πάρα πολλούς από πολλές σχολές γνωστός τη δεκαετία του 1980. Ήταν μια έντονα κομματική περίοδο και όλο αυτό το περιβάλλον εκτιμώ ότι μου προσέφερε στη σκέψη και στο μυαλό μου πάρα πολλά πράγματα. Δεν ακολούθησα. Γύρισα στον τόπο μου. Ήταν συνειδητή επιλογή να γυρίσω στον τόπο μου. Παρόλο που νομίζω ότι θα μπορούσαμε να βρούμε τις ευκαιρίες να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Τότε ήταν έτσι, σήμερα είναι αλλιώς. Δεν κρίνουμε και δε συγκρίνουμε ποτέ δύο εποχές. Γύρισα στον τόπο μου και νομίζω ότι αποτέλεσε για μένα ένα πολύ ωραίο σχολείο για τη μετέπειτα διαδρομή.

Περάσατε από φροντιστήριο, μετά διδασκαλία στο δημόσιο…

…Παράλληλα αγροτική δραστηριότητα για πολλά χρόνια.

Μεγάλο όμως κομμάτι της ζωής σας ήταν η διδασκαλία. Αυτό σας επηρέασε; Και πως;

Η δουλειά του δασκάλου είναι μια πάρα πολύ ωραία δουλειά. Και είναι ωραία δουλειά γιατί; Γιατί αφενός έχεις μπροστά σου κάθε φορά ένα εντελώς νέο δυναμικό, ενώ εσύ αλλάζεις. Έχεις πάρα πολλά ερεθίσματα από ανθρώπους νέους που πάντα τα μυαλά τους είναι πιο ανήσυχα και πιο αθώα και σου μεταφέρουν νέα μηνύματα. Και βεβαίως χαίρεσαι πάρα πολύ όταν αύριο ή μεθαύριο βλέπεις αυτούς τους νέους ανθρώπους να είναι συνάδελφοι, επιστήμονες και άνθρωποι για τους οποίους λες ότι και εσύ έβαλες ένα μικρό λιθαράκι για να φτάσουν εκεί που έφτασαν.

Τα είπατε λίγο τα αυτοδιοικητικά, περιγράφοντας τη διαδρομή. Το ερώτημά μου είναι πιο γενικό και αφορά την περίοδο από το ‘19 μέχρι σήμερα. Αυτό όλο το σχολείο πώς θα το χαρακτηρίζατε;

Να το πάω λίγο πιο ανθρώπινα.

Ναι, βέβαια.

Εμείς όταν εκλεγήκαμε το 2007 με 2010 ήταν ένα περιβάλλον περισσότερο μικρό, περισσότερο προστατευμένο, περισσότερο ήρεμο. Ο δήμος Δίου-Ολύμπου είναι ένας πολύ μεγάλος δήμος. Και είναι ένας δήμος, ο οποίος αντιμετωπίζει ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο πολλές ετερόκλητες σε πάρα πολλές περιπτώσεις καταστάσεις. Από το νότιο κομμάτι μας και το Λιτόχωρο, που είναι ένας τουριστικός τόπος -το βλέπετε εξάλλου- και το οποίο υποδέχεται εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους….

…Πόσο κόσμο έχετε τώρα;

Αυτή τη στιγμή είμαστε πέντε φορές στον πληθυσμό μας. Δηλαδή, είμαστε περίπου 120 με 150.000 ανθρώπους. Μέχρι το βόρειο κομμάτι του δήμου, όπου οι άνθρωποι ζουν από τον πρωτογενή τομέα. Και φυσικά μάς ενδιαφέρει πολύ η άρδευση, μάς ενδιαφέρει πολύ να υποστηρίξουμε την παραγωγή.

Σύνθετο τοπίο.

Σύνθετο τοπίο, το οποίο καλείσαι να διαχειριστείς ορισμένες προτεραιότητες όχι με βάση το τι θέλεις, αλλά με βάση το τι μπορείς. Δε σας κρύβω ότι το ’19 η κατάσταση του δήμου μας ήταν πολύ διαφορετική από ό,τι σήμερα. Μάλιστα ήταν ένας δήμος με πάρα πολλές αδυναμίες, ακόμα και στα αυτονόητα που λέμε σήμερα. Δηλαδή, το να μαζεύουμε τα σκουπίδια και να κρατούμε τον τόπο μας καθαρό.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα του δήμου σήμερα ποιο είναι;

Σήμερα ο δήμος μας είναι διαφορετικός. Έχει δυναμώσει. Έχει το αμαξοστάσιό του, επενδύσαμε 3.000.000 ευρώ για να το στήσουμε στο δήμο, με μηχανήματα έργου, απορριμματοφόρα, κλπ. Σήμερα είναι πολύ καλύτερη η κατάσταση στο να αντιμετωπίσουμε θέματα. Εκτιμώ ότι χρειαζόμαστε οπωσδήποτε ένα μεγάλο έργο, ένα μεγάλο αποτύπωμα, το οποίο πρέπει να μείνει, στο βόρειο κομμάτι και στον τομέα της άρδευσης γιατί εκεί ζουν χιλιάδες κόσμος από αυτό. Εκτιμώ όμως ότι πολλά μικρά βήματα δημιούργησαν ένα περιβάλλον, όπου η καθημερινότητα έχει αποκατασταθεί και η λειτουργία υπάρχει. Αξιοποιήσαμε πάρα πολλά χρήματα είτε από το πρόγραμμα «Τρίτσης», είτε από τα ΠΔΕ, είτε από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Έγιναν σε κάποιες περιπτώσεις έργα τα οποία άλλαξαν το τόπο. Για παράδειγμα στον Πλαταμώνα η διάβρωση δημιούργησε ένα νέο Πλαταμώνα. Έγιναν και μικρότερα έργα που έπρεπε να κάνουμε, όπως ασφαλτοστρώσεις. Έχουμε χρηματοδοτήσει πάνω από 15 εκατομμύρια ευρώ μόνο για τις ασφαλτοστρώσεις. Ο δήμος μας, λοιπόν, είναι διαφορετικός. Θέλουμε όμως κάτι μεγάλο που αφορά στα νερά του Ολύμπου. Που αφορούν το γεγονός ότι πρέπει αυτό το έργο να δώσει προοπτική για πολλά χρόνια σε μια καλλιέργεια η οποία είναι το ακτινίδιο.

Τι εννοείτε;

Να τα μαζέψουμε. Πρέπει κάπως να αξιοποιήσουμε τα επιφανειακά μας νερά.

Πάμε στον Όλυμπο, που ήταν και ο λόγος και για το σημερινό μας ραντεβού εδώ. Πόσο μεγάλη πρόκληση είναι το ότι μπήκε στο κατάλογο των πολιτιστικών μνημείων της UNESCO;

Καταρχήν, παραβιάζω ανοιχτές πόρτες αν πω ότι είναι κάτι πολύ μεγάλο και θετικό. Προφανώς σήμερα όσοι άκουσαν την είδηση ή όσοι είχαν σχέση με αυτό το περιβάλλον, το αναγνωρίζουν. Ξεκινάμε, λοιπόν, από το γεγονός ότι αυτό είναι μια πολύ θετική εξέλιξη για το τόπο μας, τον δήμο Δίου-Ολύμπου, ο οποίος είναι κατεξοχήν τόπος του μυθικού Ολύμπου. Ο Πιερικός Όλυμπος είναι ο μυθικός Όλυμπος για την Πιερία και για την πατρίδα ολόκληρη. Γι' αυτό και η δήλωση του Πρωθυπουργού…

…Και το τηλέφωνο του πρωθυπουργού απ’ ‘ότι έμαθα…

…Και αυτό είναι κάτι το οποίο είναι εθνικό θέμα. Πάμε τώρα στο «δια ταύτα». Αυτό συνδυάζεται με δύο ξεχωριστά πράγματα και πρέπει σοβαρά να περπατήσουν και τα δύο. Το πρώτο είναι ότι η βελτίωση των υποδομών, η αύξηση της επισκεψιμότητας και κυρίως το σχέδιο διαχείρισης των επισκεπτών είναι απαιτητά, όσο ποτέ άλλοτε. Βέβαια, μην ακούτε ότι τώρα ξεκινάνε όλα, έχει ήδη ξεκινήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό η δημόσια διαβούλευση, έχουν κατατεθεί προτάσεις, έχουν φτάσει πλέον σε ώριμες συνθήκες. Τώρα απομένει η υλοποίησή τους. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, άμεσα σχέδιο να διαχειριστούμε όλο αυτό τον κόσμο. Το βουνό πρέπει να παραμείνει στο μύθο και στην ιστορία.

Το δεύτερο που πρέπει να γίνει;

Είναι η προστασία του και η ευθύνη που έχουμε, αυτό το πράγμα που πλέον είναι οικουμενικό και ανήκει στο διηνεκές, να το αφήσουμε και να το προβάλουμε έτσι. Και τα δύο χρειάζονται συνέργειες. Προφανώς είναι εθνικό θέμα, ένας δήμος ποτέ δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει όλα αυτά τα πράγματα. Συνέργειες με τις τοπικές κοινωνίες, αναβάθμιση των υποδομών, σχέδιο διαχείρισης της επισκεψιμότητας, προστασία, ασφάλεια και ευθύνη να διατηρήσουμε το περιβάλλον και το πολιτιστικό φορτίο, το οποίο είναι τεράστιο, είναι σήμερα τα ζητούμενα και μάλιστα άμεσα.

Πώς το μάθετε;

Το ξέραμε και περπατούσε η διαδικασία. Δεν σας κρύβω ότι πριν από λίγους μήνες ήτανε εδώ οι αξιολογητές, με τους οποίους είχαμε σύσκεψη στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου και βεβαίως σύσκεψη και στον Οργανισμό Φυσικού Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής, τον ΟΦΥΠΕΚΑ. Ζήτησαν και ρώτησαν για πάρα πολλά πράγματα, με εντελώς αντικειμενικό και ουδέτερο ύφος και περιεχόμενο, τους ξεναγήσαμε και ο ΟΦΥΠΕΚΑ τους έκανε ένα πρόγραμμα, όπου τους έδειξε τι ακριβώς συμβαίνει. Τα προβλήματα υπάρχουν, δεν θα τα κρύψαμε κάτω από το χαλί πράγματα τα οποία πρέπει να τα λύσουμε. Όλο, λοιπόν, αυτό το περιβάλλον, βεβαίως με την πολύ σημαντική προσπάθεια των υπουργείων Πολιτισμού και Περιβάλλοντος και Ενέργειας και εκεί άπτεται και της κυβέρνησης, αλλά και του Γιώργου Κουμουτσάκου, ο οποίος έκανε πολύ καλή δουλειά και είμαστε σίγουροι ότι αναγνωρίζεται, φέραμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Όμως, ο Δεκέμβριος του 2027 είναι κοντά και ως τότε πρέπει να υπάρχει βηματισμός.

Τι επείγει;

Πρέπει οπωσδήποτε να βελτιωθούν οι υποδομές και το σχέδιο διαχείρισης να είναι πλέον εκεί. Έχουμε πολλές προτάσεις, που έχουν κατατεθεί, δεν ξέρω αν χωρούν στο πλαίσιο μιας συνέντευξης, αναφέρω εδώ μόνο ότι το κομμάτι του ΟΦΥΠΕΚΑ, δηλαδή οι εγκαταστάσεις που βρίσκονται λίγα μέτρα παραπέρα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν το σημείο αφετηρίας για την κεντρική πύλη του Ολύμπου. Καθένας δεν μπορεί να ανεβαίνει στον Όλυμπο με όποιον τρόπο θέλει και να μένει απροστάτευτος. Είναι η ώρα να μιλήσουμε για τέλος ανταπόδοσης. Ο Όλυμπος πρέπει να προστατευτεί.

Αυτό σημαίνει και εισιτήριο;

Βεβαίως. Το εισιτήριο είναι κάτι αφηρημένο. Μπορεί να έχει και έννοια το κέρδος, το τέλος ανταπόδοσης είναι κάτι συγκεκριμένο, σημαίνει ότι θα μαζέψουμε εκατό ευρώ και θα χρησιμοποιήσουμε αυτά τα εκατό ευρώ παρέχοντας ανταποδοτικές υπηρεσίες. Γι' αυτό συνηθίζω να το λέω τέλος ανταπόδοσης. Ο Όλυμπος πρέπει να μείνει καθαρός, προστατευμένος, να υπάρχουν πυρασφάλειες, να υπάρχουν χώροι υποδοχής, να υπάρχουν χώροι ενημέρωσης, να οριοθετήσουμε σε κάποιες περιπτώσεις τι μπορούμε να κάνουμε και τι άλλο δεν μπορούμε. Και βεβαίως αν αφήσουμε τη ζώνη Α και Β του Προεδρικού Διατάγματος που είναι ούτως ή άλλως απολύτως προστατευμένες περιοχές και δε χωρούν παρεμβάσεις, στη ζώνη Γ πρέπει να παρέμβουμε και να δώσουμε στον επισκέπτη υπηρεσίες.

Ο υπουργός Ενέργειας Σταύρος Παπασταύρου την Κυριακή στη Μακεδονία μίλησε για ενίσχυση από τη μεριά του κράτους που φτάνει τα δέκα εκατομμύρια. Τι θα περιλαμβάνει;

Υποδομές. Βελτίωση υποδομών, κυρίως τον δρόμο που ανεβαίνει μέχρι τα Πριόνια, όπου δέχεται και το μεγάλο όγκο. Βεβαίως χρειάζονται -και εδώ είναι το δασαρχείο, το οποίο θα τρέξει τη δουλειά και έτσι, επιτέλους, θα περπατήσουμε και λίγο πιο γρήγορα-τα μονοπάτια. Συντήρηση και αναβάθμιση. Είναι κολλημένη μία διαδικασία και τώρα είμαστε στο τελικό στάδιο του διαγωνισμού που αφορά τα γεφύρια που από το Daniel είχαν πάθει ζημιά μέσω μιας προγραμματικής του ΟΦΥΠΕΚΑ που υπεγράφη τώρα πρόσφατα και του δήμου και εμείς θα ανεβάσουμε τώρα το διαγωνισμό. Είναι γενικότερα η ώρα που από αυτά που λέγαμε τόσα χρόνια ότι πρέπει να γίνουν, τώρα πάμε στο να γίνουν.

Τον κ. Κουμουτσάκο και την ομάδα του θα τον τιμήσετε;

Ήδη έχω μιλήσει μαζί του, του είπα να επισκεφθεί τον τόπο μας και να τον ευχαριστήσουμε και δημόσια.

Όλη την ομάδα πρέπει να τιμήσετε.

Βεβαίως. Στο πρόσωπο του κ. Κουμουτσάκου είναι η ομάδα εργασίας. Είπαμε ποτέ αυτό δεν είναι αυστηρά ατομικό. Είναι συλλογικό. Τώρα, είναι η φούρια του καλοκαιριού και καταλαβαίνετε τι εννοώ και θα το κανονίσουμε. Γιατί νομίζω ότι η προσφορά και στο τόπο μας και στην πατρίδα είναι μεγάλη.

Πάντως ήσασταν και πριν διάσημοι. Για παράδειγμα διάβασα ότι και η περίφημη γιαπωνέζικη φωτογραφική μηχανή Olympus από τον Όλυμπο πήρε το όνομά της.

Εγώ μπορώ να σας καταθέσω ότι στο δικό μας μικρό τόπο είναι εκατοντάδες χιλιάδες που έρχονται από όλα τα μήκη και τα πλάτη. Οι Ιάπωνες, οι Κινέζοι, οι Αυστραλοί, οι Αμερικάνοι, οι Κέντρο-Ευρωπαίοι, οι Ασιάτες, από την Αφρική κόσμος, ο οποίος έρχεται να δει εδώ και να δει την εικόνα. Από αυτούς τους εκατοντάδες χιλιάδες αρκετοί ανεβαίνουν μέχρι τα Πριόνια για να πάρουν μια καλύτερη εικόνα και περίπου 50.000, ενδεχομένως αυτή να είναι η φέρουσα ικανότητα του βουνού που να τον φτάνει στα όρια του, που ανεβαίνουν στα καταφύγια και στο αλπικό τοπίο κάθε χρόνο για να δουν τι γίνεται. Εμείς θέλουμε με τη λέξη Όλυμπος να έρθουν να τον δουν, να τον ζήσουν, να τον βιώσουν, αλλά όχι να τον ταλαιπωρήσουμε. Η παραολύμπια περιοχή πρέπει να είναι ο χώρος υποδοχής του Μυθικού Βουνού. Οι δράσεις επάνω στο βουνό πρέπει να είναι συντονισμένες, να παρέχουν ασφάλεια, να παρέχουν υπηρεσίες σε όσους ανεβαίνουν, οι οποίες υπηρεσίες σήμερα με την ψηφιακή εποχή που ζούμε και την ψηφιακή διάδραση είναι εύκολο να ξέρουμε ποιος κόσμος ανεβαίνει απάνω και βεβαίως να τον προστατεύσουμε ακόμα περισσότερο.

Υπάρχει και το ζήτημα του υπερ-τουρισμού, που τον βλέπουμε σε όλη την Ελλάδα. Είστε έτοιμοι να τον αντιμετωπίσετε;

Ο τόπος μας ανεβαίνει και ανεβαίνει συνέχεια. Είναι πλέον και στο Λιτόχωρο και στις νότιες περιοχές πολύς ο κόσμος που έρχεται. Θεωρώ ότι η παραολύμπια περιοχή δεν έχει να προσφέρει μόνο το Μυθικό Βουνό. Έχει να προσφέρει 35 χιλιόμετρα παραλίες, 9 γαλάζιες σημαίες, πολύ καλές υπηρεσίες στην παραλιακή ζώνη, φοβερό πολιτιστικό φορτίο, εδώ είναι το αρχαίο Δίον. Επίσης εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος έρχεται εδώ για να δει σημαντικά πράγματα. Αναβαθμίζεται τώρα το Μουσείο, έγινε το Αρχαίο Θέατρο και αποκαταστάθηκε, το υπουργείο Πολιτισμού βάζει πάρα πολλά χρήματα στον Αρχαιολογικό Χώρο και τον προσέχουμε πολύ. Θέλω να πω, δηλαδή, ότι ο όρος Όλυμπος και δήμος Δίου-Ολύμπου είναι ένα ολόκληρο μεγάλο περιτύλιγμα, το οποίο περιέχει φορτία πολιτιστικά, απίστευτες εκδηλώσεις, το κάστρο του Πλαταμώνα, το αρχαίο Θέατρο του Δίου, φοβερή γαστρονομία και βεβαίως είναι εύκολο κάποιος να έρθει στον τόπο μας, να τον δει, να τον γευθεί και είμαι σίγουρος ότι θα μείνει και εντυπωσιασμένος.

Τι σας είπε ο πρωθυπουργός; Έμαθα και διάβασα, ότι ήταν εδώ οι κόρες του και έκαναν πεζοπορία στον Όλυμπο.

Εμείς χαιρόμαστε όταν υπάρχει ενδιαφέρον και υπάρχει ενδιαφέρον αυτή τη φορά. Είναι έντονο, το βλέπουμε και εκδηλώνεται. Είναι, λοιπόν, χαρά και τιμή μας όταν το βλέπουμε από θεσμικούς φορείς. Ο πρωθυπουργός ήρθε πρώτη φορά στον Όλυμπο παλιότερα, εγώ τουλάχιστον τον γνώρισα ως δημοτικός σύμβουλος το 2007, ασχολείται με το περιβάλλον, ξαναήρθε στον τόπο μας, μιλήσαμε αρκετές φορές για τον Όλυμπο. Είναι προφανές ότι το ενδιαφέρον του είναι και ειλικρινές και αποτυπώνεται πλέον εδώ. Είμαστε σίγουροι ότι ο ίδιος θα βρει τον τρόπο και τον δρόμο να έρθει στον Όλυμπο και να μας πει από κοντά τι ακριβώς θα περιλαμβάνει αυτός ο δρόμος.

Πόση θερμοκρασία πιο κάτω έχουμε εδώ;

Εδώ είναι δροσερός ο τόπος (γελάει). Έχει καταρχήν ένα μικροκλίμα που είναι απολύτως ξηρό, δεν έχουμε υγρασία στα ριζά. Είναι πάρα πολύ καλό το κλίμα μας και έχουμε και πάρα πολλές δεύτερες κατοικίες. Άνθρωποι που ήρθαν εδώ, τους άρεσε ο τόπος και επέλεξαν να αγοράσουν ένα μικρό διαμερισματάκι, μια μικρή κατοικία για να έρχονται εδώ. Εδώ έχουμε τον Απόη του Ολύμπου.

Άνεμος;

Είναι ένας καταβάτης άνεμος, με το που πέφτει ο ήλιος αρχίζει να κατεβαίνει από πάνω προς τα κάτω και νομίζω ότι είμαστε στις προνομιακές περιοχές της Ελλάδας όσον αφορά αυτό το τοπίο. Είμαστε ασφαλώς πολύ πιο δροσερά από αλλού. Καλό μέρος για βουτιά ποιο θεωρείτε;

Όλα. Από τους Πόρους, τον Πλαταμώνα, την Παραλία της Λεπτοκαρυάς, την Παραλία της Πλάκας, της Σκοτίνας, της Γρίτσας. Έχουμε 35 χιλιόμετρα εξαιρετικές παραλίες και προσβάσιμες και παραλίες, όπου τα κόστη είναι αντιμετωπίσιμα και παραλίες, όπου η γαστρονομία μπορεί να κάποιος να την γευθεί. Από το να φάει γαρίδες του Πλαταμώνα, ένα από τα ισχυρότερα ακούσματα στην γαστρονομία, χήρο Ολύμπου, ακτινίδιο, κάστανο, βότανα Ολύμπου. Έχουμε νομίζω προικιστεί από τη φύση στο να δώσουμε και καλές υπηρεσίες και καλά προϊόντα σε αυτόν που θα έρθει. Και είμαστε τόπος που μπορεί να τον επισκεφθεί κάποιος χωρίς να ξοδέψει και μια περιουσία στα εισιτήρια για να έρθει.

Έχει όμως με τα διόδια σημαντική ταλαιπωρία ο δρόμος αυτές τις ημέρες. Το ζήσαμε και ερχόμενοι εδώ.

Αυτός ο δρόμος είναι ο παλαιότερος δρόμος που έγινε στο επίπεδο της ΠΑΘΕ και ανακατασκευάζεται για πολλά χρόνια. Ναι, θα μπορούσαν τα έργα να είχαν επιταχυνθεί ακόμα περισσότερο. Το τούνελ μάς ταλαιπώρησε πάρα πολλά χρόνια. Εκτιμούμε ότι είμαστε προς το τέλος και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο. Αν και είναι πολύ καλό το οδικό δίκτυο, όποιος το περπατάει από το βορρά μέχρι το νότιο είναι πολύ καλό, αλλά τα έργα δημιουργούν μια ταλαιπωρία.

Πως ένας δεξιός δήμαρχος όπως εσείς βγαίνει σε μια αριστερή περιοχή;

Α, αυτή είναι άλλη κουβέντα. Άμα ήθελα να λέγομαι δεξιός δήμαρχος ή αριστερός δήμαρχος θα διάλεγα ένα κόμμα για να πάω. Ο δήμαρχος είναι δήμαρχος του τόπου και η δική μου προσωπική επιλογή και κυρίως διαδρομή έχει να κάνει -και έτσι λέγεται και ο συνδυασμός μας- με σύνθεση. Άξιοι και ικανοί άνθρωποι υπάρχουν παντού. Εδώ γνωριζόμαστε, είμαστε σχετικά ένας μικρός τόπος, γνωριζόμαστε καλύτερα. Στο ψηφοδέλτιο, λοιπόν, και στις εκλογές συμμετείχαν άνθρωποι από όλους τους χώρους. Βεβαίως ανήκουμε, όπου ανήκουμε. Καθένας όταν φτάσει στα 62 έχει τη διαδρομή του. Αυτά όμως αφορούν άλλα πράγματα, αφορούν άλλες επιλογές. Εδώ είμαστε στις εθνικές εκλογές ο καθένας να επιλέξει. Εδώ είναι δήμος του Δίου-Ολύμπου και νομίζω αυτό είναι κοινός τόπος.

Είναι όμως μια περιοχή που ταλανίστηκε στον εμφύλιο. Έχουν ξεπεραστεί όλα αυτά;

Έχουν ξεπεραστεί. Για τους νέους ανθρώπους νομίζω ότι δεν λένε και πολλά πράγματα. Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι τα ακούν μεν, τα αξιολογούν, αλλά ενδεχομένως δεν επηρεάζει την κρίση τους αυτό καθεαυτό το γεγονός. Οι παλιοί, οι άνθρωποι που τα έζησαν, είναι ελάχιστοι και όταν λέω ελάχιστοι εννοώ ελάχιστοι. Αυτοί, λοιπόν, κουβαλούν βιώματα, βιώματα τα οποία προφανώς δεν αλλάζουν. Προσπαθούμε, λοιπόν, να συνυπάρχουμε σε ένα περιβάλλον και με έναν τρόπο ο οποίος ορίζεται στην αστική δημοκρατία -αυτό είναι το πολίτευμα μας. Δηλαδή να τηρούμε τις θέσεις μας, αλλά να συνυπάρχουμε. Ναι, είναι μια περιοχή όπου υπάρχει ισχυρή Αριστερά, δε σας κρύβω ότι είχε και κομμουνιστή δήμαρχο η περιοχή μας από το 1977 ως το 1981, πάντα υπάρχει υποψήφιος της Λαϊκής Συσπείρωσης, αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο συνθέτει μια διαδικασία παρά την απορρυθμίζει.

Τελειώνουμε με τα προσωπικά. Παντρεμένος με την Φωτεινή Νταβάνα. Πόσα χρόνια;

(Γελάει). 35 και μαζί 41. Είναι φιλόλογος, είναι από εδώ, έχουμε μαζί τρεις γιους και αυτή είναι και η καλύτερη παρακαταθήκη της ζωής μας. Είναι και οι τρεις μηχανικοί, σπούδασαν στο Αριστοτέλειο έκαναν τα Μεταπτυχιακά τους, ο ένας τοπογράφος, ο άλλος πολιτικός μηχανικός και ο άλλος μηχανολόγος, ζουν και δραστηριοποιούνται στο Λιτόχωρο. Είμαστε εδώ, ζούμε εδώ και είναι ο τόπος μας εδώ και τον αγαπάμε. Νιώθουμε ότι παντού υπάρχει η δυνατότητα, αν κάνεις κάτι που το αγαπάς και το θέλεις, να βρεθούν οι ευκαιρίες.

Θα τους συστήνατε να ασχοληθούν με την αυτοδιοίκηση;

Θα τους συνέστηνα στο στάδιο που είναι τώρα να θεμελιώσουν καλά τους δύο άξονες της ζωής τους που είναι η προσωπική τους διαδρομή: η προσωπική τους επιλογή και η επαγγελματική τους πορεία. Θα πω κάτι γενικότερο που αφορά και τα παιδιά μου. Πρέπει να περάσουμε όλοι από αυτά τα θρανία, γιατί έτσι μόνο νιώθουμε τι είναι σωστό, εφικτό και με ποιον τρόπο μπορούμε να προχωρήσουμε. Αν όλοι μείνουμε αμέτοχοι, τότε δε θα φταίνε αυτοί που αναλαμβάνουν -και είναι λιγότερο δραστήριοι για να μην πω άλλη κουβέντα- αλλά θα φταίμε εμείς που απέχουμε από τη διαδικασία. Είναι μια προτροπή προς όλα τα νέα παιδιά.

Να μετέχουν στα θρανία της αυτοδιοίκησης;

Στα θρανία των κοινών.

Συμφωνούμε σε αυτό. Ο δήμαρχος Δίου-Ολύμπου με τι χαλαρώνει;

Πάω και βοηθάω λίγο σε μια μικρή αγροτική δραστηριότητα. Έχω ένα κτηματάκι εδώ σε μια περιοχή, που είναι καθαρά αγροτικό. Είναι κάτι που μ' αρέσει.

Η αγροτική ζωή, δηλαδή.

Μου αρέσει ακόμη και τώρα. Είναι κάτι το οποίο σε πολλές περιπτώσεις αδειάζει το μυαλό από πάρα πολλές άλλες σκοτούρες. Βεβαίως μας αρέσει η θάλασσα. Βεβαίως μας αρέσει ο τόπος μας. Θέλω να βρίσκω καλούς φίλους. Προσπαθώ να μην κάνουμε μόνο πολιτική κουβέντα, αν και είναι δύσκολο. Γιατί δεν είναι μόνο όλα στη ζωή πολιτική. Και όπως σας είπα: Το μεγάλο κέρδος αυτής της διαδρομής είναι ότι γνώρισα πολλούς ανθρώπους.

Μουσική τι προτιμάτε; Ελληνικά ή ξένα;

Όταν έχω τη δυνατότητα μου αρέσει περισσότερο η ελληνική μουσική.

Κάποιο ιδιαίτερα τραγούδι που είναι αγαπημένο;

Όχι, κάτι που εκείνη τη στιγμή κάνει τη διάθεσή μου να είναι λίγο καλύτερη.

Ένα μότο ζωής υπάρχει;

(Σκέφτεται). Έκανα πολλά πράγματα στη ζωή μου. Επαγγελματικά. Εκτός από αυτά που σας προανέφερα, μου αρέσει να βοηθώ τα παιδιά μου. Και εφόσον μπορώ να κάνουμε κουβέντες για το περιβάλλον της δουλειάς τους. Μ' αρέσει να συζητώ θέματα που έχουν να κάνουν με την οικογένειά μου. Η οικογένεια για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό πράγμα. Δεν αντικαθιστά καμία άλλη διαδρομή. Η ζωή μας γενικά είναι ορισμένη σε ένα περιβάλλον μικρότερο από ότι ενός αστικού κέντρου ή μιας τέτοιας ενότητας. Νομίζω ότι είμαι προς το τέλος της επαγγελματικής μου διαδρομής, με την έννοια ότι ο βιολογικός ορίζοντας είναι αυτός. Νιώθω καλά για το ότι περπάτησα με αυτόν τον τρόπο. Δεν είχα κάτι στη ζωή μου δύσκολο ή επίπονο ή να μου αλλάξει τον προγραμματισμό. Συνειδητά επέλεξα να ζήσω εδώ. Και τα παιδιά μου διάλεξαν και αυτά να ζήσουν εδώ.

Και δεν μετανιώνετε;

Όχι δε μετανιώνω. Προς το παρόν δε μετανιώνω.

Για το τέλος έχουμε την ερώτηση με το μαγικό ραβδί. Αν το είχατε τι θα αλλάζατε στην «επιχείρηση» που λέγεται Όλυμπος που δεν αλλάζει εύκολα και θα χρειαστεί ένα μαγικό ραβδί για να αλλάξει;

Διορθώνω τη λέξη και την κάνω περιβάλλον. Ο Όλυμπος από μόνος του έχει το μαγικό ραβδί. Είναι το δωδεκάθεο, είναι ο μύθος, είναι η ιστορία, είναι το περιβάλλον, η μοναδική βιοποικιλότητα, το απίστευτο πολιτιστικό φορτίο και βεβαίως η ομορφιά. Όλα αυτά από μόνα τους είναι μαγικά. Η δικιά μου η προτροπή θα έχει να κάνει αντίστροφα με τη δικιά μας συμπεριφορά, με τη δική μας προσέγγιση. Ο Όλυμπος δε μας ανήκει, δεν ανήκει σε κανένα μόνος του, ανήκει στην ανθρωπότητα. Θέλω, λοιπόν, όσοι -και εδώ είμαστε και είναι χαρά μας να τους υποδεχτούμε και να περάσουνε καλά και να δούνε το βουνό - αποφασίζουν να διαβούν τα μονοπάτια του, να έχουν πάντα στο νου τους ότι ο Όλυμπος θέλει προσοχή, θέλει διαφορετική αντιμετώπιση από το ότι «επισκέφτομαι μια γειτονιά ή ένα καλό μέρος και περνάω καλά». Για να διαφυλαχθεί, λοιπόν, αυτό το περιβάλλον απαιτείται η δικιά μας αλλαγή, στη συνείδηση, στο μυαλό και στον τρόπο, με τον οποίο τον αντιμετωπίζουμε. Και επειδή είναι πάρα πολύς ο κόσμος που έρχεται, αυτό είναι δύσκολο. Θέλει ένα ραβδί, αν όχι αυτό να το κάνουμε άμεσα, να προσπαθήσουμε μέσω αυτής της ιστορικής απόφασης, που είναι η μεγαλύτερη που πάρθηκε για τον τόπο μας τα τελευταία χρόνια, να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε το βουνό μας.