Το αποστολικό ανάγνωσμα της Κυριακής Θ΄ Ματθαίου ολοκληρώνεται με μια συγκλονιστική διακήρυξη του Αποστόλου Παύλου: «Ο ναός του Θεού είναι άγιος, και αυτός ο ναός είστε εσείς» (Α΄ Κορ. 3:17), λόγος που μας υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος δεν είναι απλώς ένα βιολογικό ον, ούτε ένα τυχαίο δημιούργημα της φύσεως, αλλά ο ζωντανός ναός του Θεού, ο χώρος όπου έχει προορισθεί να κατοικήσει η Χάρη του Αγίου Πνεύματος.
Η αλήθεια αυτή θεμελιώνεται ήδη από τη δημιουργία του ανθρώπου. Η Αγία Γραφή αναφέρει: «Και δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα Του· σύμφωνα με την εικόνα του Θεού τον δημιούργησε» (Γεν. 1:27). Η αξία, επομένως, του ανθρώπου δεν απορρέει από την υγεία, την ηλικία, την παραγωγικότητα ή την κοινωνική του θέση, αλλά από το γεγονός ότι είναι πλασμένος «κατ’ εικόνα» του Δημιουργού του.
Γι’ αυτό και το σώμα δεν είναι κάτι δευτερεύον ή ευτελές. Ο ίδιος ο Παύλος γράφει αλλού: «Ή μήπως δεν γνωρίζετε ότι το σώμα σας είναι ναός του Αγίου Πνεύματος που κατοικεί μέσα σας και το οποίο έχετε από τον Θεό;» (Α΄ Κορ. 6:19). Η ενανθρώπηση του Χριστού, η Ανάστασή Του και η προσδοκία της κοινής αναστάσεως των σωμάτων φανερώνουν ότι ολόκληρος ο άνθρωπος -ψυχή και σώμα- προορίζεται για την αιώνια κοινωνία με τον Θεό.
Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας το χωρίο, επισημαίνει ότι ο Απόστολος αποκαλεί τους πιστούς «ναό του Θεού» για να δείξει το μέγεθος της αξίας που τους χάρισε ο Θεός (PG 61, 69). Η ανθρώπινη ζωή, επομένως, δεν είναι ιδιοκτησία μας, αλλά πολύτιμο δώρο του Θεού, το οποίο οφείλουμε να διαφυλάσσουμε με ευγνωμοσύνη και υπευθυνότητα.
Ανάλογα διδάσκει και ο άγιος Βασίλειος ο Μέγας: «Τίποτε δεν χαρακτηρίζει τόσο τον χριστιανό όσο η φροντίδα για τη σωτηρία των άλλων» (PG 31, 700). Η προστασία της ανθρώπινης ζωής δεν περιορίζεται στη μέριμνα για τη δική μας ύπαρξη, αλλά επεκτείνεται σε κάθε άνθρωποꞏ στον αδύναμο, τον ασθενή, τον ηλικιωμένο, τον άνθρωπο με αναπηρία, τον περιθωριοποιημένο, τον πάσχοντα, όπως και στα παιδιά που δεν έχουν ακόμη γεννηθεί.
Στη σύγχρονη εποχή, όπου συχνά κυριαρχεί μια χρησιμοθηρική αντίληψη για τον άνθρωπο και η αξία της ζωής μετριέται με κριτήρια αποτελεσματικότητας ή αυτονομίας, η Αποστολική φωνή του Παύλου παραμένει επίκαιρη και προφητική: κάθε προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, κάθε μορφή βίας, εκμετάλλευσης, εγκατάλειψης ή περιφρόνησης του ανθρώπου συνιστά προσβολή του ίδιου του ναού του Θεού, καθώς τραυματίζει το ιερό πρόσωπο που ο Δημιουργός προίκισε με την εικόνα Του και κάλεσε σε αιώνια κοινωνία μαζί Του.
Γι’ αυτό και η Εκκλησία μάς καλεί να σεβόμαστε τον άνθρωπο, όχι μόνο επειδή διαθέτει δικαιώματα, αλλά επειδή είναι φορέας της Θείας εικόνας και προορισμένος για τη θέωση. Όσο βαθύτερα συνειδητοποιούμε ότι «ο ναός του Θεού είναι άγιος, και αυτός ο ναός είστε εσείς» (Α΄ Κορ. 3:17), τόσο περισσότερο θα αγωνιζόμαστε για την υπεράσπιση της ιερότητας του ανθρωπίνου προσώπου, προστατεύοντας κάθε ανθρώπινη ζωή, θεραπεύοντας τις πληγές του συνανθρώπου μας και οικοδομώντας μια κοινωνία όπου θα αντανακλάται η αγάπη και η αγιότητα του ίδιου του Θεού.
* Δημοσιεύθηκε στη «Μακεδονία της Κυριακής» στις 02.08.2026
