Μπορεί να έπεσα έξω στην πρόβλεψη ότι ο τελικός του Μουντιάλ θα είναι Γαλλία - Αγγλία, αλλά δεν πειράζει. Όταν βλέπει κανείς τόσο συναρπαστικούς ημιτελικούς, 10 γκολ στον μικρό τελικό (και 38 τελικές προσπάθειες!) και τέτοια μαθήματα ποδοσφαίρου, λες χαλάλι…
Η Ισπανία (την Τρίτη), δίδαξε τι σημαίνει μοντέρνο ποδόσφαιρο, με το ομαδικό παιχνίδι που έπαιξε κόντρα στο θεωρούμενο φαβορί που ήταν η Γαλλία. Το παραδέχτηκε και ο Ντιντιέ Ντεσάν μετά τον αγώνα, ενώ και μόνο το γεγονός ότι η πρώτη επικίνδυνη διείσδυση του Ντεμπελέ, με την κλασσική ντρίπλα προς τα μέσα και το σουτ, ήρθε στο 90’ και κάτι, τα λέει όλα.
Ο Λουίς ντε λα Φουέντε έχει κάνει εκπληκτική δουλειά και διαρκείας (είναι κόουτς της Εθνικής από το 2022), αναδεικνύοντας το σύνολο και όχι τις μονάδες. Τι αθόρυβο παιχνίδι από τον Ρόντρι και τι τρέξιμο στην άμυνα από τον Γιαμάλ…
Η Αργεντινή (την Τετάρτη) έδειξε εκ νέου τι σημαίνει να παίζεις με ψυχή, έχοντας φυσικά και το απαραίτητο ταλέντο. Απόλυτο respect για τον 39χρονο Λιονέλ Μέσι που έφτιαξε δύο γκολ, όμως πέρα από τα γκολ μία άλλη σκηνή έμεινε στο μυαλό και είναι ενδεικτική του αγωνιστικού πνεύματος αυτής της ομάδας και του πώς αντιμετωπίζει τον Μέσι.
Ήταν κάπου στα μέσα του ημιχρόνου όταν ένα σκληρό μαρκάρισμα στον Αργεντίνο άσο, έφερε όλους τους συμπαίκτες του δίπλα του έτοιμους να ορμήσουν στους Εγγλέζους που τόλμησαν να παίξουν σκληρά τον αρχηγό τους. Μεγάλο respect και στον αθόρυβο Λιονέλ Σκαλόνι (στη θέση του από το 2018) που κάνοντας μία σημαντική τακτική κίνηση στα μέσα του δεύτερου ημιχρόνου τράβηξε τον Μέσι στα πλάγια, ανοίγοντας τον δρόμο για τις δύο ασίστ του Μέσι και την ανατροπή.
Μία ανατροπή που ήταν λογική, όταν η Αργεντινή, μετά το γκολ της Αγγλίας, κυριάρχησε απόλυτα και είχε κατοχή της μπάλας που έφτανε το 89%, δύο δοκάρια και 15 τελικές. Είπαμε το Μουντιάλ αυτό ήταν ένα δίκαιο τουρνουά: Οι καλύτεροι νίκησαν και προχώρησαν.
Για τους Άγγλους το blame story στον Τόμας Τούχελ έχει αρχίσει ήδη για την αμυντική του τακτική. Και όταν κάτι επαναλαμβάνεται, σημαίνει ότι υπάρχει πρόβλημα. Γιατί την ίδια άτακτη υποχώρηση δεν είδαμε και στο ματς κόντρα με το Μεξικό; Μόνο που τότε είχαν τη δικαιολογία ότι έπαιζαν με 10. Ενώ οι Αργεντίνοι τους πήραν από μόνοι τους τα μέτρα και οι Άγγλοι υποχώρησαν ανεξήγητα.
Αργεντινή-Ισπανία, λοιπόν. Θα είναι ένας ωραίος τελικός. Από τη μία το ομαδικό πνεύμα, η απόλυτη ψυχραιμία και η ευρωπαϊκή λογική κόντρα στο συναίσθημα, την ψυχή, το ταλέντο και το νοτιοαμερικάνικο μπρίο που θα έλεγε και ο Γιάννης Διακογιάννης.
Αν πιστέψουμε τον Μέσι «όλα θα γίνουν όπως τα θέλει ο Θεός».
Αν πάμε με την ποδοσφαιρική λογική, όλα σήμερα, Κυριακή, θα κριθούν στο χορτάρι του Metlife Stadium στο New Jersey της Νέας Υόρκης.
Ας το απολαύσουμε.
