Γράφει
Νίκος Ηλιάδης
Την επομένη των εσωκομματικών εκλογών της 24ης Νοεμβρίου 2024 για την ανάδειξη νέου προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ, σε άρθρο μου είχα γράψει το εξής: “Το αποτέλεσμα των χθεσινών εσωκομματικών εκλογών που ανέδειξε νέο πρόεδρο τον Σωκράτη Φάμελλο δίνει μια τελευταία ευκαιρία στο άλλοτε κυβερνών κόμμα μπας και καταφέρει να ξανασταθεί στα πόδια του. Οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα και ειδικότερα, τυχόν επικράτηση του Παύλου Πολάκη, θα οδηγούσε στην περαιτέρω ρευστοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και στον οριστικό εξοβελισμό του στο πολιτικό περιθώριο”. Οι εξελίξεις απέδειξαν ότι η εκτίμησή μου ήταν παντελώς εσφαλμένη. Όμως, δεν ήμουν μόνον εγώ που έπεσα έξω. Το ίδιο συνέβη και με τους οπαδούς του κόμματος που εκείνο το βράδυ φώναζαν εν χορώ “δεν θα ξεμπερδέψετε με την Αριστερά”. Και βεβαίως, εντελώς έξω έπεσε και ο ίδιος ο νέος πρόεδρος.
Σε λιγότερο από ένα χρόνο από την εκλογή του ο Φάμελλος είδε τον πρώην πρωθυπουργό και επί δεκαπενταετία αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ να του τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια. Αρχικά παραιτούμενος από βουλευτής και εν συνεχεία ξεκινώντας την εκστρατεία του για την ίδρυση του νέου κόμματός του. Το τελειωτικό χτύπημα ο Αλέξης Τσίπρας το έδωσε προ ημερών στη συνέντευξή του στον Alpha όταν δήλωσε ότι “ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κλείσει τον κύκλο του”. Εν ολίγοις κάλεσε τους ενοίκους της Κουμουνδούρου να κλείσουν το “μαγαζί”, να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητές τους και εν συνεχεία να κάνουν αίτηση για να ενταχθούν στην ΕΛ.Α.Σ., αίτηση η οποία θα πάρει το δρόμο της και θα κριθεί εν καιρώ από την Αυτού Μεγαλειότητα.
Στις 24 Νοεμβρίου 2024 70.152 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ προσήλθαν στις κάλπες για να εκλέξουν νέο πρόεδρο. Ο αριθμός αυτός μπορεί να μην ήταν εντυπωσιακός, όμως αποδείκνυε ότι, παρά τις δύο διασπάσεις που είχε υποστεί το κόμμα μέσα σε ένα χρόνο, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ακόμη σφυγμό. Ότι υπήρχε ένας κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος θέλησε να δώσει μία ακόμη τελευταία ευκαιρία στο κόμμα του. Και όρισε ως εντολοδόχο του τον Σωκράτη Φάμελλο. Κι εκείνος, αντί να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά, αντί να αναλάβει πολιτικές και οργανωτικές πρωτοβουλίες ώστε να επαναφέρει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ρόλο πρωταγωνιστή στο χώρο της αντιπολίτευσης, σπατάλησε άσκοπα και αμήχανα το χρόνο του, περιμένοντας μοιρολατρικά την επιστροφή του Τσίπρα.
Αυτό ήταν το μεγάλο λάθος του το οποίο οδήγησε στα επόμενα. Στις πολιτικές πιρουέτες, στις στρογγυλές τοποθετήσεις, στις θολές αποφάσεις της Κεντρικής Επιτροπής, στο πρωτοφανές για τα ελληνικά, και όχι μόνο, πολιτικά δεδομένα, πρόεδρος ενός κόμματος να εξυμνεί ένα άλλο κόμμα, εκλιπαρώντας τον αρχηγό του να τους δεχθεί υπό τη σκέπη του.
Αντιλαμβάνομαι τη δύσκολη θέση στην οποία βρέθηκε ο Φάμελλος μετά την επιστροφή Τσίπρα. Όταν έβλεπε την πλειονότητα των βουλευτών, των στελεχών, ακόμη και μεγάλης μερίδας ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, να είναι με το ένα πόδι στην ΕΛ.Α.Σ. Όμως, το παιχνίδι είχε ήδη κριθεί νωρίτερα, εξαιτίας των μεγάλων, δικών του λαθών και των συνεργατών του που αποτελούσαν την πλειοψηφία στο κόμμα. Χθες ο Παύλος Πολάκης κάλεσε τον Φάμελλο να παραιτηθεί. Πράγματι, αυτή είναι μία από τις επιλογές που έχει (ακόμη) ο πρόεδρος του κόμματος. Να παραιτηθεί και να αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ, μαζί και με όσους ομνύουν στον Τσίπρα, και να αφήσει αυτούς που θέλουν να συνεχίσουν στο κόμμα, να κάνουν μια τελευταία προσπάθεια μπας και καταφέρουν να μπουν στη Βουλή.
Η άλλη επιλογή είναι αυτής της προσπάθειας να ηγηθεί ο ίδιος ο Φάμελλος. Υλοποιώντας, έστω και με καθυστέρηση την εντολή που πήρε το βράδυ της 24ης Νοεμβρίου 2024. Και οι δύο εναπομείνασες επιλογές ισοδυναμούν (πλέον) με άλμα στο κενό. Έχει σημασία, όμως, να το κάνεις με γενναιότητα και με αξιοπρέπεια.
