Μετρό, ΟΑΣΘ: Οι δύο κινήσεις που πρέπει να γίνουν ώστε να επαναφορτίζουμε τα εισιτήρια αντί να τα πετάμε

Τα βασικά συμπεράσματα μιας μετακίνησης από τη Θέρμη στο κέντρο της Θεσσαλονίκης με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google

Πρόσθεσέ το στην Google

Ξεκίνησα χθες από τη Θέρμη για να κατέβω στο κέντρο της Θεσσαλονίκης κι επειδή είχα διαθέσιμο χρόνο χρησιμοποίησα τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Αρχικά το αστικό λεωφορείο (Νο 66 Θέρμη – Σταθμός Νέα Ελβετία) και εν συνεχεία το μετρό.

Τα βασικά συμπεράσματα αυτής της μετακίνησης είναι τα ακόλουθα:

1. Ο συνολικός χρόνος που απαιτήθηκε ήταν κοντά στα 40 λεπτά. Περί τα 25 λεπτά το λεωφορείο, 10 λεπτά το μετρό και άλλα πέντε ο ενδιάμεσος χρόνος για τη μετεπιβίβαση.

2. Σε αντίθεση με την άριστη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι συρμοί του μετρό, το αστικό λεωφορείο των ΚΤΕΛ κανονικά δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται. Κι εδώ υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα το οποίο έχει να κάνει με το γεγονός ότι εδώ και σχεδόν επτά χρόνια το υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών και ο Οργανισμός Συγκοινωνιακού Έργου Θεσσαλονίκης δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν το διαγωνισμό για την ανάθεση των εκτός πολεοδομικού συγκροτήματος λεωφορειακών γραμμών, με όρους τέτοιους ώστε η ποιότητα των υπηρεσιών προς τους επιβάτες να είναι τουλάχιστον αξιοπρεπής. Αλλά αυτή τη συζήτηση την έχουμε κάνει πολλές φορές και θα την ξανακάνουμε άλλη ώρα.

3. Το κόστος ανήλθε σε 1,2 ευρώ, μοιρασμένο εξ' ημισείας μεταξύ λεωφορείου και μετρό. Με τη χρήση δύο διαφορετικών εισιτηρίων καθώς το ενιαίο εισιτήριο, 21 μήνες μετά τη λειτουργία του μετρό, ακόμη αγνοείται. Όμως κι αυτή είναι συζήτηση που την έχουμε κάνει επανειλημμένως και στην οποία θα επανέλθουμε.

4. Εκείνο στο οποίο κυρίως θέλω να σταθώ εδώ είναι η αποκαρδιωτική εικόνα που αντίκρισα στη στάση και εντός του λεωφορείου, καθώς και στους σταθμούς του μετρό. Αναφέρομαι στα πεταμένα, δεξιά και αριστερά χρησιμοποιημένα «έξυπνα» εισιτήρια τα οποία, θυμίζω, πως επαναφορτίζονται. Μπορεί, δηλαδή, κάποιος αντί να πετάξει το εισιτήριό του μετά την αποβίβασή του από το λεωφορείο ή το μετρό, να το επαναφορτίσει, ώστε να το ξαναχρησιμοποιήσει.

Επίσης, ένας περιστασιακός επιβάτης ο οποίος χρησιμοποιεί τα δημόσια μέσα μετακίνησης μία, δύο φορές την εβδομάδα μπορεί να αγοράσει το εισιτήριο των δέκα συν μία διαδρομών, εξοικονομώντας έτσι 0,80 ευρώ καθώς η αγορά του κοστίζει 5,80 (αντί για 6,60 που κάνουν τα 11 μεμονωμένα εισιτήρια), ενώ στον τακτικό επιβάτη ο οποίος χρησιμοποιεί καθημερινά τα ΜΜΜ, κάνοντας τουλάχιστον περί τις 40 διαδρομές μηνιαίως, συμφέρει πολύ περισσότερο η μηνιαία κάρτα απεριορίστων διαδρομών η οποία κοστίζει 16 ευρώ (όσο δηλαδή 27 διαδρομές).

Για ποιο λόγο, επομένως, το επιβατικό κοινό δεν επιλέγει την επαναφόρτιση;
Η εύκολη απάντηση είναι επειδή δεν διαθέτει επαρκή περιβαλλοντική συνείδηση ώστε να σκεφτεί ότι επαναφόρτιση σημαίνει εξοικονόμηση σε χαρτί και σε τσιπάκια, λιγότερα απορρίμματα, συνεπώς μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα.

Το επαναφορτιζόμενο «έξυπνο» εισιτήριο
Το επαναφορτιζόμενο «έξυπνο» εισιτήριο

Ένας δεύτερος λόγος, τον οποίο θεωρώ πιθανότερο, είναι ότι η πλειονότητα των επιβατών αγνοεί ότι υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Ή, μπορεί και να το έχουν ακούσει, αλλά δεν είναι εξοικειωμένοι με τη διαδικασία της επαναφόρτισης, οπότε επιλέγουν την ευκολότερη λύση. Η ευθύνη, όμως, σε αυτήν την περίπτωση βαραίνει την Πολιτεία. Δηλαδή το υπουργείο και τον ΟΣΕΘ οι οποίοι δεν έχουν τρέξει καμία ενημερωτική καμπάνια προκειμένου να πείσουν το επιβατικό κοινό να επαναφορτίζει το “έξυπνο” εισιτήριο. Το ότι οι πληροφορίες αυτές υπάρχουν στα site του ΟΣΕΘ και των συγκοινωνιακών παρόχων (ΟΑΣΘ, ΤΗΕΜΑ, ΚΤΕΛ) δεν αρκεί.

Συγχρόνως με την ενημερωτική καμπάνια, η οποία θα πρέπει να είναι επαναλαμβανόμενη, η Πολιτεία μπορεί να προσφέρει και ένα οικονομική κίνητρο προς τους επιβάτες. Για παράδειγμα, θα μπορούσε, ο επιβάτης να πληρώνει 0,60 ευρώ για την αρχική έκδοση ενός απλού εισιτηρίου, αλλά η επαναφόρτισή του να του κοστίζει 0,50 ευρώ. Έτσι κι αλλιώς, με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, το κάθε εισιτήριο κοστίζει στο κράτος περί τα 0,10 με 0,12 ευρώ (χωρίς να υπολογίζεται το συνακόλουθο διοικητικό κόστος) τα οποία μπορεί να τα προσφέρει προς τον επιβάτη ως επιβράβευση. Το ίδιο μπορεί να ισχύσει και για τις κάρτες απεριορίστων διαδρομών (μηνιαίες, τριμηνιαίες κ.λπ.) των οποίων το κόστος για το κράτος είναι πολύ υψηλότερο καθώς κυμαίνεται από 1,2 έως 1,35 ευρώ.

Εν ολίγοις, δεν είναι καθόλου έξυπνο να πετάμε το «έξυπνο» εισιτήριο, όμως για να μην συμβαίνει αυτό απαιτείται ενημέρωση και οικονομικό κίνητρο. Ας το συνειδητοποιήσουν αυτό οι αρμόδιοι και ας δράσουν.

Κάνε κλικ και δες περισσότερο emakedonia.gr στην αναζήτηση της Google

Πρόσθεσέ το στην Google
Loader
ESPA