Γράφει
Νίκος Ηλιάδης
Εδώ και τρεις ημέρες η Ελλάδα δοκιμάζεται από τις καταστροφικές πυρκαγιές που την κατακαίουν, από Πάρο, Κρήτη, Βοιωτία, Άρτα, Αττική και σε δεκάδες ακόμη περιοχές στις οποίες η κατάσταση είναι λιγότερο δραματική.
Πυρκαγιές οι οποίες κατέστρεψαν δάση και περιουσίες αλλά, το χειρότερο, άφησαν πίσω τους και τρεις νεκρούς πυροσβέστες. Μέσα σε αυτό το δυστοπικό περιβάλλον το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα επέλεξε να επαναφέρει στη δημόσια συζήτηση τα χρέη προς τις τράπεζες που βαραίνουν τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για μία πολιτική ανοησία πρώτου μεγέθους, αλλά και για ένα τεράστιο αυτογκόλ.
Έτσι συμβαίνει όμως με τα κόμματα – ΙΧ, όπως αυτό το οποίο προσπαθεί να στήσει ο τέως πρωθυπουργός. Με διορισμένα κομματικά όργανα τα οποία συγκροτήθηκαν μέσα από ένα πολιτικό παιδομάζωμα, με βάση τα “βιογραφικά”, με στελέχη δίχως την παραμικρή γνώση και εμπειρία για το πως λειτουργούν τα κόμματα, πως παράγεται η πολιτική, ποιος εκπροσωπεί τι και ποιον και, όπως αποδείχθηκε, και χωρίς ίχνος ενσυναίσθησης.
Αντί για ένα συγκροτημένο κόμμα, με αρχή, μέση και τέλος βλέπουμε, εδώ και δύο μήνες μια ομάδα στελεχών να παρελαύνει από τα τηλεοπτικά παράθυρα, προσπαθώντας να αρθρώσει πολιτικό λόγο, καθώς και συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις οι οποίες υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν το κόμμα τους. Και, αραιά και που, εμφανίζεται και ο αρχηγός, είτε μέσω δηλώσεων και αναρτήσεων είτε δια ζώσης, όπως συνέβη προ ημερών όταν παρουσίασε τις θέσεις του για την αυτοδιοίκηση.
Τα αποτελέσματα προβάλλονται επί της οθόνης. Η ΕΛ.Α.Σ. είναι και υπέρ, αλλά και κατά των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Δεν θα καταργήσει το νόμο Πιερρακάκη, αλλά θα τον αλλάξει. Προς ποια κατεύθυνση και με τι σκοπό, άγνωστο. Συγχρόνως, όμως, θα καταψηφίσει την κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος το οποίο απαγορεύει τη λειτουργία των ιδιωτικών πανεπιστημίων.
Ένα άλλο στέλεχος, πάλι, τάχθηκε υπέρ της μακαρίτισσας πανεπιστημιακής αστυνομίας, ένα φιάσκο το οποίο δεν θέλει να θυμάται ούτε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και τώρα ήρθαν και τα χρέη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Το θέμα υπάρχει εδώ και παραπάνω από δεκαπέντε χρόνια. Τώρα, γιατί στην ΕΛ.Α.Σ. θεώρησαν κατάλληλη τη στιγμή για να το επαναφέρουν, παραμένει άγνωστο.
Ας δούμε, όμως, πρώτα την ουσία της υπόθεσης. Τα χρέη των δύο κομμάτων δημιουργήθηκαν κυρίως τις δεκαετίες του '90 και του '00, όταν ξόδευαν τεράστια ποσά σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, τα οποία δανείζονταν από τις τράπεζες με ενέχυρο την κρατική επιχορήγηση. Ωστόσο, το ύψος των δανείων ήταν μεγαλύτερο από τις εγγυήσεις τις οποίες, μάλιστα, περιέφεραν σε διαφορετικές τράπεζες (κοινώς θαλασσονάδεια).
Εκτός αυτού, οι κρατικές επιχορηγήσεις ήταν συναρτώμενες με το ποσοστό που λάμβανε το κάθε κόμμα. Έτσι, όταν την περίοδο των μνημονίων τα ποσοστά μειώθηκαν, του ΠΑΣΟΚ δε, εξαϋλώθηκε, ήταν αδύνατη πλέον η εξυπηρέτηση των δανείων.
Τα δύο κόμματα εμφανίζονται να χρωστούν σήμερα στις τράπεζες περί το 1,15 δισ. ευρώ (600 εκατ. η ΝΔ και άλλα 550 το ΠΑΣΟΚ). Το χρέος έφτασε σε αυτό το δυσθεώρητο ύψος λόγω κυρίως των σωρευτικών τόκων υπερημερίας και των ανατοκισμών. Το αρχικό κεφάλαιο ήταν γύρω στα 240 εκατ. ευρώ (85 η ΝΔ και κοντά 150 το ΠΑΣΟΚ). Είναι ενδεικτικό ότι μόνο μέσα στο 2025 τα χρέη των δύο κομμάτων αυξήθηκαν κατά περίπου 130 εκατ. λόγω ανατοκισμών κ.λπ.
Εάν τα δύο κόμματα ήταν επιχειρήσεις θα είχαν πτωχεύσει προ πολλού καθώς, παρά τις ρυθμίσεις που έχουν κάνει και τις οποίες εξυπηρετούν τα τελευταία χρόνια, η αποπληρωμή ενός χρέους που αυξάνεται με τέτοιους ρυθμούς, είναι πρακτικά αδύνατη. Το γνωρίζουν αυτό και τα κόμματα, το γνωρίζουν και οι τράπεζες, το ξέρουν και οι ψηφοφόροι. Πρόκειται, άλλωστε, για μια υπόθεση η οποία έχει υποστεί πολλαπλό πολιτικό μεταβολισμό, μέσα από τις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις.
Αντιθέτως, η προέλευση των οικονομικών πόρων του νεοσύστατου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα παραμένει άγνωστη. Το ΠΑΣΟΚ σήκωσε το γάντι που του πέταξε η ΕΛ.Α.Σ. και κάλεσε τον τέως πρωθυπουργό να δηλώσει από που προέρχονται τα χρήματα με τα οποία συντηρείται το κόμμα του αφήνοντας υπαινιγμούς ότι το κόμμα χρηματοδοτείται από ολιγάρχες. Οι απαντήσεις που έχουν δοθεί τις τελευταίες ημέρες, εκτός από τη γνωστή εικόνα του “ό,τι θέλει λέει ο καθένας”, φανερώνουν και ένα είδος αμηχανίας.
Το ένα στέλεχος ισχυρίζεται ότι τα χρήματα προέρχονται από τις εισφορές των μελών, ένα άλλο τον διαψεύδει λέγοντας πως δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η είσπραξη συνδρομών και πως τα έξοδα τα πληρώνει ο Τσίπρας από την τσέπη του, παρότι από τον περασμένο Οκτώβριο που παραιτήθηκε από βουλευτής δεν διαθέτει εισόδημα. Πέραν αυτών, αναπάντητες έχουν μείνει οι καταγγελίες του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανου Κασσελάκη περί διπλών βιβλίων στο κόμμα επί ημερών Τσίπρα, ενώ εργαζόμενοι στην “Αυγή” και “Στο Κόκκινο” περιμένουν ακόμη την καταβολή δεδουλευμένων.
Για όλους αυτούς τους λόγους, η πρωτοβουλία της ΕΛ.Α.Σ. να επαναφέρει το συγκεκριμένο ζήτημα στη δημόσια συζήτηση ήταν παντελώς άστοχη με μόνο κερδισμένο, εν τέλει... τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
