Κοντά στις 4 ώρες διήρκησε η χθεσινή μαραθώνια Συνέντευξη Τύπου του Αλέξη Τσίπρα στο πλαίσιο της ΔΕΘ και μπορεί σε κάποια ζητήματα που αφορούσαν στα κεντρικά πολιτικά ζητήματα να γίναμε ελαφρώς σοφότεροι, όμως για τα θέματα της Θεσσαλονίκης και τις θέσεις του μάλλον λίγο μπερδευτήκαμε. Rebranding εδώ δεν έγινε…
Ο Αλέξης Τσίπρας είχε χθες μια ευκαιρία να τραβήξει μια γραμμή στο φάκελο «Θεσσαλονίκη». Του την έδωσε η ερώτηση του emakedonia και του Βαγγέλη Στολάκη για το μετρό και για το αν μετανιώνει για τους μουσαμάδες και γενικότερα για τη στάση του την περίοδο της διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ στο θέμα του μετρό. Φάνηκε λίγο να εκνευρίζεται στην απάντησή του, υπερασπίστηκε τους μουσαμάδες και δεν άρπαξε την ευκαιρία. Τι να έλεγε δηλαδή; Ότι επί εποχής του προχώρησε το έργο (αυτό το είπε), αλλά ότι «και εμείς κάναμε τα λαθάκια μας». Όπως ήταν τα εγκαίνια με τους μουσαμάδες στο σταθμό του Πανεπιστημίου, ενώ το μετρό δε λειτουργούσε. Όπως ήταν το ότι επιλέχτηκε μία λύση με τα Αρχαία της Βενιζέλου που τελικά δημιούργησε περαιτέρω προβλήματα και το κυριότερο ότι δε βάλαμε ένα stop στο διχασμό που προκλήθηκε στην πόλη για το θέμα. Θα μπορούσε τέλος πέρα από μια δόση αυτοκριτικής να δείξει και μία γενναιότητα. Όπως αυτή που ζήτησε να υπάρχει στην πολιτική συζήτηση της χώρας ανάμεσα στα κόμματα και να αποφεύγονται τα φαινόμενα της πολιτικής τοξικότητας και της μη αναγνώρισης των σωστών κινήσεων από τον αντίπαλο. Και η γενναιότητα θα ήταν να ασκήσει κριτική στο θέμα του μετρό στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά και να παραδεχτεί ότι αυτή η κυβέρνηση ολοκλήρωσε τόσο και την κεντρική διαδρομή αλλά και την ανάπλαση της Καλαμαριάς. Ασκώντας προφανώς και την αναγκαία κριτική για τις όποιες καθυστερήσεις, αλλά παραδεχόμενος ταυτόχρονα ότι το έργο είναι σημαντικό για την πόλη και ότι αξίζουν μπράβο σε όλους που βοήθησαν σε αυτό. Ίσως έτσι θα βοηθούσε και την ίδια την κυβέρνηση να παραδεχτεί και αυτή με τη σειρά της ότι πέρα από τους μουσαμάδες η κυβέρνηση Τσίπρα έσπρωξε κατασκευαστικά το έργο. Και ας πήγαινε μια βόλτα με το μετρό, βρε αδελφέ, να έβλεπε και την ανάπλαση της Καλαμαριάς ή τον υπέροχο σταθμό στη Βενιζέλου. Αυτό θα σήμαινε για εμένα rebranding.
Και μια και μιλάμε για την παρουσία της Θεσσαλονίκης στη χτεσινή Συνέντευξη Τύπου να πούμε και για το θέμα της ανάπλασης της ΔΕΘ, όπου εδώ ο Τσίπρας κράτησε κάποιες αποστάσεις από την προσπάθεια που έγινε να αμφισβητηθεί η αναγκαιότητα της ανάπλασης της ΔΕΘ στο κέντρο της πόλης με το δημοψήφισμα. Είπε δηλαδή ότι αν ελεγχθεί ότι οι υπογραφές ήταν οι απαραίτητες που ορίζει ο νόμος θα έπρεπε να εξεταστεί το ενδεχόμενο του δημοψηφίσματος, που όπως είπε ως μια μορφή της συμμετοχικής δημοκρατίας βοηθά σημαντικά. Δε φάνηκε όμως και πολύ φαν του συγκεκριμένου δημοψηφίσματα. Επίσης απέφυγε να τοποθετηθεί ουσιαστικά επί του θέματος. Τι πιστεύει, δηλαδή, η ΕΛΑΣ για την ανάπλαση της ΔΕΘ; Πρέπει να μείνει στο κέντρο της πόλης (όπως είχε αποφασίσει και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ) ή θα έχουμε εδώ rebranding και η Έκθεση να πάει δυτικά; Φάνηκε βέβαια να παραμένει στην ίδια γραμμή που είχε επιλέξει και η κυβέρνησή του, δηλαδή ναι στην πρόταση η ΔΕΘ να μείνει στο κέντρο. Δεν το είπε όμως με την πρέπουσα καθαρότητα.
Τέλος δεν ξεκαθάρισε το τοπίο όσον αφορά στα πρόσωπα της Θεσσαλονίκης. Με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Δε ρωτήθηκε βέβαια σχετικά, αλλά το ερωτηματικό παραμένει και θα μπορούσε να είχε ανοίξει ο ίδιος το θέμα. Εδώ καταγράφεται ένας ενδιαφέρον πόλεμος εντός του κόμματος (προς το παρόν παρασκηνιακός), για το ποια είναι η εικόνα της νέας ΕΛΑΣ και ποιος ή ποια θα πλασαριστεί στα ψηφοδέλτια του νεοσύστατου κόμματος. Υπάρχουν ισχυρά πρόσωπα που προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως η Κατερίνα Νοτοπούλου, υπάρχουν ενδεχόμενες μεταγραφές (πάλι προερχόμενες από τον ΣΥΡΙΖΑ) όπως η Πόπη Τσαπανίδου ή στελέχη που είναι διαχρονικά δίπλα του, όπως ο Άρης Στυλιανού, υπάρχουν οι μεταγραφές από το ΠΑΣΟΚ και γενικότερα την Κεντροαριστερά, όπως ο Αντώνης Σαουλίδης και ο Νίκος Νυφούδης, ενώ υπάρχουν και τα νέα πρόσωπα, όπως η Κυβέλη Μάρδα. Η τοποθέτηση του στο σχετικό ερώτημα για τους πρώην βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι όποιος θέλει «πίσω μου ελθέτω» δε δίνει μία καθαρή απάντηση στο συγκεκριμένο θέμα. Αλλά για την υπόθεση αυτή θα έχουμε να πούμε πολλά στο μέλλον.
Εν κατακλείδι: τα καλύτερα ξεκαθαρίσματα γίνονται στην αρχή κάθε εγχειρήματος και εν ψυχρώ. Και εδώ ο Τσίπρας έχασε μια ευκαιρία.
