Θα μπορούσε να είναι ένα μεσημέρι Κυριακής σαν όλα τ’ άλλα στο γήπεδο της Καρδίας. Όμως αυτή τη φορά το σκηνικό στο χορτάρι ήταν πολύ διαφορετικό, καθώς τρεις ήταν οι εστίες που στήθηκαν, ο αγωνιστικός χώρος είχε διαγράμμιση που του έδινε εξάγωνο σχήμα και περισσότερες από δύο ομάδες έκαναν ζέσταμα. Την Κυριακή, 24 Μαΐου, η 9η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης σύστησε στο ελληνικό κοινό το τριμερές ποδόσφαιρο.
Σε συνεργασία με το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ και την κοινότητα του Another Football που οραματίζεται ένα άθλημα που βασίζεται στην αλληλεγγύη, τη συνεργασία, τη βιωσιμότητα και την καθαρή χαρά του παιχνιδιού, διοργανώθηκε στο πλαίσιο των εγκαινίων της Μπιενάλε, η οποία φέρει τον τίτλο «Όλα πρέπει να αλλάξουν», ένας αγώνας πολύ διαφορετικός από αυτούς που θα κατακλύσουν τις οθόνες σε λίγες ημέρες για το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Η ιδέα του τριμερούς ή τριαδικού ποδοσφαίρου μάς αποδεικνύει πως ακόμα και κάτι τόσο τυποποιημένο όπως το ποδόσφαιρο μπορεί να αλλάξει. Οι ρίζες του παιχνιδιού εντοπίζονται στην Καταστασιακή Διεθνή και η σύλληψή του αποδίδεται στον Δανό καλλιτέχνη και θεωρητικό, Asger Jorn, ο οποίος το κατέθεσε ως πρόταση-παράδειγμα των ριζοσπαστικών αλλαγών που θα έπρεπε να συμβούν στον κόσμο.
Για πρώτη φορά, τριμερές ποδόσφαιρο παίχτηκε το 1994 από μία ετερόκλητη ομάδα αρχιτεκτόνων, καλλιτεχνών κ.ά. που αυτοπροσδιορίζονταν ως αναρχικοί/ες και έκτοτε αγώνες έχουν διεξαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, από την Κολομβία ως τη Γερμανία και από τη Δανία ως το Λονδίνο.
Οι κανόνες του τριμερούς ποδοσφαίρου παρουσιάζουν επίσης ιδιαιτερότητες. Αυτό που μετράει δεν είναι ο αριθμός των τερμάτων που πετυχαίνει μία ομάδα, προτεραιότητα έχει να δεχτεί όσο το δυνατόν λιγότερα γκολ. Συνήθως, ο αγώνας χωρίζεται σε τρεις περιόδους δέκα ή είκοσι λεπτών, ενώ δεν υπάρχουν οφσάιντ.
Με δεδομένο το πολιτικό/φιλοσοφικό υπόβαθρο, στην εξέλιξη του παιχνιδιού είναι πιθανό να δει κανείς δύο ομάδες να συνασπίζονται για ένα διάστημα ενάντια στην τρίτη που αγωνίζεται.
Στον αγώνα που διεξήχθη στην Καρδία, αξιοσημείωτες ήταν και οι ομάδες που συμμετείχαν. Οι Becazzes F.C., μία αυτοοργανωμένη, ερασιτεχνική, φεμινιστική ομάδα από την Αθήνα γιορτάζει το ποδόσφαιρο μακριά από στερεότυπα. Αντίστοιχη είναι η λογική του Άμπαλος FC, μίας γυναικείας ομάδας που γεννήθηκε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και τα μέλη της χωρίς να έχουν ιδιαίτερη σχέση με το ποδόσφαιρο, πορεύονται με πυξίδα τη χαρά του παιχνιδιού.
Οι ίδιες αξίες κινητοποιούν και την ομάδα Muhabeti FC που έχει την έδρα της στη Θεσσαλονίκη και αποτελεί κατά κύριο λόγο μία κοινότητα που προάγει την ισότητα και τη συμπερίληψη.
Γιατί, όμως, μας χρειάζεται το τριμερές ποδόσφαιρο; Για να μας θυμίζει την αγνή χαρά του παιχνιδιού, μακριά από την προσκόλληση στη σημασία του αποτελέσματος. Αλλά και πέρα από το ποδόσφαιρο και γενικά τα αθλήματα, μας δείχνει εμπράκτως πώς μπορούμε να σκεφτούμε ξεπερνώντας τους τετριμμένους τρόπους. Μας δίνει το παράδειγμα πως όλα είναι δυνατό να αλλάξουν, από την πολιτική ως την καθημερινότητά μας, αρκεί να κινητοποιηθούμε.
Προς αυτή την κατεύθυνση μπορεί να βοηθήσει μικρούς και μεγάλους το βιβλίο «Συγγνώμη για τη φασαρία αλλά εμείς θα παίξουμε μπάλα» του Βασίλη Κωστάκη και της ομάδας του Another Football που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα. «Μία ιστορία για την αξία της συνεργασίας, της φαντασίας και της κοινότητας, που μας θυμίζει ότι οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν από μικρές πράξεις φροντίδας.
Γιατί όταν παίζουμε μαζί, δεν έχει σημασία το χρώμα του δέρματος, η θρησκεία ή τα χρήματα -είμαστε απλώς παιδιά που παίζουν μπάλα», όπως αναφέρεται στην περιγραφή του βιβλίου.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 31.05.2026
