Γράφει
Νίκος Ηλιάδης
Υπάρχουν δύο τρόποι για να διαπιστώσεις ποιοι από τους πολιτικούς αρχηγούς κέρδισαν ή έχασαν στο ντιμπέιτ της ΔΕΘ. Ο ένας είναι να δεις τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που ακολούθησαν. Ο δεύτερος, ίσως και ασφαλέστερος, είναι οι αντιδράσεις των ίδιων των αρχηγών μετά τις δημοσκοπήσεις.
Με βάση το πρώτο κριτήριο κερδισμένος εμφανίστηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης καθώς σε όλες τις μετρήσεις το ΠΑΣΟΚ εμφάνισε άνοδο μία έως μιάμιση ποσοστιαία μονάδα. Αμυδρά κέρδη, κατώτερα όμως των προσδοκιών του, κατέγραψε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Στον αντίποδα χαμένοι εμφανίζονται ο Αλέξης Τσίπρας και η Μαρία Καρυστιανού.
Τα δημοσκοπικά ευρήματα επιβεβαιώθηκαν τις προηγούμενες ημέρες και από τις αντιδράσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών. Κυρίως αυτών που είδαν τα ποσοστά των κομμάτων τους να υποχωρούν.
Ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος στην 90η ΔΕΘ έκανε μία από τις χειρότερες εμφανίσεις του, πίστευε ότι το πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη 2.0» το οποίο παρουσίασε την παραμονή των εγκαινίων της ΔΕΘ θα τον εκτοξεύσει δημοσκοπικά, όπως είχε συμβεί με το «Θεσσαλονίκη 1.0» το 2014.
Διαψεύστηκε.
Στη διάρκεια αυτών των δώδεκα χρόνων άλλαξαν πολλά. Ούτε εκείνος είναι ίδιος, κουβαλά πλέον στην πλάτη του βαρύ παρελθόν, ούτε όμως και το εκλογικό σώμα είναι το ίδιο αθώο, ή ακόμη και αφελές, όπως ήταν το 2014.
Προσπαθώντας ο πρώην πρωθυπουργός να διορθώσει το προηγούμενο λάθος του, να επαναλάβει δηλαδή μια ληγμένη συνταγή, υπέπεσε σε μεγαλύτερο. Επανέφερε, με διαφορετική διατύπωση, παλαιότερα διλήμματα τα οποία του κόστισαν βαριές εκλογικές ήττες· όπως το «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν» του 2019 και το παραλαγμένο «εμείς ή αυτοί» του 2023.
Το «εμείς ή κανείς» συνιστά μεγάλο λάθος, για πολλούς λόγους. Κατ' αρχάς προδίδει το άγχος του αρχηγού της ΕΛΑΣ μήπως και χάσει και αυτήν ακόμη τη δεύτερη θέση. Διότι, είναι σαφές ότι το δίλημμα απευθύνεται αποκλειστικά στους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους, δηλαδή στην κοινή εκλογική δεξαμενή στην οποία προσβλέπουν ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ. Ανακηρύσσει, επομένως, ως κύριο αντίπαλό του το ΠΑΣΟΚ, ομολογώντας έτσι ότι το κόμμα του δεν μπορεί επουδενί να μιλά για την πρώτη θέση στις εκλογές, άρα για την εκπλήρωση του βασικού στόχου του «να φύγει ο Μητσοτάκης».
Κατά δεύτερον, επαναλαμβάνει το σφάλμα που έκανε στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ όταν είχε πει ότι επέστρεψε στην πολιτική, όχι για να ωφεληθεί ο ίδιος, αλλά για να σώσει τη χώρα. Με άλλα λόγια, «δεν είμαι εγώ εκείνος που σας χρειάζομαι, είστε εσείς που με έχετε ανάγκη».
Μόνο που η επανάληψη του λάθους είχε μεγαλύτερη δόση αλαζονείας και οίησης. Επιπλέον, το «εμείς ή κανείς» διευκολύνει αφάνταστα την εκλογική στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας η οποία προσπαθεί με κάθε τρόπο να αναδείξει ως βασικό της αντίπαλο τον κ. Τσίπρα, προκειμένου να συσπειρώσει μερίδα των ψηφοφόρων της οι οποίοι επιμένουν να κρατούν αποστάσεις από τη γαλάζια κάλπη.
Πέραν αυτών, το «εμείς ή κανείς» πάσχει εμφανώς ως προς το πρώτο σκέλος του διλήμματος. Προς ώρας, τουλάχιστον, η ΕΛΑΣ είναι ο αρχηγός της, άντε και καμιά χίλια άτομα διορισμένα από τον ίδιο σε αθέατες κομματικές θέσεις, χωρίς ρόλο και περιεχόμενο.
Όλα τα υπόλοιπα μέλη είναι «άυλα», με παρουσία μόνο σε ένα ψηφιακό μητρώο. Εν ολίγοις, δεν υπάρχει κόμμα, δεν υπάρχουν κομματικά όργανα και, κυρίως, δεν υπάρχει πρόγραμμα παρά μόνο ωραία συνθήματα. Άρα, το πραγματικό περιεχόμενο του διλήμματος είναι «εγώ ή κανείς».
Ωστόσο, δεν υπάρχει προηγούμενο στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, κόμμα χωρίς οργανώσεις, μέλη και πειστικό πρόγραμμα να έχει κερδίσει εκλογές.
Ακόμη και εάν στη βιτρίνα του έχει το παιδί θαύμα του 2014 από το οποίο όμως, δεν λείπουν πλέον οι λεκέδες και οι ρυτίδες. Τα ποσοστά των τελευταίων δημοσκοπήσεων μετρούν την ΕΛΑΣ εκεί όπου άφησε ο Τσίπρας τον ΣΥΡΙΖΑ το 2023.
Εάν η επίδοση αυτή επιβεβαιωθεί και στην κάλπη τότε ο πρώην πρωθυπουργός δεν θα μπορεί να κρυφτεί ξανά πίσω από τη δικαιολογία ότι δεν φταίει εκείνος, αλλά φταίνε οι Λαφαζάνηδες και οι Τσκαλώτοι. Και τότε δεν θα υπάρχει ευκαιρία για δεύτερο rebranding. Μόνη επιλογή θα είναι πλέον η εκ νέου αυτοεξορία στο Σούνιο. Επιλογή οπωσδήποτε καλύτερη από αυτήν της Μαρίας Καρυστιανού η οποία απειλεί να μας εγκαταλείψει εάν κάνουμε το λάθος να μην την ψηφίσουμε.
