Τα τέσσερα κρίσιμα ερωτήματα στα οποία απέφυγε να απαντήσει η ΕΥΑΘ ΑΕ σχετικά με την προσάρτηση των ΔΕΥΑ Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής. Του Νίκου Ηλιάδη

Ξεκινά στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής η συζήτηση επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος

Στις 9 σήμερα το πρωί ξεκινά στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής η συζήτηση επί του νομοσχεδίου του υπουργείου Ενέργειας και Περιβάλλοντος με το οποίο προωθείται η βίαιη, αναγκαστική υπαγωγή όλων των Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική, στην ΕΥΑΘ ΑΕ και αυτών της Αττικής, Βοιωτίας, Φωκίδας και Εύβοιας, στην ΕΥΔΑΠ ΑΕ.

Οι διαδικασίες είναι φρενήρεις για τα εγχώρια κοινοβουλευτικά ήθη. Η διαβούλευση του νομοσχεδίου διήρκεσε ουσιαστικά πέντε εργάσιμες ημέρες. Έληξε την περασμένη Δευτέρα και μία ημέρα μετά το νομοσχέδιο κατατέθηκε στη Βουλή, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα σχετικά με το πότε πρόλαβαν στο υπουργείο να εξετάσουν τα εκατοντάδες σχόλια τα οποία υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της διαβούλευσης, εάν κάποια απ’ αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, βελτιώνοντας ίσως κάποιες από τις διατάξεις κ.ο.κ. Τίποτε απ' όλα αυτά δεν φαίνεται να ενδιαφέρει την κυβέρνηση. Εκείνο που τους νοιάζει είναι «να τελειώσουν τη δουλειά» μία ώρα αρχύτερα.

Παρέμβαση στην υπόθεση έκανε χθες η ΕΥΑΘ ΑΕ. Με ένα μακροσκελές κείμενο επιχείρησε να πείσει ότι το επίμαχο νομοσχέδιο αποτελεί μία από τις σπουδαιότερες μεταρρυθμίσεις η οποία θα αλλάξει τα δεδομένα σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική όσον αφορά τη διαχείριση του νερού. Θα φύγουν από το παιχνίδι οι ανεπαρκείς και καταχρεωμένες ΔΕΥΑ (πράγματι, υπήρχαν και τέτοιες, βλέπε Δήμος Δέλτα) και θα αναλάβει τα ηνία η ΕΥΑΘ ΑΕ η οποία διαθέτει τεχνογνωσία, έμπειρο και καταρτισμένο προσωπικό, έχει πρόσωπο στην αγορά ώστε να μπορεί να εξασφαλίσει δάνεια για να γίνουν τα αναγκαία έργα κ.ο.κ. Υπόσχεται οικονομίες κλίμακας, τοπικά συνεργεία για την ταχεία αποκατάσταση των βλαβών, τοπικούς τοποτηρητές - συντονιστές ανά δήμο κ.λπ.

Απέφυγε, ωστόσο, η ΕΥΑΘ ΑΕ να πει το παραμικρό για κάποια από τα κρισιμότερα ζητήματα που αφορούν αυτήν την υποτιθέμενη μεταρρύθμιση.

1. Σπατάλησε εκατοντάδες λέξεις για να επαινέσει τις δυνατότητες της εταιρείας όσον αφορά τους τομείς της ύδρευσης και της διαχείρισης των λυμάτων (ουδείς το αμφισβητεί αυτό), αλλά δεν είπε ούτε λέξη για το κρίσιμο ζήτημα της άρδευσης. Παρότι περίπου το 88% της συνολικής κατανάλωσης του νερού, αφορά την άρδευση. Αφορά δηλαδή χιλιάδες αγρότες σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική, ενώ αποτελεί και κρίσιμο παράγοντα για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας. Η σιωπή είναι μία λογική υπεκφυγή καθώς η ΕΥΑΘ ΑΕ δεν διαθέτει την παραμικρή εμπειρία στο συγκεκριμένο θέμα. Πώς σκοπεύει, άραγε, να το διαχειριστεί;

2. Δεν παρείχε καμία διαβεβαίωση προς τους καταναλωτές των προσαρτώμενων περιοχών σχετικά με τα τιμολόγια του νερού. Έως τώρα οι καταναλωτές εκτός πολεοδομικού συγκροτήματος πλήρωναν το νερό σε τιμή κόστους καθώς οι ΔΕΥΑ είναι μη κερδοσκοπικές εταιρείες. Θα συνεχιστεί αυτό με την ΕΥΑΘ ΑΕ η οποία, ως εισηγμένη στο Χρηματιστήριο οφείλει να έχει κέρδη και να διανέμει μερίσματα; Μπορεί να παράσχει διαβεβαίωση ότι οι καταναλωτές, κυρίως δε, οι αγρότες, δεν θα πληρώνουν στο εξής το νερό σε τιμές πολύ υψηλότερες από τις σημερινές;

3. Η ΕΥΑΘ ΑΕ αναφέρει ότι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο παρέχει «μεγαλύτερη ευελιξία στις διαγωνιστικές διαδικασίες για την υλοποίηση έργων». Αναφέρεται προφανώς, χωρίς φυσικά να το κατονομάζει, στο περίφημο άρθρο 36 του νομοσχεδίου με το οποίο της δίνεται η δυνατότητα να αναθέτει έργα εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ με διαδικασίες κατεπείγοντος. Χωρίς δημόσια προκήρυξη διαγωνισμού, με επιλογή αναδόχου έπειτα από κλειστή διαδικασία πρόσκλησης προς τρεις εταιρείες, οι οποίες δεν αποκλείεται, μάλιστα, να είναι και μέτοχοι της ΕΥΑΘ ΑΕ.

4. Περίπου το 31% με 32% των μετοχών της ΕΥΑΘ ΑΕ, βρίσκεται σήμερα στα χέρια ιδιωτικών εταιρειών. Με βάση απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας το ποσοστό αυτό μπορεί να ανέλθει έως στο 49% καθώς το υπόλοιπο 51% θα πρέπει να παραμείνει στο δημόσιο. Η απόφαση του ΣτΕ, ωστόσο, δεν εμποδίζει την ανάθεση του μάνατζμεντ στους ιδιώτες μετόχους, ανάμεσα στους οποίους (θα) βρίσκονται και μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι. Είναι αυτό έμμεση ιδιωτικοποίηση του νερού ή όχι; Μπορεί η ΕΥΑΘ ΑΕ να παράσχει διαβεβαίωση ότι δεν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο;

Υ.Γ. Το Σωματείο των εργαζομένων στην ΕΥΑΘ ΑΕ έχει δώσει μάχες στο παρελθόν προκειμένου το νερό να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο. Ποια, άραγε, είναι η θέση του για το συγκεκριμένο νομοσχέδιο;

ESPA