Μιχάλης Αλεξανδρίδης

Η ημερίδα της «Μακεδονίας», φιλοδοξούμε να είναι ευκαιρία και αφορμή για να γίνει ένα βήμα μπροστά σε όλα όσα μας απασχολούν, μας προβληματίζουν και μας κρατάνε καθηλωμένους

Δεν είναι και κάτι άγνωστο ή ασύνηθες να υπολειτουργεί -ουσιαστικά να μην λειτουργεί- μια δημόσια υπηρεσία στην Ελλάδα, μια υποτίθεται εργάσιμη μέρα ανάμεσα σε δύο αργίες

Το να λες και να κάνεις πράγματα αλλά να συναντάς έναν τοίχο και κανείς να μην νοιάζεται για αυτά, αποτελούν το πολιτικό τέλος ενός πολιτικού- προσώπου ή οργανισμού

Προβλέπω ότι από τα μέσα της επόμενης βδομάδας, θα επιστρέψουμε στα συνήθη μονοπάτια της τοξικότητας, του ψεύδους, της υποκρισίας, των ακραίων λαϊκισμών, των υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα

Δεν ισχυρίζομαι ότι το σχέδιο της ανάπλασης -αυτό που εν πάση περιπτώσει γνωρίζουμε πριν την οριστική του μορφοποίηση- είναι το ιδανικό

Όπως αποκαλύπτει η «ΜτΚ» οι απαιτούμενες εργασίες, για να είναι όλα έτοιμα, ώστε στις 30 Νοεμβρίου του 2025 να φτάσει ο πρώτος συρμός με επιβάτες, δεν προχώρησαν στον βαθμό που απαιτούνταν

Μεγάλο ποσοστό των πολιτών παραμένει στους αναποφάσιστους, ενώ σημαντικό τμήμα της νέας γενιάς, εκφράζει τη δυσπιστία της προς τις εκλογές και τους θεσμούς πολιτικής αντιπροσώπευσης

Είναι κοινό μυστικό άλλωστε, ότι οι περίφημες ΑΜΚΕ ιδρύονται από ομάδα εταίρους, που προσλαμβάνουν προσωπικό (γιατρούς, ψυχολόγους θεραπευτές κλπ.) οι οποίοι αναγκαζόμενοι να αποκτήσουν εμπειρία, εργάζονται με εξαντλητικά ωράρια και αρκετά χαμηλές αμοιβές